Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Van Hans Manders, gemeentedichter van Bernheze, maar hier meer bekend van de fraai verwoorde In Memomoriamgedichten die hij op Het vrije vers publiceerde, is de bundel Mooi van… verschenen.
De bundel bevat gedichten over diverse Bernhezer onderwerpen, van de aanstelling van de nieuwe burgemeester tot de uitreiking van de cultuureducatieprijs 2015.
Maar ook over maanden en seizoenen, Nijmegen en Rome, voetbal en wielrennen, een molen en een koe, het leven met en zonder bril, en over de dood natuurlijk.
Kortom: over alle onderwerpen die hem als (gemeente)dichter inspireerden.
Sonnetten voeren de boventoon, maar er staan in deze bundel ook andere gedichten, rijmend en niet rijmend. Ze worden allemaal voorafgegaan door een inleiding, zodat ze niet zonder onbegrip gelezen hoeven te worden.

Mooi van ... (131 pagina's, ISBN: 978940241528) is gepubliceerd via het self-publishingplatform Brave New Books.
Het boek is te koop bij www.bol.com/bravenewbooks, of rechtstreeks via deze link.
Prijs: €14,95

 

De tarantella van Pulcinella is een reeks van 15 sonnetten, geschreven door Hans Franse. Elk gedicht is verluchtigd met prachtige afbeeldingen uit het boek Masques et bouffons van Maurice Sand, uit 1860. De ondertitel van dit werk luidt comédie italienne en dat is de wereld waar de dichter zijn publiek in De tarantella van Pulcinella naar toe voert. Het Napels uit de Renaissance is de plaats van handeling, een stad die wordt geregeerd door een vadsige koning met een manzieke echtgenote. De commedia dell’artegroep van leider Pulcinella speelt en improviseert voor het gewone volk een nieuw stuk vol overspeligheid. De grappen en grollen van het haveloze en hongerige gezelschap zijn niet van de lucht. De spelers oogsten applaus. Na afloop nodigt een dienaar van het Hof hen uit die avond tijdens een feestbanket te komen spelen voor het koningspaar en hun gasten. Hun beloning zal vorstelijk zijn: onbeperkt eten en muntgeld toe! Pulcinella ziet hoezeer de jonge prinses zich bij haar man verveelt die onder het eten in slaap sukkelt. Het vervolg laat zich raden.

Hans Franse weet de vele gezichten van Napels -rijkelijk voorziene markten, grauwe armoede met stinkende stegen, en de decadente overvloed van het Hof- in zinnelijke beelden te vangen. Ook Pulcinella, de hoofpersoon in deze cyclus, is beeldend getekend. In de schijnwerpers van het hooggeëerde publiek lijken zijn dagen te verlopen als een tarentella, de springerige Zuid-Italiaanse volksdans, vrolijk en snel. Maar in de laatste paar gedichten laat Franse de echte Pulcinella zien die achter het masker van deze losbol en opportunist schuilgaat. Iemand die zijn maskerade voor meer nodig heeft dan voor het aannemen van een gespeelde identiteit. En dat zet de dichter in het slotsonnet aan het denken over zijn eigen leven, over de Pulcinella in hemzelf.

Hans Franse noemt zijn gedichtencyclus een sonnettenkrans. Om die naam met recht te kunnen claimen is meer nodig dan vijftien sonnetten met een onderlinge samenhang. Dat had een snelle blik in een naslagwerk voor poëzie hem al kunnen leren. En ja, in Uitnodiging (pag. 19) is in de derde regel het woordje ‘te’ weggevallen. Gelukkig maar, anders had deze recensente helemaal niks te klagen gehad. De tarantella van Pulcinella is immers een prachtige bundel, zowel wat vormgeving als wat inhoud betreft.

