Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Zet de stereo op veertien
Geef een zwieperd aan de knop
Nooit, nee nooit zul je haar weerzien
Jij en zij, het zit erop

Laat het in je keelgat gloeien
whisky, rum, jenever, gin
Morgen kan je echt niet boeien
want de toekomst heeft geen zin

Swipe een beetje rond op Tinder
Zet de dames op een rij
Links of rechts, je wordt geen vinder
Je denkt enkel: waar is zij?

Je wordt wakker uren later
Er wordt op de deur gebeukt
Heel je wezen heeft een kater
Heel je leven is verneukt

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Achter de wolken



Ik heb zo goed als niets meer te vertellen
de fles is leeg, wat rest is zielenpijn
de eens zo blijde geest is knap vereelt
slechts bitterheid komt er naar boven wellen
mijn rijmpjes zijn inmiddels als azijn

De harde bolster van de vrucht te pellen
vertoont geen blanke pit doch grauw venijn
de toverfluit wordt zelden meer bespeeld
wat slagen op versleten trommelvellen
mijn rijmpjes zijn inmiddels als azijn

Geen olijkheid van dartele gazellen
versiert in Balladines het refrein
’t is als een stier die zich kapot verveelt
of krappe schoenen die tot blaren knellen
mijn rijmpjes zijn inmiddels als azijn

Maar af en toe zweven er toch libellen
op gazen vleugels, licht en o zo fijn
en is het net of er een lijster kweelt
dan krijgt mijn versje weer een vleugje wijn

Koop koop koop