Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Het is weer tijd voor schaamteloos ontluiken.
Het is weer volop lente. Het is mei.
Het groeit en bloeit in bomen en in struiken.
Het zaaigoed schiet te voorschijn uit de klei.

Het dartelt in de stal en in de wei
van veulen, big en lam, van kalf en kuiken.
Al wat niet levend baart legt dril en ei.
De meisjes tonen winterwitte buiken.

Straks veeg ik het gevallen blad weer op.
Het loof dat in oktober naar benee moet
is nu nog jong en groen en voedt mijn weemoed.
Ik ween om elke uitgebroken knop.

Van mij mag alles best een heel stuk korter:
de maand, de rokjes, het gedicht van Gorter.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Mr. Jordan



Genot besloeg alleen de eerste weken
daarna was het helaas voorgoed voorbij,
hoewel ik maandelijks plichtmatig vrij
ben ik al jaren op hem uitgekeken.

Vaak overwoog ik het contract te breken,
nam minnaars van diverse makelij
maar even vaak ervoer ik dat ook zij
bedroevend snel op echtgenoten leken.

Ik neem om mij erotisch zacht te wreken
zijn blauwe stiekem mee onder de deken
en raak het diep verborgen vuur in mij

genietend van 't vooruitzicht wanneer hij
ten bate van zijn laatste tandenrij
die borstel in zijn weke mond zal steken.

Koop koop koop