De vraag dringt zich op of De tarantella van Pulcinella op een site voor light verse besproken moet worden. De inhoud is wel geestig en humoristisch, maar heeft ook de gelaagdheid die je bij poëzie verwacht. Toch misstaat een recensie van deze bundel hier niet. De verzen zijn immers lichtvoetig wat mét de gehanteerde vorm, het sonnet, een bespreking als lightversewerk hier rechtvaardigt. Met die stelling begeef ik me op glad ijs. Er woeden hier immers regelmatig discussies over de vraag of een gedicht wel of geen light verse is. Voor scherpslijpers verdient een vers dat predicaat uitsluitend als het strikt voldoet aan hun vormregels. Het gaat hun dan om zaken als enjambement, regellengte, metrum en rijm. Hans Franse gaat vrijelijk om met die voorschriften. Zijn sonnetten voldoen namelijk geen van alle aan de keurige regels die voor deze versvorm binnen het genre light verse schijnen te gelden. Juist daarom is De tarantella van Pulcinella zo geslaagd. Had Franse wel overal netjes lettergrepen geteld en braaf de beklemtoonde en onbeklemtoonde lettergrepen om en om afgewisseld, dan had hij de plank misgeslagen. Het zou immers volkomen ongeloofwaardig zijn geweest een commedia dell’artegroep ten tonele te voeren die zijn publiek in gelikte salonverzen bedient. Het onverwachte, het onbedachte wat kenmerkend is voor de commedia dell’arte geeft de sonnetten van Franse de spontaniteit die ze noodzakelijkerwijs moeten uitstralen. Vorm en inhoud vallen samen in een mooi verhaal! En ook dat maakt deze bundel een absolute aanrader voor iedereen.



Uitgeverij Liverse
heeft met De tarantella van Pulcinella een opvallend sterke bundel toegevoegd aan een gestaag groeiend fonds. En met Hans Franse is er een dichter in huis gehaald die een geslaagde proeve van bekwaamheid heeft afgelegd. Hieronder als voorbeeld het eerste gedicht met de afbeelding van Pulcinella.

PULCINELLA IN NAPELS

Over Napels waait een warme wind
Pulcinella heeft honger, zijn maag
genoot geen overvloed vandaag

hij kijkt rond of hij wat te eten vindt.

De markten zijn vol met het allermooiste fruit:
watermeloenen, perziken, sinaasappels en peren,
rijke pasta, vis, gevogelte met en zonder veren;
en alles wat lekker is; zijn ogen zoeken uit.

Een fontein geeft hem water, zijn tong was een lap.
In zijn zak vindt hij zelfs geen rooie cent.
Dan speelt hij zijn spel over leven en dood.

Met een grimas, een buiging, een grap.

De arme die de harde wereld kent
lacht en deelt zelfs zijn laatste stuk brood.


De tarantella van Pulcinella, Hans Franse
Illustraties uit: Masques et bouffons, Maurice Sand
Presentatie: zondag 17 januari 16.00 uur, Haagse Kunstkring, Dennenweg Den Haag
Tentoonstelling: 6 januari tot 2 juni Haagse Kunstkring

ISBN 978-94-91034-66-4
Liverse, Dordrecht 2015
Prijs € 15,95  



Aanschaffen dat tijdschrift, jongelui.
Al was het maar om de fouten in dit (verder met terechte lof gevulde) artikel uit het Dagblad vh Noorden te ontdekken





Mysterie

Zie mij, Frits Criens in pose; op verzoek
Vereeuwigd door de maker in een beeld
Voor dit portret heb ik een man gespeeld
Die zich laat lezen als een open boek

Ik koos aanraakbaarheid als invalshoek:
En face, een glimlach die mijn grijns verheelt
Een open oogopslag die kijkers streelt
Zwart-wit; zo zocht ik de gewenste look

De foto raakt niet eens aan wie ik ben
Geen camera heeft daartoe het vermogen
Geen beitel, schilderskwast of dichterspen

Mij willen kennen is een ijdel pogen
Ik weet niet eens of ik mezelf wel ken
Wellicht heb ik me uit mijn duim gezogen

Frits Criens


Vanaf 15 december tot 3 februari is in Centre Ceramique in Maastricht een foto- en gedichtenexpositie te zien van 20 zuidelijke dichters. De portretfoto’s zijn gemaakt door fotograaf Jean Scheijen. Alle dichters schreven een gedicht bij hun portretfoto. De expositie is vrij toegankelijk. Bij de expositie verschijnt een essay van schrijver Anton Dautzenberg. 


