- Gegevens
- Geschreven door Het vrije vers
Van de hand van Christiaan Abbing verscheen onlangs zijn eerste
eigen dichtbundel: ‘Blauwig licht en vrolijker verzen’.
Een bundel met bijna 100 pagina's light verse: sonnetten, sonnettines, sonnettettes en nog heel veel andere verzen.
Een deel van deze verzen waren al eerder te lezen op Het vrije vers of op de eigen website van Christiaan, maar het titelgedicht 'Blauwig licht' is exclusief voor deze bundel: een sonnettenkrans in vijftien verschillende sonnetvormen over onze moeizame verhouding tot de digitale wereld van smartphones, smartwatches, algoritmes, big data, big tech, enzovoort.
Een voorproefje uit de bundel:
KUNSTWERK
Ik wandel kalmpjes door een galerij
Waar hobbykunstenaars zijn neergestreken
Ik slof van beeldhouwwerk naar schilderij
Totdat ik alle stukken heb bekeken
Tot plotseling mijn ogen blijven steken
Bij één paneel, een beetje buiten het bereik
Een levensgroot portret dat lijkt te spreken
Dit werk geeft van een echte meester blijk
En toch, hoe langer ik de plaat bekijk
Hoe meer ik dit portret vind tegenvallen
Want kijk: die oren zijn echt ongelijk
Wat kan zo'n wipneus een gezicht verknallen!
Nu hoor ik achter mij een zacht gegiechel:
Ik staar al vijf minuten in een spiegel
Blauwig licht en vrolijker verzen is te koop voor € 17,49
en verkrijgbaar via Brave New Books of in de betere boekhandel.
Bestellen kan o.a. hier
- Gegevens
- Geschreven door Het vrije vers
Gisteren was het zover. De finale van de Willem Wilmink Gedichtenwedstrijd 2026. Verslaggever ter plaatse en tevens supporter van finalist Maarten van Petersen, René Turk noteerde het volgende:
Er is een fantastische opkomst in de bibliotheek van Almelo. Twan Vet interviewt Herman Finkers die ouderwets op dreef is. Finkers laat ons het verschil zien tussen 'grappig doen' en 'grappig zijn'. Hij vertelt anekdotes over zijn vriend Willem Wilmink en zingt een prachtig lied over hem. De vele gastdichters (Jan J. Pieterse, Jan Boerstoel, Jean-Pierre Rawie, Frank van Pamelen, Katinka Polderman, Wietske Loebis, Theo Danes, Rosa Schogt en Twan Vet) gingen met het boekenweekthema 'mijn generatie' aan de slag. De voorzitter van de jury, Willem van Dooren, zong 'Talking about my generation' van The Who. Beter gezegd: dat mochten wij doen! De HVV'ers Bart, Han, Pim en ondergetekende waren aanwezig.
Na de pauze kwamen de tien finalisten aan bod. Er waren maar liefst 367 inzendingen, veel daarvan hadden titels met nachtelijke tijdstippen, aldus de jury. Enkele gedichten hadden niet de verplichte zin in de inhoud. Eén inzending bevatte de zin van vorig jaar. En er was één inzending, overduidelijk met AI gemaakt. Deze werd abrupt terzijde geschoven. De combinatie 'slapen-gapen' kwam erg veel voor.
Onze Maarten behaalde een zeer verdienstelijke vierde plaats. Judith Nieken werd de winnares!
René
De uitslag vind je hier:
Het gedicht van Maarten dat op de 4e plaats eindigde kan je alvast hieronder lezen en bewonderen evenals het winnende gedicht van Judith.
De Schaatsfanaat
Aan schaatsen heb ik ooit mijn hart verloren
Ik weet nog goed, ik was een jaar of tien
Het zou die nacht gaan vriezen, dus misschien
Een eerste tochtje op mijn nieuwe noren?
Ik was zowat met schaatsen aan geboren
Hier had ik heel het jaar al op gewacht
Ik deed geen oog meer dicht de hele nacht
En sloop het huis uit bij het ochtendgloren
Gespannen kwam ik bij het water aan
De wintervlinders dansten in mijn maag
Helaas! Er lag een flinterdunne laag
Dat ijs, het was te vroeg om op te staan
Te laat om nog te slapen, ging ik zitten
Een bankje naast dat lullig laagje ijs
Daarna werd heel mijn wereld langzaam grijs
Door slaapgebrek zat ik al snel te pitten
Mijn ouders vonden mij een paar uur later
Versteend, vernikkeld, slapend op die bank
'Hij leeft nog' riep mijn moeder, 'god zij dank!'
Er lag op mij meer ijs dan op het water
Aan schaatsen heb ik ooit mijn hart verloren
En niet alleen mijn hart, want sinds die tijd
Ben ik drie vingers en wat tenen kwijt
Die zijn er op die ochtend afgevroren
De moraal:
Een goede nachtrust voordat u gaat schaatsen
Voorkomt dat u straks rondloopt als melaatse
Aan schaatsen heb ik ooit mijn hart verloren
Ik weet nog goed, ik was een jaar of tien
Het zou die nacht gaan vriezen, dus misschien
Een eerste tochtje op mijn nieuwe noren?
Ik was zowat met schaatsen aan geboren
Hier had ik heel het jaar al op gewacht
Ik deed geen oog meer dicht de hele nacht
En sloop het huis uit bij het ochtendgloren
Gespannen kwam ik bij het water aan
De wintervlinders dansten in mijn maag
Helaas! Er lag een flinterdunne laag
Dat ijs, het was te vroeg om op te staan
Te laat om nog te slapen, ging ik zitten
Een bankje naast dat lullig laagje ijs
Daarna werd heel mijn wereld langzaam grijs
Door slaapgebrek zat ik al snel te pitten
Mijn ouders vonden mij een paar uur later
Versteend, vernikkeld, slapend op die bank
'Hij leeft nog' riep mijn moeder, 'god zij dank!'
