Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mijn favoriete bezigheid is strijken.
Geef mij een opgefrommeld tafellaken.
Voor roesje of plissé zal ik niet wijken.
Naar strijkbout op textiel mag ik graag kijken;
daar kunnen ze me ’s nachts wakker voor maken.

Gelukkig raak ik zelden uitgestreken:
de buren geven mij voldoende taken.
Ze komen met hun strijkgoed alle weken.
Dat is niet erg, maar één ding gaat wel steken:
ze komen mij er ’s nachts voor wakker maken.

Wanneer de nieuwe dag is aangebroken,
dan hoop ik mijn gestrijk te kunnen staken,
maar net als ik mijn ogen heb geloken
komt uit het niets een buurvrouw opgedoken;
ze komt zelfs overdag mij wakker maken.

Ik laat me echt niet langer meer gebruiken;
niet langer zal ik nog voor strijkgoed waken.
Ik slaap achter geluidsgedempte luiken,
Mijn tuin heeft boobytraps in alle struiken.
Geen buurvrouw zal mij ooit nog wakker maken.


Hierbij wil ik iedereen feliciteren die de top-10 heeft bereikt in Almelo. Dit gedicht kwam op de gedeelde 11e plaats

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Doorzetter

Al jong wou ik mijn damtalent ontginnen
Maar na een maand of twee, drie gaf ik op
Zelfs mijn demente oma gaf me klop
Al wilde ze me dolgraag laten winnen

Ik leek met turnen meer een houten pop
Mislukte in de F’jes als linksbinnen
Bij judo was ik een der grootste minnen
En op de tennisbaan was ik een flop

Met boksen kreeg ik stoot na stoot te innen
Als loper liep ik nooit een keer op kop
En voor mijn hockeyteam was ik een strop
Iets slims kon ik als schaker niet verzinnen

Al vond ik niet bepaald mijn draai als sporter
De wielerwereld bracht me wel succes:
Op Tourmalet, Ventoux of Alpe d’Huez
Ben ik de mafst geklede toursupporter

 
Uit: Eeuwig rijzen, uitgeverij de Contrabas, 2011