Deelnemende dichters

Aan de expositie Spiegelbeeld nemen deel de dichters Maarten van den Berg, Huub Beurskens, Michelle Bracke, Chrétien Breukers, Frans Budé, Emma Crebolder, Frits Criens, Kreek Daey Ouwens, Hans Dekkers, Daan Doesborgh, Quirien van Haelen, Leo Herberghs, Leo Hermens, Rouke van der Hoek, Lucas Hüsgen, Sasja Janssen, Manuel Kneepkens, Wiel Kusters, Ton van Reen, Hans van de Waarsenburg en Amber-Helena Reisig. 
Na deze expositie zijn te foto’s en gedichten vanaf 3 februari te zien en te lezen op dichterinbeeld.nl.
 



 



Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten door Marc van Oostendorp.
Voor deel 49 klik hier.

Na jaren noeste arbeid is eindelijk het moment daar: de debuutbundel van Frank Fabian van Keeren getiteld 'Massamoord is ook maar een woord' verschijnt bij uitgeverij Geroosterde Hond. 

In 'Massamoord is ook maar een woord' werpt hij met veel humor nieuw licht op historische theorieen die jaren lang klakkeloos voor waar zijn aangenomen. Hij portretteert daarbij een groot aantal leiders van naam die we, met de kennis van nu, met een gerust hart als dictatoir kunnen beschouwen. Wij noemen onder anderen een Maria Tudor, een Toetmosis, een Hendrik de achtste en een Adolf Hitler. 

De presentatie zal plaatsvinden in LOUD, aan de Posthoornstraat 9 in Rotterdam en wordt opgeleukt met voordrachtjes van Peter Knipmeijer en Quirien van Haelen. Ook is er muziek, worden er bundels verkocht en is Frank Faban bereid om uw bundel te signeren.

 

 



Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten, door Marc van Oostendorp.
Voor deel 48 klik hier.



Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten, door Marc van Oostendorp.
Voor deel 47 klik hier.

O
ver het metrum. Reageer eens onder het artikel Vrijeverzers.



Van Jaap van den Born verscheen een nieuwe bundel: het bijbelboek Prediker in ollekebollekes.
De volledige tekst werd omgezet in deze versvorm, waarbij gebruik is gemaakt van verschillende vertalingen om zo dicht mogelijk bij de brontekst te blijven.
Een zeer leesbare versie van dit troostrijke boek, nog net voor pakjesavond te bestellen en anders voor de kerstdagen.

‘IJdelheid! IJdelheid!
Alles is ijdelheid!’
Leegte en lucht
En het jagen van wind!’

Wat is het nut van uw
Afbeulerijgedoe?
Nooit is er rust
Waar u vrede in vindt

Waar is uw voorgeslacht?
Waar is uw nageslacht?
Op gaat de zon en daarna
Gaat zij neer

Eindeloos voort in een
Pythagoreïsche
Cirkel keert zij
Na haar rondegang weer

Weer waait de Noorden­wind
Weer waait de Zuidenwind
Alle rivieren die stromen
Naar zee

Altijd maar blijft de zee
Watertekortkomend
Altijd weer brengen
Rivieren het mee

Jaap van den Born Prediker
50 pagina's
Het vrije vers via mijnbestseller.nl
ISBN 9789 463 1884 401
E 12,00 
Direct bestellen kan hier. 