Er lag op mij meer ijs dan op het water
Aan schaatsen heb ik ooit mijn hart verloren
En niet alleen mijn hart, want sinds die tijd
Ben ik drie vingers en wat tenen kwijt
Die zijn er op die ochtend afgevroren
De moraal:
Een goede nachtrust voordat u gaat schaatsen
Voorkomt dat u straks rondloopt als melaatse
Maarten van Petersen
*
ZONDAGMORGEN
Ik weet niet waar ik uithang
Ik heb geen flauw idee
Ik lig maar wat te liggen en mijn lijf werkt amper mee
Ik ben sinds vrijdagmorgen
De weg een beetje kwijt
Het is hier nogal donker, ik heb geen besef van tijd
De ruimte galmt en echoot
Het lijkt wel een gewelf
Er hangt een geur van mirre – o, verrek, dat ben ik zelf
Ik was het haast vergeten
Dit linnendoek incluis
Maar langzaam dringen flarden door van spijkers en een kruis
Nu is het lijdzaam wachten
Op hulp van bovenaf
Zodat ik weer kan lopen, wég kan lopen uit dit graf
Maar tot het zover is, lig ik compleet op apegapen
Te vroeg om op te staan
Te laat om nog te slapen
Judith Nieken
*
- Gegevens
- Geschreven door Remko
er wordt gebeld, een vrouw met mijn pakketje
een smalle doos, dat moet mijn keyboard zijn
haar lieve lach, ze maakt een pirouetje
een kneepje in mijn wangen, voor de gein
ze schopt haar schoenen uit, loopt door naar binnen
en vraagt me wat ik in mijn koffie wil
ik ben inmiddels aardig buiten zinnen
ze kijkt me aan en zegt: ‘wat ben je stil’
een afdruk van mijn mailtje in haar handen
ze informeert of mijn bestelling klopt
mijn woorden gemarkeerd, geen misverstanden
ik krijg een lekker taartje toegestopt
wat ik toen schreef, bedoelde ik toch niet:
‘een keyboard graag, met vriendelijke griet’
een smalle doos, dat moet mijn keyboard zijn
haar lieve lach, ze maakt een pirouetje
een kneepje in mijn wangen, voor de gein
ze schopt haar schoenen uit, loopt door naar binnen
en vraagt me wat ik in mijn koffie wil
ik ben inmiddels aardig buiten zinnen
ze kijkt me aan en zegt: ‘wat ben je stil’
een afdruk van mijn mailtje in haar handen
ze informeert of mijn bestelling klopt
mijn woorden gemarkeerd, geen misverstanden
ik krijg een lekker taartje toegestopt
wat ik toen schreef, bedoelde ik toch niet:
‘een keyboard graag, met vriendelijke griet’
- Gegevens
- Geschreven door Wim Gabriels
'Dag meter, bij dit jaarbegin
zijn al mijn mooiste wensen klaar
voor weer een prachtig, zonnig jaar.
Ik schep er nu al vreugde in!
Studeren zonder tegenzin,
de afwas doen, geloof me maar:
voortaan is niets me nog te zwaar
opdat ik uw vertrouwen win.'
Die woorden zijn je reinste bluf.
Ik heb iets op papier gezet,
maar vind het hemeltergend suf.
Toch smeet ik zélf niet met mijn pet:
het is een tekst die door de juf
geplukt werd van het internet.
Voor wat betreft de aanleiding voor dit sonnet schreef Wim Gabriels het volgende:
Met Nieuwjaar lezen heel veel kinderen hun traditionele nieuwjaarsbrief voor aan meter/peter/etc. Bij mijn schoonfamilie gebeurt dat om praktische redenen meestal al enkele dagen vóór Nieuwjaar. Mijn zoon en zijn neef (die naar een andere school gaat, zo'n tachtig kilometer verderop) bleken allebei... exact dezelfde brief geschreven te hebben. Iedereen vond dat hilarisch, maar ik vond het tegelijk een beetje triest.
- Gegevens
- Geschreven door Het Vrije Vers / Piety Veenema
Deelnemers aan Lichtvoetig sturen 3 gedichten in. De jury selecteert in eerste instantie de gedichten voor de bundel.
Dit jaar zijn van 15 dichters alle 3 gedichten opgenomen. Uiteraard vallen de 8 genomineerden in deze categorie. In de groep niet-genomineerden met 3 gedichten zijn 3 HVV'ers: JW Goedhart, Arjan Keene en Niels Blomberg.
Eén dichter staat met 2 gedichten in de bundel: Piety de Jong, waarvan ik vermoed dat het om dezelfde gaat als Piety Veenema.
Tot slot zijn er 5 dichters met één gedicht in de bundel, waaronder Paul Vandermeersch.
Ik weet niet of Piety de bundel gezien heeft, maar haar wacht een aardige verrassing op de omslag: Tekenaar Johann Krol heeft een fragment van haar verwerkt en wel uit het volgende gedicht:
GEEN VOORINGENOMENHEID
Je mag eenvoudig zijn zoals je bent
Met al je grappen, grillen, jouw gebreken
Je weet dat alles went, maar niet een vent?
Yvonne Kroonenberg beschreef z'n streken.
