Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Al was er duizend jaren op gewacht
met geestdrift die haast niet was in te tomen,
toen 't jaar tweeduizend eind’lijk was gekomen
bleek het een doodgewone nieuwjaarsnacht.
Het vuurwerk was misschien wat extra gul
toen bij de aanvang van de Jaren Nul.

Destijds voorzagen wij een grote ramp
die toe zou slaan op iedere computer.
Dit leidde tot een wereldwijd geploeter.
In grotten kwam een overlevingskamp.
Zijn wij misleid door mensen met een bul?
Computers werkten in de Jaren Nul!

Maar spoedig kwam een einde aan de rust.
Tweemaal verdween een vliegtuig in een toren.
De angst voor terrorisme was geboren.
Van één ding was een ieder zich bewust:
die dreiging is beslist geen flauwekul.
Het eerste slagveld noemt men nu "Grond Nul".

Gelukkig was daar toen professor Pim.
Helaas was daar de bloem der veganisten,
die zich ten doel gesteld had Pim te kisten.
Sindsdien verscheen geen Heiland aan de kim.
Of hecht u aan die man met blonde krul,
de meest verzwegen man der Jaren Nul?

We doen nog steeds te weinig voor 't milieu.
Laat ons de aardopwarming niet vergeten.
De ijsbeer heeft geen ijs en niets te eten
en ook voor and're dieren is het sneu.
De weg naar een akkoord is lang en mul;
het eindpunt ligt voorbij de Jaren Nul.

Tot slotte nog een serieuze zaak:
de crisis in de wereld van de banken.
Waar topbankiers en handelaars om janken,
leidt elders toch vooral tot leedvermaak.
Wanneer het beter wordt kan niemand zien,
maar ongetwijfeld in de Jaren Tien.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Oudoom Blob

 


Ik zocht laatst op een zondag al mijn fotoalbums op
En vond zowaar een foto van mijn liefste oudoom Blob
Oom Blob die was getrokken uit de zware Friese klei
Zijn uiterlijk dat paste daar verwonderlijk goed bij.

Met schoenen maatje ‘roeiboot’ en zijn uitspraak nogal plat
Het liefst verblijvend mét zijn varkens in het modderbad
Helaas was zijn relatie met de buurt ietwat bekoeld
Want, zeiden zij, het modderbad is niet voor Blob bedoeld

Een grote kale kop maar met een petje op zijn kruin
Marcherend in een houding die werd aangeduid als ‘schuin ‘
Dat had dan uiteraard een wat voorspelbaar resultaat
zijn tochten kwamen steevast uit in een publieke straat

Zijn broek te kort en op zijn billen dansten zijn bretels
Want zo was Blob ook nog een keer, heel onverwacht rebels

(Dit gedicht  is een bout-rimé  op het gedicht 'De Blob' dat je vindt bij 'co-producties')
 

Koop koop koop