(Overgenomen van Neder-L )



De honderdste editie van De Parelduiker steekt in een zilver jasje, maar verder is het nummer net zo interessant als de vorige 99.
Bijvoorbeeld met een artikel over Drs. P.
Dat de dit jaar overleden auteur en vertolker van liedjes als ‘Veerpont’, ‘De commensaal’ en ‘Dodenrit’ een uitzonderlijke persoonlijkheid was wisten we wel. Maar zijn voorouders doen stuk voor stuk niet voor hem onder; de een was nog excentrieker dan de ander.
Zijn grootvader van moederszijde was medeoprichter van een vrijdenkersvereniging en actief als vurig revolutionair.
Grootmoeder Nellie van Kol-Poreij was socialiste en een voorvechtster van vrouwenrechten maar ze bekeerde zich tot het spiritisme en de theosofie.
Grootvader van vaderszijde was een uitgesproken antisemiet en ook de vader van Drs. P had nazisympathieën.
Toch: allen rijmden net als Heinz Polzer graag en zagen hun woorden en gedachten gedrukt.
Drs. P-kenner en -verzamelaar Jaap van den Born doet er verslag van zonder de strapatsen van de student, barpianist en reclameman Heinz Polzer te veronachtzamen. Met illustraties uit het familiearchief. 

Verder in dit nummer aandacht voor de eerste jaren van het schrijverschap van Geerten Meijsing als lid van het schrijverscollectief Joyce & Co, een nooit gepubliceerd interview met Marcus A. Heeresma, voor Frank van der Goes, heraut van de schone zaak van het socialisme, voor Nico Jesse en Franz Tumler en voor de onlangs overleden vertaler en schrijver Jean Schalekamp.

De Parelduiker 2015/5 verschijnt 7 december 2015.
isbn 978 90 5937 421 8 (ook via het cb bestelbaar).
64 blz. € 12,50. Abonnement (5 nummers p.j.) € 49,90. Digitaal abonnement (pdf) € 34,90.

De Parelduiker is een uitgave van de Stichting Het Oog in ’t Zeil i.s.m. Uitgeverij Bas Lubberhuizen en wordt financieel ondersteund door het R.O. van Gennep Fonds en de Stichting Vrienden van De Parelduiker. Redactie Hein Aalders (eindredactie), Marco Daane, Marco Entrop, Marsha Keja, Menno Voskuil en Thijs Wierema. Zie ook:www.parelduiker.nl  
 

Het grootvaderschap heeft Ivo de Wijs nieuwe inspiratie gegeven. Samen met patholoog en tekstdichter Judith Nieken schreef hij de bundel 'OPA DICHT (versjes tussen 0 en 2)', die afgelopen zaterdag in boekhandel Van Pampus te Amsterdam gloedvol werd gepresenteerd. De Wijs en Nieken schreven al eerder samen de bundel 'Moeder! Het is moederdag!', die eveneens uitkwam bij uitgeverij Ziederis. In de nieuwe bundel staan verzen voor en over de allerkleinsten, zoals het bespiegelende Niet.

Niet

Denk niet, denk niet, kleine jongen
Aan verdriet en narigheid
Piep zoals de ouden zongen
Maak je kleine bokkensprongen
Trek je sporen door de tijd

Denk niet aan de grote zorgen
Die de toekomst nog verborgen
Houdt, maar mettertijd onthult
Denk niet aan de kwade morgen
Dat je mij begraven zult

(IdW)

 



De abonnees van het literaire tijdschrift Ballustrada kregen een verrassing in de bus: een extra lightversebijlage van Uitgeverij Liverse: Ballustrada Extra Light.
Een fraai boekje van meer dan 99 pagina’s, gevuld met bijdragen van Kees Stip, Paul Ilegems, Simon Knepper, Jan Boerstoel, Kees van den heuvel, Kees Jiskoot, Cees van der Pluijm, Cornelis Putemmer, Kees Torn, Driek van Wissen en Ivo de Wijs.
Volgens de uitgever is gekozen uit werk van gelouterde auteurs die overleden zijn of niet of nauwelijks meer publiceren.
Er staan dan ook verschillende gedichten in van Drs. P, die aan beide criteria voldoet en  aan wiens nagedachtenis  het boekje is opgedragen.
Verschillende gedichten zijn aan zijn heengaan gewijd, voorafgegaan door een mooie beschouwing van Vic van de Reijt.

