Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Het nieuwe nummer van het light verse magazine Lighten Up Online is uit.
Klik hier  om het tot je te nemen en je te verheugen over Het Vrije Vers dat wekelijks meer kwaliteit levert dan het Engelstalige gebied in een kwartaal.
Hier een voorbeeld om je lekker te maken:

Edmund Conti: Clarification

Over the threshold
Of a motel in Norwich
I carried her
(Taking a firm fleshhold)
Before which,
Dear Reader, I married her.

 



Een geschiedenis van het nederlands in 196 sonnetten, door Marc van Oostendorp, Voor deel 34 klik hier.

Over het bout rimé! 



Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten, door Marc van Oostendorp.
Voor deel 33 klik hier.

 

Op maandag 24 augustus, de geboortedag van Heinz Polzer, beter bekend als Drs. P, zal een deel van het Oudekerksplein naar hem vernoemd worden. 

Afgelopen juni overleed de zanger en tekstdichter en sindsdien heerst er de behoefte om hem te eren in de vorm van een vernoeming van een stukje Amsterdam.
Twee jaar geleden opende er op het plein al een koffiezaak die vernoemd werd naar zijn lied ‘Quartier Putain’, dat tevens een lofzang was op het plein. 
Het stukje Oudekerksplein voor Quartier Putain zal vanaf 24 augustus officieus het Drs. P-Plein gaan heten.
Hoewel dat niet een officiële vernoeming betreft zal de onthulling van het straatnaambordje gedaan worden door een hoogwaardigheidsbekleder namens de gemeente Amsterdam.

Vanaf 17:00 uur kan men terecht bij Quartier Putain voor een drankje en om 18:00 uur zal het bordje onthuld worden.

 



Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten, door Marc van Oostendorp.
Voor deel 32 klik hier



Het Feest der Poëzie brengt een nieuwe editie van Cabaret Poétique, weer bomvol podiumkunsten - literatuur, muziek, en zelfs bewegingstheater, live beeldende kunst & poëzie. 
Feest der Poëzie-artiesten Arjan van Vembde(magiër) en Simon Mulder (presentatie/poëzie) nemen deel naast Poet Stunt (singer-songwriter), Chris de Valk (poëzie), Jeroen Bouwhuis (bewegingstheater) en Lies (poëtische samenvatting).15 augustus, 20:15 uur

Huis de Pinto, Amsterdam
reserveren: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
entree: 7,50 euro  



Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten, door Marc van Oostendorp.

Voor deel 30 (verplichte kost voor alle Forumleden, het proefwerk telt mee voor het tentamen Metrum/Ritme) klik hier.



Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten, door Marc van Oostendorp.
Voor deel 29 klik hier



Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten, door Marc van Oostendorp. 
Voor deel 28 klik hier.



Lichte en bonte gedichten
is de titel van de nieuwe bundel van Inge Boulonois, kleurrijk uitgegeven bij Liverse in Dordrecht. De titel is op te vatten als een beginselverklaring, wat met het openingsvers De poëet wordt bevestigd. Het woord 'Lichte' in de titel verwijst vooral naar de inhoud van de bundel, voornamelijk light verse. 'Bonte' slaat niet alleen op het omslag en de vele versvormen in de bundel, maar ook op de kleurrijke opmaak. Met dat laatste onderscheidt Inge Boulonois zich nadrukkelijk van collega-dichters. Ze motiveert die keuze o.a. met het vers Tegen zwart op wit (blz. 37).

Lichte en bonte gedichten bevat ongebonden en gebonden verzen. Ollekebollekes vallen vanzelfsprekend in de laatste categorie. Een aantal ollekebollekes in deze bundel gaat een vrolijke symbiose aan met een afbeelding in kleur en geeft een onverwachte interpretatie aan die afbeelding. (Mona, Degas, Melkmeisje, Metamorfose, Gainsborough, Renoir), een procedé waaraan onlosmakelijk de naam van Peter Knipmeijer is verbonden. Bont in alle opzichten is ook het ollekebolleke Feestje (blz. 11), voor mij een van de hoogtepunten uit de bundel. Hier vallen vorm en inhoud volledig samen. Ook in Danklied (blz. 35) is dat het geval evenals, zij het in mindere mate, in Grijs rondeel (blz. 43), allebei overigens niet bont opgemaakt.