Nu alle gekheid op stiletto-hakjes
Van mij vooral iets fleurigs expressiefs
Wij passen niet in voorgevormde vakjes
Diversiteit. Het vrije perspectief!
*een beetje geïnspireerd door de verhalen van Yvonne Kroonenberg, zoals: "Alles went, behalve een vent" en "Het zit op de bank en het zapt."
Piety de Jong
Dit jaar zijn van 15 dichters alle 3 gedichten opgenomen. Uiteraard vallen de 8 genomineerden in deze categorie. In de groep niet-genomineerden met 3 gedichten zijn 3 HVV'ers: JW Goedhart, Arjan Keene en Niels Blomberg.
Eén dichter staat met 2 gedichten in de bundel: Piety de Jong, waarvan ik vermoed dat het om dezelfde gaat als Piety Veenema.
Tot slot zijn er 5 dichters met één gedicht in de bundel, waaronder Paul Vandermeersch.
Ik weet niet of Piety de bundel gezien heeft, maar haar wacht een aardige verrassing op de omslag: Tekenaar Johann Krol heeft een fragment van haar verwerkt en wel uit het volgende gedicht:
GEEN VOORINGENOMENHEID
Je mag eenvoudig zijn zoals je bent
Met al je grappen, grillen, jouw gebreken
Je weet dat alles went, maar niet een vent?
Yvonne Kroonenberg beschreef z'n streken.
Nu alle gekheid op stiletto-hakjes
Van mij vooral iets fleurigs expressiefs
Wij passen niet in voorgevormde vakjes
Diversiteit. Het vrije perspectief!
*een beetje geïnspireerd door de verhalen van Yvonne Kroonenberg, zoals: "Alles went, behalve een vent" en "Het zit op de bank en het zapt."
Piety de Jong
Dit is de omslag van Johann Krol. Wie nieuwsgierig is naar de inhoud moet contact opnemen met info[at]taalpodiumstem.nl
- Gegevens
- Geschreven door Redactie Het Vrije Vers / Han Marinus
Een van de zekerheden in dit leven is dat het NK light verse wordt gehouden als de wintertijd ingaat. Dat is maar goed ook, want dan heb je een uur extra om af te reizen naar het (voor velen) verre Emmen, waar voor de negende keer 8 light-verse-dichters streden om een viertal prijzen.
De 8 optredens werden aan elkaar gepraat door Machiel Pomp, bijgestaan door Eddie Zinnemers.
Drie van de vier juryleden waren er vorig jaar ook bij: naast Machiel waren dat Ton Peters en Nicolette Leenstra.
De middag begon met twee gedichten van Inge Boulonois, het jurylid dat enige weken na Lichtvoetig 8 overleed. Ben Hoogland nam dit jaar Inges plaats in.
De muzikale omlijsting was in handen van het duo Spoet, die naar eigen zeggen garant staan voor een mix van funky pop en kleinkunst met een donker randje. Uw redacteur is blij met deze definitie, want anders had hij zelf een definitie moeten verzinnen van deze geestige act.
Maar het gaat natuurlijk om de kandidaten, die u hieronder nogmaals ziet: v.l.n.r. Koos Dijksterhuis, presentator Machiel Pomp, René Turk, Christian Goijaarts, Maarten van Petersen, Han Marinus, Rikkert Zuiderveld, Bennie Sieverink en Peter de Liefde.
Na 8 gevarieerde voordrachten bleek debutant Han Marinus de favoriet van zowel de jury als het publiek. Vandaar dat u hem ziet met in beide handen een trofee. Waren die trofeeën is het verleden nogal zwaar, dit jaar heeft de kunstenaar onder meer piepschuim gebruikt.
De redactie feliciteert Han met deze klinkende overwinning. Ook zijn er felicitaties voor Rikkert en Maarten, die resp. tweede en derde werden.
De 8 optredens werden aan elkaar gepraat door Machiel Pomp, bijgestaan door Eddie Zinnemers.
Drie van de vier juryleden waren er vorig jaar ook bij: naast Machiel waren dat Ton Peters en Nicolette Leenstra.
De middag begon met twee gedichten van Inge Boulonois, het jurylid dat enige weken na Lichtvoetig 8 overleed. Ben Hoogland nam dit jaar Inges plaats in.
De muzikale omlijsting was in handen van het duo Spoet, die naar eigen zeggen garant staan voor een mix van funky pop en kleinkunst met een donker randje. Uw redacteur is blij met deze definitie, want anders had hij zelf een definitie moeten verzinnen van deze geestige act.
Maar het gaat natuurlijk om de kandidaten, die u hieronder nogmaals ziet: v.l.n.r. Koos Dijksterhuis, presentator Machiel Pomp, René Turk, Christian Goijaarts, Maarten van Petersen, Han Marinus, Rikkert Zuiderveld, Bennie Sieverink en Peter de Liefde.
Na 8 gevarieerde voordrachten bleek debutant Han Marinus de favoriet van zowel de jury als het publiek. Vandaar dat u hem ziet met in beide handen een trofee. Waren die trofeeën is het verleden nogal zwaar, dit jaar heeft de kunstenaar onder meer piepschuim gebruikt.
De redactie feliciteert Han met deze klinkende overwinning. Ook zijn er felicitaties voor Rikkert en Maarten, die resp. tweede en derde werden.
Portret
De schilder bestudeert haar fijn gezicht.
Hij wil haar fraaie trekken zuiver vangen:
haar grijsblond haar, de licht gegroefde wangen,
die zachte blik, als steeds op hem gericht.
Hij mengt de kleur secuur op zijn palet
en brengt nog wat accent aan rond haar ogen.
