Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mijn favoriete bezigheid is strijken.
Geef mij een opgefrommeld tafellaken.
Voor roesje of plissé zal ik niet wijken.
Naar strijkbout op textiel mag ik graag kijken;
daar kunnen ze me ’s nachts wakker voor maken.

Gelukkig raak ik zelden uitgestreken:
de buren geven mij voldoende taken.
Ze komen met hun strijkgoed alle weken.
Dat is niet erg, maar één ding gaat wel steken:
ze komen mij er ’s nachts voor wakker maken.

Wanneer de nieuwe dag is aangebroken,
dan hoop ik mijn gestrijk te kunnen staken,
maar net als ik mijn ogen heb geloken
komt uit het niets een buurvrouw opgedoken;
ze komt zelfs overdag mij wakker maken.

Ik laat me echt niet langer meer gebruiken;
niet langer zal ik nog voor strijkgoed waken.
Ik slaap achter geluidsgedempte luiken,
Mijn tuin heeft boobytraps in alle struiken.
Geen buurvrouw zal mij ooit nog wakker maken.


Hierbij wil ik iedereen feliciteren die de top-10 heeft bereikt in Almelo. Dit gedicht kwam op de gedeelde 11e plaats

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Heinz (1929-1945)



de zerken staan er keurig in ’t gelid
soldaten op gemillimeterd gras
de exercitie komt nog goed van pas
ook als het lijf de ziel niet meer bezit

hier rusten wat men noemt de Nazi-zwijnen
zij werden bij hun moeder weggerukt
of haastig uit de schoolbanken geplukt
de kronkels van de dood in rechte lijnen

hun noodlot was het om gehaat te worden
te sneuvelen als rot kanonnenvlees
dat men de duivel opgelucht mocht schenken

die slachtoffers van geestelijk gestoorden
naar wie men met de vinger immer wees
zal men ze straks op 4 mei ook herdenken?

Koop koop koop