Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Mijn favoriete bezigheid is strijken.
Geef mij een opgefrommeld tafellaken.
Voor roesje of plissé zal ik niet wijken.
Naar strijkbout op textiel mag ik graag kijken;
daar kunnen ze me ’s nachts wakker voor maken.

Gelukkig raak ik zelden uitgestreken:
de buren geven mij voldoende taken.
Ze komen met hun strijkgoed alle weken.
Dat is niet erg, maar één ding gaat wel steken:
ze komen mij er ’s nachts voor wakker maken.

Wanneer de nieuwe dag is aangebroken,
dan hoop ik mijn gestrijk te kunnen staken,
maar net als ik mijn ogen heb geloken
komt uit het niets een buurvrouw opgedoken;
ze komt zelfs overdag mij wakker maken.

Ik laat me echt niet langer meer gebruiken;
niet langer zal ik nog voor strijkgoed waken.
Ik slaap achter geluidsgedempte luiken,
Mijn tuin heeft boobytraps in alle struiken.
Geen buurvrouw zal mij ooit nog wakker maken.


Hierbij wil ik iedereen feliciteren die de top-10 heeft bereikt in Almelo. Dit gedicht kwam op de gedeelde 11e plaats

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Tellen



je bent weer kind en telt de golven in een mui
de vlokken sneeuw die vallen in je achtertuin
en vogels, opgejaagd door wind en regenbui
je telt de hele stenen in een stapel puin

en later tel je weer de klappen die je kreeg
zovele misverstanden door een woordje fout
en al die keren dat je onbeholpen zweeg
terwijl je zeker wist, juist nu is spreken goud

je telt de dreunen die je zelf hebt uitgedeeld
partijtjes ook die jij niet eerlijk hebt gespeeld
dan voel je spijt die is gemengd met vals plezier

maar liever niet vermorste uren in de kroeg
en wie je hebt vertrapt die enkel aandacht vroeg
je bent dan op jezelf opeens niet meer zo fier

Koop koop koop