Haar oorlel zou wellicht iets ronder mogen.
Zo heeft hij oog voor zelfs het kleinst facet.
Hij zet de laatste streken op het doek,
bekijkt zijn werk opnieuw van alle zijden,
laat dan zijn blik nog eenmaal langs haar glijden
en is tevreden met zijn onderzoek.
Hij denkt als hij naar doek en dame oogt:
wat zijn ze beide prachtig opgedroogd.
Han Marinus
De schilder bestudeert haar fijn gezicht.
Hij wil haar fraaie trekken zuiver vangen:
haar grijsblond haar, de licht gegroefde wangen,
die zachte blik, als steeds op hem gericht.
Hij mengt de kleur secuur op zijn palet
en brengt nog wat accent aan rond haar ogen.
Haar oorlel zou wellicht iets ronder mogen.
Zo heeft hij oog voor zelfs het kleinst facet.
Hij zet de laatste streken op het doek,
bekijkt zijn werk opnieuw van alle zijden,
laat dan zijn blik nog eenmaal langs haar glijden
en is tevreden met zijn onderzoek.
Hij denkt als hij naar doek en dame oogt:
wat zijn ze beide prachtig opgedroogd.
Han Marinus
Oproep: wie de rechten heeft op deze foto weet ik niet precies. Ik heb hem gekopieerd van de Facebook-pagina van Christian. Ik houd me aanbevolen voor een accurater onderschrift.
- Gegevens
- Geschreven door Remko
Pixabay
We zijn niet meer tot lummelen in staat:
altijd een klus of een probleem te fiksen,
we zijn gericht op doel en resultaat,
vergeten bezigheid met rust te mixen.
Daarnaast is er de prikkeloverdaad,
u krijgt geen kans om nutteloos te niksen:
sociale media van vroeg tot laat,
u zit te Instagrammen en te X-en.
U wilt een tijdje niets, maar weet niet hoe?
Ik heb een tip die u zal kunnen baten:
STOP NU met lezen en negeer de clou,
als oefening om prikkels los te laten.
(pauze)
Hebt u de kracht hiervoor niet opgebracht?
Dan bent u toch verslaafder dan ik dacht.
altijd een klus of een probleem te fiksen,
we zijn gericht op doel en resultaat,
vergeten bezigheid met rust te mixen.
Daarnaast is er de prikkeloverdaad,
u krijgt geen kans om nutteloos te niksen:
sociale media van vroeg tot laat,
u zit te Instagrammen en te X-en.
U wilt een tijdje niets, maar weet niet hoe?
Ik heb een tip die u zal kunnen baten:
STOP NU met lezen en negeer de clou,
als oefening om prikkels los te laten.
(pauze)
Hebt u de kracht hiervoor niet opgebracht?
Dan bent u toch verslaafder dan ik dacht.
- Gegevens
- Geschreven door Redactie Het Vrije Vers
De redactie feliciteert de finalisten van Lichtvoetig IX:
Koos Dijksterhuis, Paterswolde
Han Marinus, Wassenaar
Christian Goijaarts, Dorst
Maarten van Petersen, Amstelveen
Peter de Liefde, Papendrecht
René Turk, Kleve
Bennie Sieverink, Hengelo
Rikkert Zuiderveld, Vledderveen
Koos Dijksterhuis, Paterswolde
Han Marinus, Wassenaar
Christian Goijaarts, Dorst
Maarten van Petersen, Amstelveen
Peter de Liefde, Papendrecht
René Turk, Kleve
Bennie Sieverink, Hengelo
Rikkert Zuiderveld, Vledderveen
- Gegevens
- Geschreven door Niels Blomberg
Liefst zet ik al mijn spullen op een rij.
Geen goed is fout of beter dan de rest.
Het hoogst behaald diploma glimt van trots.
Het kopje zonder oor glimlacht besmuikt.
Mij zijn ze even lief.
Ze hebben mij gekneed tot wie ik ben,
herinneringen die ik aan kan raken.
Als ik er één verwijder, sterft er iets
in mij, mijn hoofd, mijn hart, mijn onderbuik,
een dof gevoel van rouw.
Een dame die het vast heel goed bedoelt
vindt op mijn bank de laatste vrije plek.
De bank is zichtbaar uit zijn comfortzone.
De dame zegt me dat het anders moet.
De buurt vindt mij verslonsd.
Ik leg haar uit dat dit mijn leven is.
Het goede, schone, ware dat ik vond
rust naast elkaar en leeft in vrede met
het slechte, het onooglijke, de leugens.
Mijn schatkamer is dit.
Ze zegt dat het toch echt niet langer gaat.
Dan breekt de opstand uit. Het hele huis
raakt in paniek, stort zich op haar, bedelft
haar tot ze zwijgt. Of ik er spijt van heb?
Nee, edelachtbare.
Met bovenstaand gedicht won ons redacttielid Niels Blomberg afgelopen zaterdag de Plantage Poëzieprijs 2025.
- Gegevens
- Geschreven door Remko
Freepik
Een buschauffeur uit Raamsdonksveer
ziet telkens die collega weer.
Zijn hart gaat hopeloos tekeer,
verlangend naar een beetje meer.
Maar ach, voorbij is reeds haar bus.
Dat wordt weer uren wachten dus
– en komt hij ooit, die eerste kus?
Verliefdheid kan frustrerend zijn:
ze zitten nóóit eens op één lijn.
ziet telkens die collega weer.
Zijn hart gaat hopeloos tekeer,
verlangend naar een beetje meer.
Maar ach, voorbij is reeds haar bus.
