Jawel, hij is er.
In een duistere gelegenheid met volledige vergunning, in de slechtbefaamde Lange Koestraat in Utrecht, is gisteravond de bundel Opgelapt schilderwerk van onze eigen Peter Knipmeijer gepresenteerd.
Ingmar Heytze, Frank Fabian van Keeren, Quirien van Haelen en  Theo Danes droegen ter inleiding voor uit eigen werk, zodat het contrast met de kwaliteit van Opgelapt schilderwerk voor iedereen duidelijk was, waarna de dichter lichtbeelden vertoonde van de in zijn werk opgevoerde kunstwerken en daar commentaar op leverde, dat de toppen bereikte waar Joost Zwagerman zo smartelijk naar tuurt. De traditionele liederlijke dronkenschap waarin het gezelschap daarna verviel was een feest om te aanschouwen. De voltallige redactie van het Vrije Vers was aanwezig en de brainstorm die hiervan het gevolg was trok een spoor van vernieling door de Utrechtse binnenstad waar nog lang over nagetwitterd zal worden.
Maaar hij is er en hij is mooi.
Bijna zestig pagina's kleurendruk met meesterwerken, verhelderd door ollekebollekes, die een overzicht bieden van de schildergeschiedenis, fraai vormgegeven door Harold van de Kamp, dat zijn gelijke niet kent met welk willekeurig kunstboek in willekekeurig welke ramsjafdeling van welke willekeurige boekwinkel dan ook. Een must voor snobs kunstliefhebbers met een salontafel!

Uitgeverij De Contrabas
ISBN 9789079432011
E 17,50

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Aporie

De poëzie van peuken op een bord
Van korsten brood, verschimmeld in een hoek
Van stapels oud papier, haast ingestort
Dat is wat ik in dit gedicht niet zoek

Het beeld van noodweer, kletterend maar kort
Van een nog uren klamme spijkerbroek
Van schoenen waar het nooit meer droog in wordt
Dat is wat ik niet schilder op mijn doek

Maar lammetjes, geboren in april
Een rode roos zojuist in volle bloei
De blauwe lucht, een spelend kind, een lied

Dat is toch ook weer de bedoeling niet
U ziet: ik raak behoorlijk in de knoei
Nu ik wel dicht, maar niet veel zeggen wil