De doctorandus zal tevreden geluiden maken in zijn urn over deze uitgave, ook omdat hij zijn gelijk over taalverloedering bevestigd ziet: niet alleen is zijn naam fout gespeld boven het herdenkingsstukje, ook een regel van zijn laatste ollekebolleke is verminkt (‘niet langer’ i.p.v. ‘meer’ ).
Maar afgezien van dit smetje is het een unieke uitgave voor de liefhebber, die zich handenwringend afvraagt waarom hij in godsnaam geen abonnement genomen heeft.
Gelukkig zijn nog een aantal exemplaren beschikbaar die (alleen bij de uitgever)  voor  € 12,00  (incl. verzendkosten) verkrijgbaar zijn. Even een mailtje naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.  en je ontvangt iets bijzonders.
Een bijdrage uit de bundel:

Drs. RIP

Een man vertrekt, ik doe hem uitgeleide
Een stille man vertrekt en ik blijf hier
Straks glijdt de veerpont naar de overzijde
Van deze onheilspellende rivier

De wind steekt op, het onweer wacht niet langer
De bliksem flitst, de donder gaat tekeer
En hij reist af: mijn vriend, de dichter-zanger
De man van het befaamde Heen en Weer

De veerman steekt zijn vaarboom in het water
En jaagt de golven met zijn boot uiteen
Die boot zal leeg zijn als terugkomt later
Want deze schipper brengt alleen maar heen

De nevel sluit zich en toch blijf ik kijken
Een tovenaar verlaat ons dichtersland
En nooit meer, nooit kan ik hem nog bereiken
Hij blijft voor eeuwig aan de overkant

Ivo de Wijs



En hier nog een voorproefje van de 27 november te verschijnen bundel van Ben Hoogland,
Van één gedicht (Clown) is een serie light-verse versies geschreven in de stijl van een aantal bekende moderne dichters.
Je kent vast het volgende gedicht.
Maar hoe zou het klinken als andere bekende dichters een eigen versie zouden schrijven?
Eerst staat hier het origineel en daar onder  twee “Clowns in de stijl van…”.

Clown

Met op mijn hoed een gele ster geplakt
Met blauw-papieren pijlen op mijn wangen
Blijf ik, terwijl een aap mijn handen pakt,
Onderste-boven aan een rekstok hangen.

Mijn meester wil de wereld vroolijk maken,
- ‘Satans Apostel’ noemt mij 't aanplakbord -
En 't volk, een optocht gekke pelgrims, wordt
Hierheen gestuurd, en ik moet het vermaken.

Het lacht om alles wat mijn waanzin doet,
Ik speel voor hond, voor mensch, voor olifant:
Ik blaf, ik schreeuw, ik daver met mijn snuit -

Laat in den nacht stroomt het de tent weer uit:
Ik leun op 't plein, waar de lantaren brandt,
Tegen den paal, en keur mijn daden goed.

-/-

Drs. P 

Herrie en feestrumoer
Duivelse circusclown
Bouwt in de piste
Een reuzenkabaal

Speelt in zijn eentje een
Kakofonieconcert;
Staat even later
Tevreden voor paal

-/-

Rutger Kopland

Alles kan ik verdragen
het gebral van geelblauwe jassen,
blaffende honden, een aapje

rondzwierend kan ik met schele ogen
zien hangen, daar ben ik
werkelijk hard in.

Maar foute clowns in de avond
nahijgend, op het plein
leunend tegen lantaarnpalen, nee.