Dat wordt weer uren wachten dus
– en komt hij ooit, die eerste kus?
Verliefdheid kan frustrerend zijn:
ze zitten nóóit eens op één lijn.
- Gegevens
- Geschreven door Wim Meyles
Een nieuwe bundel van Wim Meyles met de titel 'Olijke dichtsels'.
Honderddertig pagina's met sonnetten, snelsonnetten, Trijntje Fops, refreindichten, ollekebollekes, copla's de arte mayor, lobbertangen, limericks, enz. enz.
Te bestellen via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. Prijs € 15,50, excl. € 4,50 verzendkosten.
Bestellen via de uitgeverij kan natuurlijk ook:
http://www.elikser.nl/olijke-dichtsels.htm
Bestellen via de uitgeverij kan natuurlijk ook:
http://www.elikser.nl/olijke-dichtsels.htm
Twee voorproefsels (in de copla de arte mayor):
Heilzame planten
Als bloedzuring zuiverend werkt op het bloed,
als longkruid je weerstand een stuk kan verhogen,
als ogentroost rust biedt aan brandende ogen,
als hartgespan helpt bij een somber gemoed,
als longkruid je weerstand een stuk kan verhogen,
als ogentroost rust biedt aan brandende ogen,
als hartgespan helpt bij een somber gemoed,
als maagdenpalm tegen bevruchting behoedt,
als passiebloem hartstocht spontaan doet ontvlammen,
als heelkruid ontstekingen in weet te dammen,
dan ben ik benieuwd wat een lidcactus doet.
als passiebloem hartstocht spontaan doet ontvlammen,
als heelkruid ontstekingen in weet te dammen,
dan ben ik benieuwd wat een lidcactus doet.
Uitzichtloos lijden
Herhaaldelijk geeft Bernadet een signaal:
‘Mijn leven wordt steeds meer een uitzichtloos lijden,
jij hebt het vermogen om mij te bevrijden.’
Ik stel haar gerust: ‘Je bent niet terminaal.’
‘Mijn leven wordt steeds meer een uitzichtloos lijden,
jij hebt het vermogen om mij te bevrijden.’
Ik stel haar gerust: ‘Je bent niet terminaal.’
Zij zegt met een lichaam vervallen en vaal:
‘Ik wil het zo graag en het liefst ook nog spoedig,’
zodat ik tenslotte, royaal en grootmoedig,
de botoxbehandeling voor haar betaal.
‘Ik wil het zo graag en het liefst ook nog spoedig,’
zodat ik tenslotte, royaal en grootmoedig,
de botoxbehandeling voor haar betaal.
- Gegevens
- Geschreven door Het vrije vers
LICHTVOETIG IX, het Nederlands kampioenschap light verse dichten!
Zondagmiddag 26 oktober bij Eetcafé Groothuis
Ook meedoen? Inschrijven kan nog tot 1 augustus.
Kijk op de website van STEM voor meer :
https://www.taalpodiumstem.nl/
- Gegevens
- Geschreven door Het Vrije Vers
STEM (Stichting Taalpodium Emmen) organiseert LICHTVOETIG IX, het negende Open Nederlands Kampioenschap Light Verse-dichten.
Het kampioenschap bestaat uit twee onderdelen:
-inzending van 3 gedichten in een vaste vorm
-een openbaar optreden voor publiek en een deskundige jury op zondag 26 oktober 2025 om 14.00 uur bij Eetcafé Groothuis, Stationsstraat 75 in Emmen.
Van de beste ingezonden gedichten wordt door STEM een light verse-gedichtenbundel uitgebracht.
Aan de wedstrijd is voor de eerste prijs een geldbedrag verbonden van € 300,-- de tweede prijs bedraagt € 200,-- en de derde prijs bedraagt € 100,--.
Tevens is er een publieksprijs ingesteld.
Wedstrijdreglement:
Meedoen kan onder de volgende voorwaarden:
1.Vorm en inhoud
De jury verwacht inzendingen van drie niet eerder in druk verschenen light verse-gedichten in een vaste vorm. Met vaste vorm wordt bedoeld o.a. het ollekebolleke, de sonnettette, een sonnettine, een sonnet in welke vorm dan ook, de villanelle, het onzijn of wat er op dit gebied ook maar gebruikelijk is.
Zie voor de definitie van Light Verse: www.hetvrijevers.nl/index.php/over-light-verse en voor de versvormen bijvoorbeeld Versvormen, leesbaar handboek van Drs P.
-De gedichten dienen te worden geschreven in het Nederlands of in een streektaal.
2.Selectie-jury
-De inzendingen worden beoordeeld door een jury onder voorzitterschap van Light Verse-dichter Ton Peters, met dichter/schrijver Nicolette Leenstra en de tweevoudig Nederlands Kampioen Light Verse-dichten Machiel Pomp.
-De selectie-jury selecteert op basis van anonimiteit.
-De selectie-jury selecteert de gedichten die in de bundel worden opgenomen.
-De selectie-jury en een dag-jury en publiek bepalen op 26 oktober 2025 de winnaars. Inzenders waarvan gedichten worden opgenomen in de bundel ontvangen persoonlijk bericht en krijgen een exemplaar van de bundel.
3.Publicatie
-Met het inzenden van de gedichten stemt een inzender in met mogelijke publicatie.
-Het copyright blijft bij de auteur.
4.Shortlist
De shortlist van de beste inzendingen wordt uiterlijk 1 oktober 2025 bekendgemaakt. Over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd.
5.Finale
De inzenders waarvan de bijdragen als beste worden beoordeeld worden uitgenodigd hun voordracht in de finale in Emmen te doen op zondag 26 oktober 2025.
