Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mysterie

Zie mij, Frits Criens in pose; op verzoek
Vereeuwigd door de maker in een beeld
Voor dit portret heb ik een man gespeeld
Die zich laat lezen als een open boek

Ik koos aanraakbaarheid als invalshoek:
En face, een glimlach die mijn grijns verheelt
Een open oogopslag die kijkers streelt
Zwart-wit; zo zocht ik de gewenste look

De foto raakt niet eens aan wie ik ben
Geen camera heeft daartoe het vermogen
Geen beitel, schilderskwast of dichterspen

Mij willen kennen is een ijdel pogen
Ik weet niet eens of ik mezelf wel ken
Wellicht heb ik me uit mijn duim gezogen

Frits Criens


Vanaf 15 december tot 3 februari is in Centre Ceramique in Maastricht een foto- en gedichtenexpositie te zien van 20 zuidelijke dichters. De portretfoto’s zijn gemaakt door fotograaf Jean Scheijen. Alle dichters schreven een gedicht bij hun portretfoto. De expositie is vrij toegankelijk. Bij de expositie verschijnt een essay van schrijver Anton Dautzenberg. 


Deelnemende dichters

Aan de expositie Spiegelbeeld nemen deel de dichters Maarten van den Berg, Huub Beurskens, Michelle Bracke, Chrétien Breukers, Frans Budé, Emma Crebolder, Frits Criens, Kreek Daey Ouwens, Hans Dekkers, Daan Doesborgh, Quirien van Haelen, Leo Herberghs, Leo Hermens, Rouke van der Hoek, Lucas Hüsgen, Sasja Janssen, Manuel Kneepkens, Wiel Kusters, Ton van Reen, Hans van de Waarsenburg en Amber-Helena Reisig. 
Na deze expositie zijn te foto’s en gedichten vanaf 3 februari te zien en te lezen op dichterinbeeld.nl.
 



 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Laatste Sonnettenkransenkranskans



Het begon allemaal met Ilja Pfeijffer, die beweerde de eerste sonnettenkrans in Nederland geschreven te hebben, vijftien geschakelde sonnetten, waarvan de laatste bestaat uit de beginregels van de vorige.

Alom bewonderd door kritiekloze critici, werd hoongelach zijn deel onder wél terzakekundigen, die vaststelden dat er in zijn werk in de eerste plaats geen sprake was van sonnetten, maar van veertienregelige kreupelrijmen en in de tweede plaats er al tal van sonnettenkransen in ons taalgebied waren verschenen.
Wél inspireerde deze gotspe een aantal dichters tot het maken van nieuwe sonnettenkransen en ontstond een onverwacht neurologisch effect in de synapsen van Bas Jongenelen en Martijn Neggers.

Een sonnettenkransenkrans!
Een werkstuk van 196 sonnetten, bestaande uit 14 sonnettenkransen waar het laatste sonnet bestaat uit de beginregels van de uit beginregels bestaande laatste sonnetten uit sonnettenkransen, was zover bekend nooit gedaan. Was dit überhaupt mogelijk?
Het duo besloot gewoon te beginnen met een groots en ingewikkeld schema en, na het al snel doorbranden van verschillende schakelsystemen in de voorhoofdskwab, hulp in te roepen.
Enkele tientallen dichters, waarvan vele met naam en adres bekend bij Het vrije vers, schoten te hulp en het onmogelijke werd tot stand gebracht: de waarschijnlijk* eerste sonnettenkransenkrans uit de wereldliteratuur was een feit.

Een crowdfunfddinges, om een Nederlandse term als geldinzamelactie te vermijden, bracht voldoende fondsen bijeen om het in druk te laten verschijnen en ook jij kunt dus in het bezit komen van een eenmalig en uniek prachtboek.

Wees er wel snel bij, over een week sluit de mogelijkheid.
Via onderstaande link kun je een exemplaar (of meerdere: denk aan de verjaardag van je oude schoolmeester) bemachtigen en er zelfs een poster bij krijgen - tegen ferme bijbetaling uiteraard - met al die dingen schematisch in beeld, wat een fraai inzicht geeft in het ontstaan van een burn out bij letterkundigen.
Dus klik hier.

*Voor absolute zekerheid zoeken we nog iemand zonder stofallergie, die bereid is alle archieven na te pluizen, op zoek naar die ene malloot die wellicht, verborgen in het duister, zoiets al tot stand heeft gebracht. Krankzinnigheid is tenslotte niet alleen aan onze eeuw voorbehouden.