-/-



Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten, door Marc van Oostendorp.
Voor deel 45, speciaal voor lightversefundamentalisten over het metrum, klik hier. 



De afgelopen maanden zijn NRC-columniste Renske de Greef en Ringo Maurer  druk bezig geweest een bloemlezing samen te stellen uit het oeuvre van Drs. P.
Het resultaat, een  grootscheepse verzamelbundel waarin het beste werk van 70 jaar schrijverschap in staat geboekstaafd, verschijnt 24 november bij uitgeverij Nijgh & Van Ditmar onder de titel Troika hier troika daar.
Naast  klassieke teksten zoals Dodenrit, Veerpont en Sneker Café staan er ook minder bekende liedteksten, gedichten en verhalen in en ook een aantal van de tekeningen die hier al eerder op Het vrije vers geplaatst zijn.

 



Uit de 27 november te verschijnen bundel van Ben Hoogland Het wak is gedicht.
Wie voor het eerst met het werk van Nijhoff kennismaakt worstelt met zijn thema’s,  taal en beelden. Zijn poëzie wordt in het algemeen als hoog en moeilijk ervaren. De auteur geeft met deze bundel op een speelse manier de lezer een kans om iets dichter bij Nijhoff te komen. Uitgangspunt hierbij is dat de auteur dicht bij de oorspronkelijke thematiek en beeldentaal van Nijhoff probeert te blijven en de gedichten geen schade berokkent of in een verkeerd daglicht plaatst. Of er van een brugfunctie kan worden gesproken en of dit in een behoefte voorziet is geheel aan de beschouwer ter beoordeling.

Twee reddeloozen

Ik sta nog steeds in twijfel
En vraag aan mijn reflectie
Wat was nou werk’lijk groter
Mijn hart of mijn erectie

Ik kan hier wel staan staren
Naar schoorsteen, torenklokken
Maar niemand boent mijn stoepje
En niemand wast mijn sokken –

Ik dacht: zou zij daar lopen
Wat verder in een zijstraat
Een schim, een hersenspinsel,
Een mistflard die voorbijgaat? –

Ik stel ze aan de haven
Mijn honderdduizend vragen
En zie niet wie daar langs gaat
Een vrouw met kinderwagen



Nimmer van 'swamp' gehoord?
Zet dan eens Harpo op
Man met een heerlijke
Lijzige stijl

Representant van de
Louisianablues
Luister en huiver en
Ga voor de bijl

Back to the sixties heet het bundeltje van Remko Koplamp met daarin bovenstaande aanbeveling in het ollekebolleke getiteld 1961 Raining in my heart - Slim Harpo (blz. 59). Ollekebollekes luidt de ondertitel, ter verduidelijking van het genre dat de lezer aantreft. Om precies te zijn: 30 ollekebollekes, telkens met een hit uit de jaren '60 als onderwerp en even zoveel zwart wit foto's van de ster(ren) die de hit scoorde(n). Nogal brave kiekjes vooral, van The Animals bijvoorbeeld en The Cats of Q65. Zelfs Steppenwolf met Born to be wild dat we o.a. kennen uit de cultfilm Easy Rider oogt op de foto als een stel verklede carnavalisten dat schrikt van zichzelf.


Wie, zoals ik, de sixties voornamelijk kent uit de verhalen en de muziekverzameling van haar ouders en hun vrienden, zal wellicht schrikken van de selectie die Koplamp in Back to the sixties maakt. Seks, drugs, protestsongs, psychedelische rock, hippies, flower power, popfestivals als het legendarische Woodstock, dat zijn iconische begrippen die mijn beeld van the sixties hebben gevormd. Op basis van dat beeld benijd ik mijn ouders om hun jeugd. Dat beeld moet ik na deze bundel bijstellen: een aanzienlijk deel van de hits die Remko Koplamp ons voorschotelt was mij onbekend. Dat hadden die liedjes, nadat ik ze op YouTube had beluisterd, maar beter kunnen blijven, Raining in my heart  van Slim Harpo uitgezonderd.

