Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Zoals verwacht bleek het rijmen op twaalf een makkie voor de hoogbegaalfde forumbezoekers van Het vrije vers. De (vier)koppige jury heeft door het torenhoge algemene niveau urenlang gebakkeleid over de uitslag. Zo imponeerde Ben Hoogland met een zeer snelle inzending en zowaar een compleet sonnet. Inge Boulonois en Kees Koelewijn (in een geslaagd ollekebolleke) gebruikten het onrechtmatig afbreken als rechtmatige truc, waarop Remko Koplamp weer een sterke stottervariant liet zien.  Arjan Keene kwam zoals gewoonlijk met een vernieuwende vondst, maar de f van de florijn is geen bijzonder sterke kunstgreep in dit eurotijdperk. Net als Ben richtte Daan de Ligt zich op een komische spraakaandoening. Dit principe is ook al eens eerder vertoond door Frank van Pamelen, maar de invulling die Ben en Daan eraan schonken, maakt beide heren kandidaat voor de titel. Daan wist bovendien volgens dezelfde methode het lastige herfst te berijmen. Bas Boekelo was te laat én rijmde niet op twaalf, maar deed dat wel bijzonder geestig.

Genoeg kletspraat, de top drie...(*tromgeroffel*)

3. Kees Koelewijn 

Ollekebollekes!
Schitterend dichtproduct
Mits niet ontsierd
Door een lelijke taalf

Out: door dit zeer sluwe
Enjambementstrucje
Rijm ik hier zelfs op
Het moeilijke twaalf!



2. Ben Hoogland

Viruf

Men leeft het fomf in oude fcheepfjournaalf:
de hele ploeg if plotf te kooi gebleven.
Men hoeft en proeft van achterfchip tot fteven,
de bonken delen fnot met admiraalf.

Die kerelf hadden beft wel ietf vitaalf.
De ziekte duurde flechtf een dag of zeven
en meeftal bleef een kwart nog wel in leven,
de reft verdween naar hier- of daarnamaalf.

Meer kwaliteit! Althanf dat waf het ftreven.
Door finaafappelf, zakdoeken en fjaalf
(zelff kippenfoep alf onderzoekfgegeven) 

en friffe lucht – dat waf ietf geniaalf –
werd zomaar twintig jaar erbij gefchreven.
Nu fterven er per jaar een ftuk of twaalf.

Hatfjoe!



 1. Daan de Ligt

Twaalf herfsten

Een spraakgebrek, beweert men menigmaalf,
is heus niet om je vrees'lijk voor te schamen.
Ik ben -en dat kan iedereen beamen-
een wonderkind en morgen word ik twaalf.

En toch wil men mij helpen, na de herfst,
word ik behandeld in een hospitaalf.
Met lotgenootjes kom ik dan op zaalf.
Dat heeft mijn stemming echt totaalf bederfst.

Uit boosheid heb ik in een boom gekerfst,
met grote letters in m'n eigen taalf,
dat ik het zeuren zat ben -helemaalf!-
en dat ik morgen lekker ben gesterfst.



Gefeliciteerd Daan! De eeuwige roem komt zo snel mogelijk jouw kant op.


Wil je alle inzendingen nog eens teruglezen, kijk dan op het forum

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Kindekes



Ik kan, zeker deze dagen
Dat geblèr niet goed verdragen
Dus ik zing van stille nachten
Met Herodes in gedachten