Gerrit Komrij is springlevend, dat blijkt wel uit zijn nieuwe bundel Boemerang.
Een treffende titel, want inderdaad, net nu we denken voorgoed afscheid van hem genomen te hebben werpt hij ons dit uit zijn graf na. En  raak.
Het buitelt en tuimelt als vanouds in deze bundel, waarvan het manuscript bijna voltooid op zijn bureau lag.
Voorin is een lijstje opgenomen van de paar dingen die hij er nog aan wilde doen en dat eindigt met ‘idealiter: 3 grote afdelingen’.
Charles Hofman heeft er 10 van gemaakt in een verdeling die prima te verdedigen valt.
We kunnen alleen maar instemmend knikken bij de regels ‘Ik kan alles. Ik ben rond/ Ieder tandwiel werkt. Ik glim./ Ik ben wonderlijk gezond-/ Ik ben goed en ik ben slim-‘
Het heeft wat langer geduurd dan drie dagen maar het graf is ongetwijfeld leeg.

Gerrit Komrij Boemerang
De Bezige Bij, Amsterdam
110 p.
ISBN 978 90 234 6559 1
prijs: 19,90

 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Project P: Ballade larmoyante bij de wiebeltreinen van NS

Ik ben vandaag uw conducteur
Excuus voor het gestoot
Gebonk, gehobbel en gescheur
Het spoor verkeert in nood
Ik ben dan wel geen ingenieur
Het spoor gaat mij wel aan
De kwaliteit stelt me teleur
Wat is dit toch voor baan?

Ik plofte bijna door de deur
Op Nick en Simons schoot
Mijn knie heeft nu een vreemde kleur
Iets tussen blauw en rood
Dat past wel in 't interieur
Maar ik kan amper staan
Mijn werkplek kost me mijn humeur
Wat is dit toch voor baan?

Misschien vindt u wel dat ik zeur
Maak ik het veel te groot
Hebt u geen zin in mijn getreur
Maar ik verdien mijn brood
Dit is hoe ik mijn centen beur
Het lachen is me wel vergaan
Ik word nog liever buschauffeur
Wat is dit toch voor baan?

Mijn klaagzang eindigt in mineur
Dat kunt u gadeslaan:
Dit wordt nog eens mijn dood
Wat is dit toch voor baan!