Back to the sixties lijkt wat muzikale keuze betreft vooral een playlist van het kleinburgerlijke Arbeidsvitaminen uit pakweg 1970. Alles wat Heidschi Bumbeidschi van kindsterretje Heintje vertegenwoordigt staat haaks op de vrije geest van the sixties. En dat geldt ook voor Waarom van de Heikrekels, Zwei kleine Italiener van Conny Froboess en heel veel andere hits en artiesten uit de selectie van Remko Koplamp. Al geeft de dichter meestal aan dat hij geen fan was van deze muziek, hij had dat wat mij betreft met heel wat minder voorbeelden duidelijk mogen maken. Dan was er ruimte overgebleven voor songs die wel passen bij de geest van de sixties, bijvoorbeeld White Rabbit van Jefferson Aiplaine, Light my fire van The Doors, of voor mijn part Hello Josephine van The Scorpions.


De jaren '60 teruggebracht tot 30 hits, zo'n selectie is natuurlijk arbitrair. Laat ik me daarom concentreren op de gedichten, daar is het tenslotte om begonnen. Koplamp is iemand die zijn vak verstaat. Het eeuwige gedoe over de klemtoon in de zesde regel kan wat deze bundel betreft nagenoeg achterwege blijven, de dichter bracht me slechts een paar keer aan het twijfelen: Hippiecultuurbarbaar (blz. 31), wereldberoemdheden (blz. 49). Metrisch klopt het verder allemaal wel bij Remko Koplamp, op een enkele uitzondering na: gal-songfestival. (blz. 9:) Er wordt slechts één keer gerijmd in een ollekebolleke, maar dat rijm moet er dan ook volledig uitkomen. En dat is in dit voorbeeld niet het geval.

Koplamp heeft een rijke bron aangeboord, waar nog een schat aan mogelijkheden op hem ligt te wachten. Zijn ollekebollekes in Back to the sixties zijn lezenswaardig, technisch vrij onberispelijk, genoeglijke lectuur, maar soms ook te vlak of te braaf. Juist omdat ze over de sixties en de jeugd van de dichter gaan, hadden ze wat minder afstandelijk geschreven mogen zijn. Dat had ze pittiger gemaakt. Welke persoonlijke frustraties, glorieuze herinneringen horen bij een bepaalde hit? Welke grandioze liefdes, of juist teleurstellingen, welke pijn, welke (plaatsvervangende) schaamte, conflicten met ouders of leraren? Welke song is voor hem gekoppeld aan een verhaal of gebeurtenis? Soms stuit de lezer op een ollekebolleke dat is geschreven vanuit die insteek. In het laatste gedicht bijvoorbeeld 1965 This strange effect - Dave Berry (blz. 65) klinkt de echo door van een strijd over de muzikale smaak van de dichter en zijn lief. Herkenbaar voor de jeugd van elk tijdperk. Met zo'n zelfde strijdpunt opent de bundel: 1965 Satisfaction - The Rolling Stones (blz. 7).

Hoor die gitaarriff eens
Intro uit duizenden
Richards creëerde
Iets buitengewoons

Dijk van een plaat uit mijn
Adolescententijd
Sorry, wat zei u?
De Beatles? Nee, STONES!

Back to the sixties blijft, ondanks alles wat de bundel niet is, meer dan de moeite waard: om toe te voegen aan de eigen verzameling light verse, maar ook om cadeau te doen. De ollekebollekes zullen bij vooral babyboomers veelsoortige herinneringen losmaken. De dichter had daar waarschijnlijk al een vermoeden van, getuige het ollekebolleke 1966 That day - The Golden Earrings (blz. 37).

