Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ik ween om bloemen in de knop gebroken
en voor de uchtend van hun bloei vergaan.
Ik ween om bloemen in de knop gebroken,
daarnaast doet woede mij inwendig koken;
welk onderkruipsel heeft zoiets gedaan?
Zo’n teed’re knop laat zich eenvoudig kroken.
Daarnet heb ik mijn opzichter gesproken.
Die zag de dorpsjeugd vlieden langs de paên.
Ze leken voor hem op de vlucht te slaan.
Deez’ wandaad dient onmiddellijk gewroken.
Reeds span ik van mijn jachtgeweer de haan.
De vlegels zijn niet tijdig weggedoken
en voor de uchtend van hun bloei vergaan.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Elfstedenkoorts

Men veegt het ijs schoon, ploeg na ploeg!
Toch blijft het bij een leuke poging
Het vriest nog lang niet hard genoeg
Door al die Friezen met verhoging

Koop koop koop