Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

ww
Foto: WikimediaCommons
 
Vakantie is de kunst van het vervelen,
van lekker in de schaduw met een boek,
niet drukdrukdruk, maar loze uren strelen,
alleen eruit voor kerken en kastelen,
voor strandvertier en horecabezoek.
 
Straks ga ik all inclusive naar Turkije;
dat is dit jaar de wens van het gezin.
Dat ik mij onbekommerd ga vermeien
en dat vakantievreugde gaat gedijen,
nee, daar geloof ik zelf ook niet zo in.
 
Wat moet ik in zo’n afgeladen kustoord?
Wat zou ik graag de schoonheid ervan zien!
Nu denk ik als men met gelal een fust scoort
voornamelijk aan geseling en lustmoord,
maar liever zing ik mee en drink voor tien.
 
 
Dit gedicht was goed voor de tiende plaats van de Willem Wilmink Dichtwedstrijd 2020
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dag boek!


In dit millennium kwelt mij de  vraag
waarom wat is geschreven nog als boek
bestaat. Wanneer nu eindelijk het doek
valt voor dat lor met ezelsoor, die plaag

van vet en snel losbandig woordenvat
en van die slappe dweil de paperback
vol kwijl en shag, ja zelfs met luis en crack!
Ik ben het spuugzat, al dat gore blad.

Goddank: het lezen kan nu digitaal;
zo schendt geen derrie nog een schoon verhaal.
Dus weg die lorren, bij het oud papier!

We houden er een paar als souvenir,
voor leesmusea. Achter kiemvrij glas
ligt straks te kijk hoe vies u vroeger las –



Uit: Zo klinkt dus weggesmeten geld. Mouria, 2007