Inge Boulonois maakte op het Vrije Vers naam met haar zogenaamde Pictoverzen. De omslagtekst omschrijft deze term als volgt: 'In deze bonte gedichten zijn woorden door oogstrelende afbeeldingen vervangen.' In Smiling limerick (blz. 13)bijvoorbeeld hebben de woorden plaats moeten maken voor verschillende afbeeldingen van een (glim)lachende mond. Wie naar het einde van de regels kijkt, kan daarin het rijmschema van de limerick herkennen. Tenminste als dat schema bij de 'lezer' bekend is. Verder kan de 'lezer' voor zichzelf nog uitmaken of de afbeelding oogstrelend is. Dat is het dan, want los van de vraag of er sprake is van poëzie, viel ik bij 'lezing' van deze pictoverzen al snel ten prooi aan een zekere vermoeidheid omdat ze geen inhoud hebben. Het kunstje is een keer mooi, twee en drie ook nog, daarna weet de 'lezer' het wel.
Gelukkig is Lichte en bonte gedichten een flinke bundel, 80 pagina's, zodat de overdaad aan pictoverzen amper schaadt. Vooral de kortere verzen van Boulonois spraken tot mijn verbeelding. Als speedsonnettiste laat de dichteres zich van de beste kant zien. Ze zet haar onderwerp kort en bondig in een kwatrijn neer een rondt het vers met een treffend, geestig distichon af. Lees bijvoorbeeld Wetenschap (blz. 49), Winter (blz. 63), Klemtoonregels (blz. 73) of In China (blz. 76). Echte sonnetten staan er ook in deze bundel. Kerkje (blz. 25) en Dierendag (blz. 38) bijvoorbeeld, of Visdag (blz. 21), navoelbare verwoordingen van herkenbare ervaringen en emoties.
Herkenbaarheid is trouwens kenmerkend voor de verzen van Boulonois: ze blijven dichtbij. De onderwerpen zijn uit het leven gegrepen: haarmode, overgang, dieren(tuin), óf ze verwijzen naar het dichten zelf. Een geslaagd voorbeeld van het eerste is Happy Holland (blz. 72) dat afsluit met een spits distichon. Een treffend voorbeeld van het tweede isEcht (blz. 27) waarin de dichteres een spel speelt rond het begrip 'schrikkelrijm'. Zo valt er veel te genieten in deze bundel. Lees er zeker ook Luistervaardigheid (blz. 46) op na of Dichtersleed (blz. 66), Vuurwerk (blz. 68) en het bonte Zomer (blz. 80).

Uitgeverij Liverse heeft met Lichte en bonte gedichten een mooie bundel toegevoegd aan een interessant fonds dat gestaag groeit in omvang en kwaliteit. Daarmee mogen de liefhebbers van light verse in de handen klappen. Inge Boulonois is een van de weinige vrouwen die zich bekwaamt in het schrijven van vormvaste plezierverzen. Met Lichte en bonte gedichten laat ze nadrukkelijk van zich horen en zien. De opvolgster van Drs. P is ze uiteraard niet, maar wie is dat wel? Als opvolgster van Marjolein Kool, de plezierdichteres die met dichten is gestopt, zou ze zeker een goede kandidate zijn om samen met frontvrouwe Patty Scholten het vrouwelijke smaldeel te vormen in een wereld die (nog) vooral door mannen wordt gedomineerd.

Lichte en bonte gedichten, Inge Boulonois
Uitgeverij Liverse, Dordrecht 2015
Prijs € 17,50



Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten, door Marc van Oostendorp.
Voor deel 27 klik hier



Een geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten door Marc van Oostendorp.

Voor deel 26 klik hier



De geschiedenis van het Nederlands in 196 sonnetten, door Marc van Oostendorp.
Voor aflevering 25 klik hier.

Park Picknick Poëzie in het Griftpark

Als wethouder van Utrecht-Oost opende hij ook de allereerste ‘PPP’ in 2005. Het programma zit weer boordevol poëzie én muziek. Bij de dichters opmerkelijk veel nieuw aanstormend talent: Hanneke van Eijken, Maarten van der Graaff (allebei recent gedebuteerd), Jolies Heij en Daniël Vis (Nederlands ‘poetry slam’ kampioen).
De muziek komt van de Nederfolkgroep PEKEL, de presentatie is in handen van Fred Penninga (tevens organisator, samen met parkcoördinator Wim Horst) en de toegang is, als altijd, gratis.
Zij worden afgewisseld met de vertrouwde namen: Hanneke Verbeek, Leo Mesman, Geerten van Gelder en Ingmar Heytze (die nog nooit een ‘PPP’ heeft overgeslagen!).

Gekkengetal 'elf'

Omdat ‘elf’ het gekkengetal wordt genoemd én omdat half mei 2015 de beroemde en humorvolle taalvirtuoos Drs. P (zeg maar Heinz Polzer) is overleden is er een ‘gimmick’ aan deze elfde editie gekoppeld. Alle dichters is gevraagd een speciaal light verse (grappig gedicht) te komen voorlezen, liefst geïnspireerd op het werk van Drs. P.
De muziek komt van de Nederfolkgroep PEKEL, de presentatie is in handen van Fred Penninga (tevens organisator, samen met parkcoördinator Wim Horst) en de toegang is, als altijd, gratis.