Extra finale-eis: Van de finalisten verwacht de jury een light-verse gedicht over een actueel item van dat moment.
6.Inzenden
-Insturen/mailen van de gedichten is mogelijk tot 01-08-2025.
-Inzendingen kunnen worden gemaild naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of worden gezonden naar Secretariaat STEM., t.a.v. mevrouw H.J. Katerberg, Laan van de Eekharst 213, 7823 AE Emmen.
-Bij de inzending dient men naam, adres, woonplaats, telefoonnummer en e-mailadres te vermelden.
Nadere informatie:
-Stichting Taalpodium Emmen
-www.taalpodiumstem.nl
-Facebook: STEM Taalpodium Emmen
- Gegevens
- Geschreven door Het Vrije Vers
Met dank aan Han Marinus, die de optredens van Maarten en Niels vastlegde, en aan het personeellid van eetcafé NielZ, dat een foto maakte van (vlnr) René Turk, Niels Blomberg, Maarten van Petersen en Bart Adjudant
Opgekropte woede
Wat haat ik jou, Rick van de KwikFit garage
Al ben jij mijn baas en al loop ik hier stage
Je zit maar te zieken, je blijft mij maar dissen
Er woedt in mij woede, die krop ik maar op
Liefst gooi ik een een tang of een krik naar je kop
Maar zo'n tang is te licht en die krik zou je missen
Als het mocht wierp ik liever een loodzware boor
Of een motorblok recht op je neus of je oor
Om die duivelse grijns van je smoelwerk te wissen
Maar niet uiteraard voordat jij nog bij leven
Mijn stageverslag eerst een 10 hebt gegeven
Wat haat ik jou, Rick van de KwikFit garage
Al ben jij mijn baas en al loop ik hier stage
Je zit maar te zieken, je blijft mij maar dissen
Er woedt in mij woede, die krop ik maar op
Liefst gooi ik een een tang of een krik naar je kop
Maar zo'n tang is te licht en die krik zou je missen
Als het mocht wierp ik liever een loodzware boor
Of een motorblok recht op je neus of je oor
Om die duivelse grijns van je smoelwerk te wissen
Maar niet uiteraard voordat jij nog bij leven
Mijn stageverslag eerst een 10 hebt gegeven
Met dit gedicht werd Maarten van Petersen negende
Kantoor
Ik werk hier al zo’n vijfendertig jaren.
De oude Jansen was nog directeur.
Ik kwam als hulpje van meneer van Baren.
We hadden een kantoor met dichte deur
om zo in alle rust de klus te klaren.
De koffiedames brachten bakkies pleur.
De oude Jansen was al bijna tachtig,
maar altijd nog onmisbaar, zo vond hij.
Dat maakte de familie zenuwachtig,
want voor de klanten was hij geen partij.
Al waren de protesten nog zo krachtig,
hij bleef, totdat zijn vrouw zei: “ ’t Is voorbij!”
De jonge Jansen wilde muren slechten.
De hokjesgeest, daar ging hij iets aan doen.
De kamertjes waaraan wij allen hechtten
zijn omgebouwd tot een kantoorplantsoen.
Ik kwam achter een dadelpalm terecht en
meneer van Baren ging met vroegpensioen.
De koffiedames zijn nu apparaten:
elk kopje wordt met veel lawaai gewrocht
en dus gaat iedereen nog harder praten.
Men heeft het over warmte, kou en tocht.
Ik dagdroom van ’t kantoortje waar we zaten
en denk: ik zou je missen als het mocht.
Maar ’t is niet erg, dat ik niet goed kan werken:
bedrijfscohesie staat er op het spel
en wie zou die nou niet willen versterken?
Ik als kantoorplantsoenbewoner wel!
Vooral omdat geen mens het op kan merken
dat ik wat zit te soezen bij Excel.
Ik werk hier al zo’n vijfendertig jaren.
De oude Jansen was nog directeur.
Ik kwam als hulpje van meneer van Baren.
We hadden een kantoor met dichte deur
om zo in alle rust de klus te klaren.
De koffiedames brachten bakkies pleur.
De oude Jansen was al bijna tachtig,
maar altijd nog onmisbaar, zo vond hij.
Dat maakte de familie zenuwachtig,
want voor de klanten was hij geen partij.
Al waren de protesten nog zo krachtig,
hij bleef, totdat zijn vrouw zei: “ ’t Is voorbij!”
De jonge Jansen wilde muren slechten.
De hokjesgeest, daar ging hij iets aan doen.
De kamertjes waaraan wij allen hechtten
zijn omgebouwd tot een kantoorplantsoen.
Ik kwam achter een dadelpalm terecht en
meneer van Baren ging met vroegpensioen.
De koffiedames zijn nu apparaten:
elk kopje wordt met veel lawaai gewrocht
en dus gaat iedereen nog harder praten.
Men heeft het over warmte, kou en tocht.
Ik dagdroom van ’t kantoortje waar we zaten
en denk: ik zou je missen als het mocht.
Maar ’t is niet erg, dat ik niet goed kan werken:
bedrijfscohesie staat er op het spel
en wie zou die nou niet willen versterken?
Ik als kantoorplantsoenbewoner wel!
Vooral omdat geen mens het op kan merken
dat ik wat zit te soezen bij Excel.
Met dit gedicht werd Niels Blomberg vijfde
- Gegevens
- Geschreven door Het Vrije Vers
Op zondag 16 maart vond de prijsuitreiking van de Willem Wilminkdichtwedstrijd plaats in lunchroom Feijn, de horecagelegenheid van de bibliotheek van Almelo. Het is een wedstrijd waarbij de 10 genomineerden even geduld moeten hebben, want ze komen pas na de pauze.
