Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Lichte en bonte gedichten
is de titel van de nieuwe bundel van Inge Boulonois, kleurrijk uitgegeven bij Liverse in Dordrecht. De titel is op te vatten als een beginselverklaring, wat met het openingsvers De poëet wordt bevestigd. Het woord 'Lichte' in de titel verwijst vooral naar de inhoud van de bundel, voornamelijk light verse. 'Bonte' slaat niet alleen op het omslag en de vele versvormen in de bundel, maar ook op de kleurrijke opmaak. Met dat laatste onderscheidt Inge Boulonois zich nadrukkelijk van collega-dichters. Ze motiveert die keuze o.a. met het vers Tegen zwart op wit (blz. 37).

Lichte en bonte gedichten bevat ongebonden en gebonden verzen. Ollekebollekes vallen vanzelfsprekend in de laatste categorie. Een aantal ollekebollekes in deze bundel gaat een vrolijke symbiose aan met een afbeelding in kleur en geeft een onverwachte interpretatie aan die afbeelding. (Mona, Degas, Melkmeisje, Metamorfose, Gainsborough, Renoir), een procedé waaraan onlosmakelijk de naam van Peter Knipmeijer is verbonden. Bont in alle opzichten is ook het ollekebolleke Feestje (blz. 11), voor mij een van de hoogtepunten uit de bundel. Hier vallen vorm en inhoud volledig samen. Ook in Danklied (blz. 35) is dat het geval evenals, zij het in mindere mate, in Grijs rondeel (blz. 43), allebei overigens niet bont opgemaakt.

Inge Boulonois maakte op het Vrije Vers naam met haar zogenaamde Pictoverzen. De omslagtekst omschrijft deze term als volgt: 'In deze bonte gedichten zijn woorden door oogstrelende afbeeldingen vervangen.' In Smiling limerick (blz. 13)bijvoorbeeld hebben de woorden plaats moeten maken voor verschillende afbeeldingen van een (glim)lachende mond. Wie naar het einde van de regels kijkt, kan daarin het rijmschema van de limerick herkennen. Tenminste als dat schema bij de 'lezer' bekend is. Verder kan de 'lezer' voor zichzelf nog uitmaken of de afbeelding oogstrelend is. Dat is het dan, want los van de vraag of er sprake is van poëzie, viel ik bij 'lezing' van deze pictoverzen al snel ten prooi aan een zekere vermoeidheid omdat ze geen inhoud hebben. Het kunstje is een keer mooi, twee en drie ook nog, daarna weet de 'lezer' het wel.
Gelukkig is Lichte en bonte gedichten een flinke bundel, 80 pagina's, zodat de overdaad aan pictoverzen amper schaadt. Vooral de kortere verzen van Boulonois spraken tot mijn verbeelding. Als speedsonnettiste laat de dichteres zich van de beste kant zien. Ze zet haar onderwerp kort en bondig in een kwatrijn neer een rondt het vers met een treffend, geestig distichon af. Lees bijvoorbeeld Wetenschap (blz. 49), Winter (blz. 63), Klemtoonregels (blz. 73) of In China (blz. 76). Echte sonnetten staan er ook in deze bundel. Kerkje (blz. 25) en Dierendag (blz. 38) bijvoorbeeld, of Visdag (blz. 21), navoelbare verwoordingen van herkenbare ervaringen en emoties.
Herkenbaarheid is trouwens kenmerkend voor de verzen van Boulonois: ze blijven dichtbij. De onderwerpen zijn uit het leven gegrepen: haarmode, overgang, dieren(tuin), óf ze verwijzen naar het dichten zelf. Een geslaagd voorbeeld van het eerste is Happy Holland (blz. 72) dat afsluit met een spits distichon. Een treffend voorbeeld van het tweede isEcht (blz. 27) waarin de dichteres een spel speelt rond het begrip 'schrikkelrijm'. Zo valt er veel te genieten in deze bundel. Lees er zeker ook Luistervaardigheid (blz. 46) op na of Dichtersleed (blz. 66), Vuurwerk (blz. 68) en het bonte Zomer (blz. 80).

Uitgeverij Liverse heeft met Lichte en bonte gedichten een mooie bundel toegevoegd aan een interessant fonds dat gestaag groeit in omvang en kwaliteit. Daarmee mogen de liefhebbers van light verse in de handen klappen. Inge Boulonois is een van de weinige vrouwen die zich bekwaamt in het schrijven van vormvaste plezierverzen. Met Lichte en bonte gedichten laat ze nadrukkelijk van zich horen en zien. De opvolgster van Drs. P is ze uiteraard niet, maar wie is dat wel? Als opvolgster van Marjolein Kool, de plezierdichteres die met dichten is gestopt, zou ze zeker een goede kandidate zijn om samen met frontvrouwe Patty Scholten het vrouwelijke smaldeel te vormen in een wereld die (nog) vooral door mannen wordt gedomineerd.

Lichte en bonte gedichten, Inge Boulonois
Uitgeverij Liverse, Dordrecht 2015
Prijs € 17,50

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Log in op de site

Forum (recent...)

Uit het archief

Een dagje weg

Een dagje weg
Remko Koplamp

‘t Is zeven uur, we staan vandaag vroeg op
We gaan gezellig naar het plaatsje Schagen
Zo’n dagje uit, dat doen we wel eens meer
En daar we ook mijn schoonmama mee vragen
Plan ik na ieder drie kwartier een stop
’t Is anders te vermoeiend in één keer

Het is wellicht voor haar de laatste keer
Haar hoge leeftijd speelt al aardig op
Hoe lang nog? pleegt ze aldoor maar te vragen
Het antwoord hoort ze dikwijls niet eens meer
Maar goed, ons einddoel is vanmiddag Schagen
Met in het dorpje Bennebroek een stop

Ik denk verbaasd nog na die eerste stop
Het gaat wel heel voorspoedig deze keer
Tot oma roept: ‘ik hou het niet meer op’
En zij om het toilet begint te vragen
‘Oh, jongens, toe nou, vlug, ik kan niet meer
Ik kan beslist niet wachten tot in Schagen’

Het is nog één uur rijden tot aan Schagen
Dus hou ik bij een tankstation maar stop
Op dat moment gaat plots mijn vrouw te keer
Onze Tom Tom houdt er subiet mee op
Ik dien dus vanaf nu de weg te vragen
Die pompbediende weet waarschijnlijk meer

‘U moet rechtsaf en dan voorbij het meer
En dan linksaf, daar staat een bord met: Schagen
Alleen, die kant moet u nu net niet op
Want anders rijdt u mooi tegen de keer
U dient naar links tot aan 't verkeersbord: STOP
En daarvandaan moet u maar verder vragen’

‘Zo duidelijk, meneer, heeft u nog vragen?’
‘Nee, nee,’ ik luister al een tijd niet meer
Langzamerhand krijg ik genoeg van Schagen
En na zo’n twintig malen halt en stop
Met de verkeerde uitleg keer op keer
Is mijn geduld ten langen leste op

Ik ben het zat en hou dus op met vragen
Naar Schagen wil ik überhaupt niet meer
Ik stop ermee; ik keer, ik keer, ik keer!

Koop koop koop