Ooit een leuk schoolbandje
Later een wereld-act
Volop aanbeden door
Tieners en twens

Thans schaart zich ook nog een
Gerontofielenclub
Uit Oude Pekela
Onder de fans

Back to the sixties, Remko Koplamp
Mijnbestseller.nl
ISBN 9789463188654

Prijs: € 9,90



Vrijdag 27 november vindt in Theater De Kapel (ORKZ) in Groningen de boekpresentatie plaats van de nieuwe bundel van Ben Hoogland Het wak is gedicht.
Deze bundel bevat bestaat uit herdichtingen van het mooiste werk van de door de dichter bewonderde Martinus Nijhoff, waarbij hij speelt met vorm en inhoud, terwijl hij probeert dicht bij de thematiek van Nijhoff te blijven.
Denk aan 'Het uur U', ingekort tot een ollekebolleke of aan gedichten, van een nieuwe inhoud voorzien. H
et programma start 20.30 uur, zaal open 20.00 uur.

Programma

Opening                        Kasper Peters
Inleiding                         Henk Verweerd, uitgever Liverse
Korte Nijhofflezing        Ben Hoogland
Muzikaal intermezzo     Mijke Eryng
Uitreiking 1e bundel      Ben Hoogland

HANDTEKENINGEN TIJDENS DE PAUZE

“Het wak” gaat open     Ben Hoogland
Dichters gaan los          Diverse dichters
Muzikale afsluiting        Mijke Eryng

Een voorbeeld uit de bundel:

De moeder de vrouw

Een beker thee, een brug en een rivier
Ik zag het schouwspel aan, nog geen kwartier
Een schip; een roer; een vrouw zong galmend psalmen
Mijn God, dacht ik, wat als mijn moeder hier…

 



Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten, door Marc van Oostendorp.
Voor deel 44 klik hier.



Ko de Laat viert zijn 25-jarig bestaan als dichter met een eigen festival en aangezien we daar allemaal heen moeten moet je even hier klikken zodat je weet hoe en waar.
Het is in Tilburg, dat ligt voor de meeste mensen dichterbij dan Terschelling, dus dat moet te doen zijn.
Van het eerste optreden van Ko de Laat (pseudoniem van Jan Willekens) bestaat nog een geluidsopname, waaruit blijkt dat hij al vanaf het begin de lachers op zijn hand had: https://www.youtube.com/watch?v=rqHGrVOa7AE



Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten, door Marc van Oostendorp.
Voor deel 43 klik hier.

Subcategorieën

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Log in op de site

Forum (recent...)

Uit het archief

Vessels of your praise

Drager van mijn verzen
Ratel aan uw persen
Aanschouw mijn wijfeltaal
Geef iets, iets, een verhaal
Een druppel van uw stiel
Recht in mijn lege ziel

Vader van gedachten
Anker nu mijn wachten
Noem iets, iets, met elan
Maak er poëzie van
IJk mijn vers, verdorie
Nader tot uw glorie

Vooruit nu met de geit
Een deadline kent geen tijd
Roep iets, iets, mijn gratie
Zonder inspiratie
En kijk, de eerste zin
Nu is er een begin



Zwagermannenkoor

O, wat een gezemel
Hoog in Roeshoofds hemel
Een kosmisch superman
Men krijgt er Pfeijffer van
Een barokke kweller
Lettergrepenteller

Taalexperimenten
Implosieve tenten
Stap vooral niet binnen
Roeshoofds waanzinzinnen
Ook in hemels T-Mart
Ettert het van Scream Art

Sonnetten zonder maat
Hoogmoed in het kwadraat
Ongetwijfeld ook 't doel
O gimmick, taalgevoel
Foute boel, en vals hoor
Dit zwagermannenkoor

(Zowaar een inzending van maar liefst twee Vessels of your praise; eentje netjes volgens de vorm van hoeheetzeookweer en een variant. Wie had dat gedacht? Zelfs met een plausibele vertaling van het acrostichon. Het is wel geen tweelinggedicht, maar omdat het zondag is,  mooi weer en een mooie overgang naar die tweelinggedichten, plaatsen we ze allebei.)


Koop koop koop