Na het welkomstwoord interviewde Rosa Schogt, de gastdichter van vorig jaar, Twan Vet, de gastdichter van dit jaar. Er was een vraag over de verplichte zin “ik zou je missen als het mocht”. Twan bevestigde dat dit goed bij zijn oeuvre past, omdat hij houdt van weemoedige, verlangende poëzie. We kregen een sneak preview in zijn bundel die 5 juni uitkomt.
Het zijn mooie lichtvoetige vrije verzen.
Daarna was het de beurt aan de gastdichters om een gedicht voor te lezen dat aansloot bij het thema van de Boekenweek: je moerstaal.
Als eerste las Wobke, de weduwe van Willem Wilmink, een gedicht in het Twents. Hierna volgden Jean Pierre Rawie, Jan Boerstoel, Frank van Pamelen, Jan J. Pieterse, Theo Danes, Wietske Loebis, Rosa Schogt en wederom Twan Vet.
Het laatste onderdeel voor de pauze was het optreden van Wobkes kleindochter Joosje Deckers, een aantal liedjes zong met teksten van Willem Wilmink, maar ook eigen teksten.
En toen was het pauze, tijd voor de genomineerden om zenuwachtig te worden, want na de pauze worden zij een voor een naar voren geroepen, beginnend bij nummer 10 en eindigend bij 1. Dat is zenuwslopend zolang je naam nog niet is genoemd.
Voor de volledige uitslag verwijs ik naar site van de bibliotheek Almelo. Daar vind je ook een link naar de 10 genomineerde gedichten. Winnaar werd Gertrüd Reinink uit Zwolle met het volgende gedicht:
Verborgen boodschappen
brood, courgette, sla en fruit
hoe jouw handen op mijn huid
nee: eieren, toiletpapier
en dat kuiltje ergens hier
focus: aubergine, prei
steeds liet ik je dichterbij
stop nu: peper, zout, azijn
het genot dat grenst aan pijn
help me: chocola en ijs
geheim verlangen heeft een prijs
geur van wijn en tandpasta
koude koffie en daarna
oja: koffie, bladerdeeg
laatste woorden, hoe je zweeg
maar weer zakdoekjes, twee pakken
allesreiniger, afvalzakken
heb ik alles wat ik zocht
ik zou je missen als het mocht
Voor wat betreft de inbreng van Het Vrije Vers: Maarten van Petersen werd negende, Niels Blomberg vijfde en Judith Nieken derde.
In het publiek zaten nog Han Marinus, Bart Adjudant en René Turk.
- Gegevens
- Geschreven door Het vrije vers
Na een viertal publicaties in eigen beheer verscheen onlangs van Bart Adjudant bij Uitgeverij Liverse de bundel: 'Een vers is als een vat gedestilleerd'
Lichte gedichten Bart Adjudant 102 pagina’s
Prijs: € 15,95 ISBN 978 94 92519 92 4
Over de bundel:
Een Vat vol ambachtelijk gerijpte verzen. Rijk bouquet, soepel in de mond en steevast een glimlachopwekkende afdronk. Bart Adjudant is Grand Cru!
FRANK VAN PAMELEN
Light verse heet in het Nederlands ‘plezierdicht’. Zelden zal de lezer het plezier dat de dichter bij het schrijven ervaren moet hebben zo kunnen navoelen als in het werk van Bart Adjudant. Veeleisende versvormen als sonnet en rondeel voegen zich als vanzelfsprekend naar de veelal verrassende wending die hij voor ons in petto heeft.
Dat hij evenwel ook een ernstiger toon aan kan slaan, blijkt uit het ontroerende sonnet waarmee de bundel besluit. Van Bart Adjudant valt nog veel te verwachten.
JEAN PIERRE RAWIE
De bundel is te koop bij iedere boekhandel, (natuurlijk kiest u een lokale), of rechtstreeks bij Liverse.
Als u een gesigneerd exemplaar wilt, al dan niet met een opdracht, kunt u dat bij Bart bestellen (bartadjudant(a)ziggo.nl).Er komen dan wel €4,12 verzendkosten bij. Of u komt naar een van zijn optredens, bijvoorbeeld naar de bundelpresentatie bij Pictura in Groningen op 27 maart, georganiseerd door boekhandel Godert Walter.
Uit de bundel:
Tijdverdrijf
Mijn vrouw mag graag haken, borduren of breien
maar ik ben niet vaardig met naald en met draad
dus loop ik vaak ’s avonds, om mij te vermeien,
door weer en door wind nog wat rond over straat.
Zo liep ik onlangs, om de uren te doden,
een steeg in alwaar achter iedere deur
wat dames de nieuwste trend nachtmode showden,
een wandeling die ik nog altijd betreur.
Verleidelijk werd door zo’n donkere schone
gevraagd of ik eens bij haar binnen wou gaan.
Verbaasd dat een dame zo sober kan wonen
deed ik haar wat sjofele slaapkamer aan.
Ik bleek haar gastvrijheid te moeten belonen,
nu ben ik op zoek naar een betere baan.
Ik rijm
Ik rijm nogal, het is u niet ontgaan.
Hoe kon een man als ik ooit zo diep zinken?
Ik leid een zolderkamertjesbestaan,
’t is zwaar, dus ja, je moet er wat bij drinken.
