Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Het blijft nog lang onrustig in de stad.
Dat heb je met die veel te warme dagen,
of liever met die veel te warme nachten:

te veel muziek en opgekropte klachten,
gezellig buiten zitten met een krat.
Dan heeft een burenruzie kans van slagen.

Sirenes klinken: een politiewagen
op weg naar iets wat blijkbaar niet kan wachten.
De stadsbewoners zijn de warmte zat.

Ik wandel ongekleed langs lome velden 
en voel de zomerschemer op mijn lijf.

Het wordt wat koeler rond een uur of vijf.
De krekel tsjirpt, de koekoek komt zich melden.

Dan heb je alle onrust wel gehad.


Af en toe heb ik de onbedwingbare behoefte mijn beta-achtergrond te etaleren. Het kwadratensonnet is gebaseerd op het sommetje 3x3+2x2+1x1=14. De chute is na regel 9. Regel 14 is de wegwezer.
Het rijmschema is abc cab bca de ed a

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Meer schaap Veronica

TE DROMMEL, kloeg de dominee, vannacht kon ik niet slapen!
Mij kwelden honderd muggen met demonisch luid gezoem.
De torenklok sloeg drie, sloeg vier – en ik, ik telde schapen.
Ik woelde en ik woelde en ik dacht aan J.C. Bloem…

Insomnia! De hele lange nacht bleef ik aan ’t tobben
over die ene regel, van Der Doodsklaroenen Stoot.
Ik kreeg opeens zo’n trek in een kroketje van Van Dobben.
Of twee kroketjes. Maar er was alleen maar suikerbrood.

O! antwoordden de dames Groen. En die Parijse wafels?
We vroegen ons al af waar die gebleven konden zijn…
Als wij niet kunnen slapen, repeteren we de tafels
van dertien en van zeventien, vanwege onze lijn.

We worden altijd zo nerveus van ’t tikken van de wekker;
daar zetten we dan meestal onze theemuts overheen.
Maar ja, dan hoor je hem weer níet. Dan slaap je ook niet lekker.
De Leegte! sprak de dominee. Luguber fenomeen!

Zeg, zei het schaap Veronica en keek in de beschuitbus,
dit ziet er óók luguber uit. En waaro is de zjem?
’t Is algemeen bekend dat ik geen krekkers en geen fruit lust!
verkondigde de dominee met overslaande stem.

Zo? zei de ene dame Groen. En vast ook geen sardines?
De andere dame Groen zei: En geen glaasje o de vie?
Ahum, zei ’t schaap Veronica. Die Belgische pralines,
die zijn ook op. En gisteren toen waren er nog drie.

De dominee werd langzaamaan zo rood als een pioen.
Eh… zei hij toen. Zal ík dan straks de boodschappen maar doen?

Koop koop koop