De naam Inge Boulonois is bij de lezers van Het vrije vers wel bekend mogen we veronderstellen.
In  haar nieuwe bundel Lichte en bonte gedichten bezingt ze op luchtige wijze een groot aantal onderwerpen: van de overgang tot overgewicht, van het dierenrijk tot het huwelijk, van grote kunst tot trendy kapsels.

Inge Boulonois laat zich in deze bundel zowel van haar serieuze als haar humoristische kant zien.  Naast vrije verzen schroomt ze, zoals we weten, vaste versvormen niet.
De bundel bevat dan ook tal van sonnetten, rondelen, ollekebollekes etc.
Ook haar bekende  pictoverzen zijn aanwezig; in deze bonte gedichten zijn woorden door oogstrelende  en kleurrijke  afbeeldingen vervangen.
Het evenwicht tussen ernst en humor en de fraaie opmaak maakt van Lichte en bonte gedichten een feestelijke bundel voor een grote lezersschaar.

Inge Boulonois: Lichte en bonte gedichten
Uitgeverij Liverse
ISBN 978-94-91034-62-6
Paperback - 84 blz. - € 17.50

Vanmorgen is in kleine kring afscheid genomen van Drs. P, waarna in nog kleinere kring de crematie plaatsvond.

 

 

 

http://nos.nl/artikel/2041298-zanger-en-tekstdichter-drs-p-95-overleden.html



Een geschiedenis van de Nederlandse taal in 196 sonnetten, door Marc van Oostendorp, deel 23.
Klik hier



Het nieuwe nummer van ons Engelstalige  zusterblad Lighten Up Online is uit, met o.a. dit gedicht.
Voor het hele nummer klik hier.

David Smith: The Cafe of Cacophony

I wandered round on a street in town I had never been down before,
And I thirsted a thirst that was worse than the thirst
that that pondering person in Poe's poem nursed
for the love of his lost Lenore.
I forced my feet through the silent street that the dogs and drunkards pee on,
And I groped, and I moped, and I hoped against hope for a glimpse of friendly neon.

My life and times were a crowd of crimes that had laid my soul to waste:
Sins of commission, sins of omission, and sins against good taste.
I could make Don Juan look like Elton John (counting number of female conquests)
And I'd broken records, hearts and chairs on my many honky-tonk quests.

At last there loomed from the midnight gloom a dim little sign marked OPEN.
At the end of my rope came a surge of the hope against which I'd been hoping,              
That this door discreet on a dead-end street could provide me a drink or morsel –
And 'The Cafe of Cacophony' was engraved upon the door sill

The dank decor was a bilious bore, when I pulled aside the curtain,
Like a cheap casino outside of Reno, directed by Tim Burton
(Or perhaps in a pinch by David Lynch).
I pushed and ploughed through the loudest crowd that I ever had so far seen,
Every gruesome guest so bizarrely dressed that I thought of the Star Wars bar scene.
I craved a quaff of some good decaf, and I coughed out, "Have you got any?"
But the staffers laugh at decaf at The Cafe of Cacophony.

A band weighed in with a dreadful din like a drill press playing Zappa,
Mixed in a kettle with bad speed metal and sung by a Russian rapper.
My heart was seized with a nameless dread, so I thought that I ought to name it.
"Your name is Fred",  I inanely said, but it didn't help to tame it.

The counter girl brushed a stray blue curl off an ear nine tenths metallic,
And she touched my sleeve as I tried to leave, and in tones blasé and Gallic
She murmured low, "You can try to go, but I guess I ought to warn ya
That this address offers less egress than The Hotel California."

Then I knew too well I had found a hell which I'd thought was a harmless haven,
And my vision blurred at the thought of the word
that was said to the man by the big black bird
(I'm alluding to 'The Raven');
Something worse than Mace hissing in my face yanked me back as my soul was sinking,
And I knew no sleep ever gave respite
In this foul, frenetic, fluorescent night
As my pupils swelled to absorb the light,
Unprepared, uncontrolled, unblinking . . .

*          *          *          *          *          *      

 I've been ill at ease, but by slow degrees I've been feeling less and less so,
And a desperate grin starts to settle in by your 94th espresso,
And the nicotine plays a polonaise on your frayed and frazzled nerves,
As the customers graze from silver trays of uppers and hors d’oeuvres.
I'd never been on drugs before, now I'll nevermore be off any,
But I'll drag my days through the hectic haze at The Cafe of Cacophony.


Met optredens van Het Light Verse Collectief (Rob Boudestein, Ben Hoogland, Gezienus Omvlee en Ton Peters)!



Subcategorieën

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Log in op de site

Forum (recent...)

Uit het archief

Op twee zwijnen



Twee zwijnen gingen samen uit
naar restaurant De Strandkajuit.
Het werd een zompig bacchanaal
en ging gepaard met veel kabaal.
Ze slurpten oesters bij dozijnen,
op jacht naar parels voor de zwijnen.



(Foto: Designkantoor Parels voor de zwijnen)

Koop koop koop