- Gegevens
- Geschreven door Ellen Lamberts
Beste dichters,
ik zou je missen als het mocht
Is de zin die Twan Vet bedacht heeft voor de 29e Willem Wilmink Dichtwedstrijd. De gastdichter van 2024, Rosa Schogt, heeft Twan gevraagd als gastdichter voor 2025.
De bedachte regel moet er letterlijk en ongewijzigd in voor komen, in het begin, aan het eind, of ergens middenin. Bovendien mag de zin niet enkel als titel worden toegepast, maar deze moet onderdeel zijn van het gedicht. Er kan slechts één gedicht ingezonden worden.
U kunt dit tot en met zondag 2 maart 2025 sturen naar: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of Bibliotheek Almelo, Postbus 189, 7600 AD Almelo.
Door het insturen van een gedicht geeft u toestemming tot publicatie of voordracht tijdens de prijsuitreiking.
De feestelijke prijsuitreiking vindt plaats op zondag 16 maart om 15.00 uur in ons Leescafé Feijn Lunchen & Lezen.
Over Twan Vet
Twan Vet (Seoul, 1998) schrijft poëzie, proza en liedteksten. Zijn gedichten verschenen in literaire tijdschriften zoals Hollands Maandblad, Het Liegend Konijn en Revisor. Ook schrijft hij voor cabaret en theater en leest hij zijn werk voor op podia en literaire festivals zoals Crossing Border en Dichters in de Prinsentuin. Van 2021 tot 2024 was Vet stadsdichter van Amersfoort. De komende jaren werkt hij aan meerdere boeken bij uitgeverij De Bezige Bij. In juni 2025 verschijnt zijn poëziedebuut.
- Gegevens
- Geschreven door Inge Boulonois
Er zin vijf nominaties voor de Cultuurprijs Emmen!
Een van de genomineerden is de Stichting Taalpodium Emmen (STEM), die elk jaar het lighversekampioenschap organiseert.
Wie onze voorkeur heeft, spreekt natuurlijk vanzelf.
- Gegevens
- Geschreven door Redactie Het vrije vers
Foto Marchien Brons: Marian van Gog, Bart Adjudant
Het jaarlijkse evenement ligt een paar weken achter ons.
Op de site van de Stichting Taalpodium Emmen is nu het verslag van juryvoorzitter Ton Peters te lezen.
- Gegevens
- Geschreven door Inge Boulonois
Foto Marchien Brons: Marian van Gog, Bart Adjudant
Het jaarlijkse evenement ligt een paar weken achter ons.
Op de site van de Stichting Taalpodium Emmen is nu het verslag van juryvoorzitter Ton Peters te lezen.
- Gegevens
- Geschreven door Inge Boulonois
Foto: Marchien Brons
Buienradar
Het weer viel ons de laatste tijd weer tegen.
Het weer viel ons de laatste tijd weer tegen.
Kampeerders, tot het bot toe onderkoeld,
hielden zich dapper staande in de regen,
terwijl ons land de kaart af werd gespoeld.
Maar: geen geklaag over die regenval.
Op buienradar zeiden ze dat al.
De wegen met hun vele viaducten,
vormden voor het verkeer een hinderlaag.
En waar de wind aan onze bruggen rukte,
verschenen scheuren in de asfaltlaag.
Maar: voor je nou dus roept om smartengeld:
op buienradar was dat al voorspeld!
We keken angstig naar te lage dijken,
omdat het aan de zorg nog wel eens schort.
En als de boel straks echt dreigt te bezwijken
komen we toch wat vingertjes tekort.
Maar: voor we allen koppie ondergaan:
buienradar kondigde dat al aan!
Geen gletsjer zal de Grebbenberg afglijden.
Geen ijsberg brokkelt af in Maas of Rijn.
Toch komt voor ons het einde aller tijden:
de dag dat wij gezonken zullen zijn.
Maar wat een troost bij die gebeurtenis,
dat buienradar niet meer nodig is!
Marian van Gog werd samen met Niek Kalberg derde bij het Nederlands Kampioenschap Light Verse Dichten te Emmen. Naast deze juryprijs won ze de publieksprijs, de Gezienus Omvleetrofee, een kunstwerk gemaakt door Erik Knegt. 'Buienradar' was een van de door haar ingezonden gedichten. Marian schrijft 'teksten in de ruimste zin van het woord. Fictie en non-fictie, vaak in opdracht, maar vaker gewoon omdat er zoveel te (be)schrijven is'. Zij was Stadsdichter van Lelystad.
Neen vooral een kijkje op haar website om te zien hoe veelzijdig zij als schrijfster is!
Neen vooral een kijkje op haar website om te zien hoe veelzijdig zij als schrijfster is!
Taalpodium STEM heeft, evenals vorige jaren, een bundel samengesteld met de beste van de ingezonden gedichten voor het achtste Kampioenschap Light Verse. Deze geweldige bundel 'Lichtvoetig VIII' is te bestellen door een mailtje te sturen naar infoXtaalpodiumstem.nl (X=@)
Prijs is € 10,00
Uit het archief
Opvolging
Pexels
Ze bleef tot aan haar laatste adem dame
met aangeboren zachtheid als talent
en vatte in het uiterste moment
haar leven in bedachtzaam zwijgen samen
Ze liet haar leegte na aan erfgenamen
en werd qua vorm niet langer prominent
nog altijd als aanwezigheid herkend
in stilte, in de luwte, achter ramen
Haar opvolger loopt verre van decent
de hele dag zijn krolsheid uit te kramen,
de kattenversie van een botte vent
voor wie zij in een doos met zeepreclame,
het bovengrondse leven al ontwend,
zich diep en plaatsvervangend ligt te schamen