Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

De winterkoude is alweer voorbij;
we kunnen ons wat luchtiger gaan kleden.
De aarde wordt van witte smetten vrij
en ongeschikt voor schaatsen en voor sleden.
Wij zijn wat te veelvuldig uitgegleden,
minister, wijkagent en lichtekooi.
Maar dat behoort nu echt tot het verleden,
nu zijn we heel gelukkig met de dooi.

Aanvankelijk is iedereen nog blij:
zo’n witte kerst stemt heel het land tevreden.
De witte schapen in de dito wei
en met je slee de dijk af naar beneden.
Nee, voor gemopper is er echt geen reden;
het uitzicht is dan ook betoverend mooi.
Al werd dat winterwonderland aanbeden,
toch zijn we heel gelukkig met de dooi.

Ik zet voor u de feiten op een rij.
Een ieder praat van schaatsen langs elf steden.
Helaas is al het ijs bevroren brij
en dient het voor de veiligheid vermeden.
Ook moet het thema strooizout aangesneden:
het houdt de gladheid weg, maar geeft zo’n zooi.
Zo zijn er nog wat ongemakkelijkheden,
dus zijn we heel gelukkig met de dooi.

O Prins, die Koning Winter heeft bestreden,
gij overwinnaar van het ijstoernooi.
Wanneer we nog één sneeuwbal mogen kneden,
dan zijn we heel gelukkig met de dooi.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

013 (Tilburgs sonnet)



dit is zo’n oude stad waar trash gedijt
waar kermisgangers zich door loopings vreten
waar tijd in bier en braadworst wordt gemeten
men voetbalt marginaal tot ieders spijt

hier klinkt Guus Meeuwis; VOF de Kunst
slechts hier en daar kun je gitaren horen
die luidkeels vonken door de volle zaal

013 incasseert een grote gunst
de mare klinkt al maanden van tevoren
één keer slechts maakt hier Megadeth kabaal

daarna is Dave Mustaine weer uitgegrunged
en kunnen dus de doppen uit mijn oren
hee Tilburg kappen joh, doe eens normaal

doe eens normaal dit is zo’n oude stad

Koop koop koop