Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

De Laarder courant De Bel heeft altijd wel wat lezenswaardigs:



 

EEMNES - Tijdens het festival Heen en Weer bij de veerpont Eemnes-Eemdijk wordt zaterdag 23 juni tussen 18.30 en 21.30 uur Drs. P. geëerd.
De bekende kleinkunstenaar en tekstdichter Hans Dorrestijn onthult het lied De Veerpont op de plek die het verdient: bij de veerpont tussen Eemnes en Eemdijk.
Heen en Weer begint om 18.30 uur met een feestelijke fietstocht naar de veerpont, vanaf de kruising Volkertsweg/Meentweg in Eemnes. Een gezelschap toneelspelers van de toneelvereniging Deo et Arti gaat op zoek naar het lied. Zij gaan daar heen samen met dorpsdichter Gerard Beentjes en de muzikanten Jasper Bon en Gerda Bramer. Het Popkoor Dijksound begeleidt de bezoekers van het festival onderweg naar het potnje. Aan kant van Eemdijk, voor Eemnessers de overkant, zorgt het koor De Eemzangers voor een muzikale ontvangst van kunstenaars en toeschouwers.

De organisatie verzoekt de bezoekers aan het Festival Heen en Weer op de fiets te komen en fietsend aan te sluiten bij de optocht. Het treintje Cornelia rijdt voor wandelaars heen en weer vanaf het Evenemententerrein op de Wakkerendijk in Eemnes naar de pont. Vooraf aan de onthulling treden het Markus Blaaskwintet en de dichters Jos Schellart, Margriet van Lieshout (beiden uit Eemdijk) en Gerard Beentjes en Tseard Veenstra (Eemnes) op.

De Eemzangers en Popkoor Dijksound zullen de avond feestelijk gaan afronden.
Ook na zaterdag 23 juni kan bij de veerpont rustig genoten worden van het lied van Drs. P en van De Eem aan een splinternieuwe picknicktafel.

 


 






Vorige Zomernummers legden het accent op zomer en vakantiegang, maar in dit nummer is de rol daarvan meer incidenteel.  
Er zijn elf vertaalde verhalen (uit acht talen) en acht Nederlandse, waarvan er één, van A.L. Snijders, uiteenvalt in zes zeer korte. Ook zijn er weer bijdragen van de beste Nederlandse plezierdichters, zoals immer en nog steeds onder aanvoering van Drs. P. 
Jaap van den Born is aanwezig met een pastiche op The Raven dat bekend zal voorkomen, Frits Criens heeft een hartverscheurend vers over zorgvuldige planning, Koos Dijksterhuis is met twee gedichten aanwezig, nou eens niet in jamben, Judy Elfferich heeft weer een onnavolgbaar schaap Veronica, Quirien van Haelen betreurt zijn voorbije gloriejaren, Pedro van Hoek parodieert 'Denkend aan Holland',  Paul van den Hout blijft het dichterlijke thema van drank en vrouwen trouw, Simon Knepper is (hoera!) weer aanwezig, Pieter Nieuwint goochelt als vanouds met woorden, Patty Scholten heeft nog een autobiografisch sonnet en de oude bard Drs. P beschrijft in 12 strofen het droevige avontuur van de geleerde Von Drüben.
Kortom, er is geen excuse dit nummer niet aan te schaffen. 
  

Natuurlijk gaat er dan iets mis met die link, dus dat e-book daar moeten jullie nog even op wachten, maar wat heerlijk om iets te hebben om naar uit te kijken!

 

 

Het wordt zo langzamerhand tijd dat Het vrije vers ook eens wat poëzie-uitgaven gaat verzorgen al zijn we geen uitgeverij en als proef beginnen we dan maar meteen met een introductie in de westerse wijsbegeerte.
Dat peinst en piekert maar, een echte Rijmcanon van de westerse filosofie in de vorm van elftallen met heuse voetnoten van de hand van onze redacteur Jaap van den Born.
De achterflap geeft de volgende nuttige informatie:

"Doe eens iets heel anders: denk na.
Voor mensen die wel eens willen weten hoe zoiets in zijn werk gaat is dit boek bedoeld.
Jaap van den Born heeft, van Thales van Milete tot de huidige tobbers, de zienswijze van de belangrijkste denkers in elf regels samengevat volgens de strenge regels van metrum en rijmschema en hoe vaak hij daarin geslaagd is laat hij volledig over aan zijn eigen oordeel.
Laat u niet misleiden door de ogenschijnlijke eenvoud: elk woord is op een goudschaaltje gewogen en bij tweede lezing zal de woordbetekenis van ‘woordbetekenis’ wellicht tot u doordringen. Zo hoort dat bij wijsbegeerte
En  om aan het misverstand een einde te maken dat het geheimzinnige Oosten een heel ander soort filosofie kent volgt nog een tweede deel met de canon van de oosterse filosofie.

Gedeelten uit dit werk zijn eerder gepubliceerd in De tweede ronde.
Wie zijn oude jaargangen erbij pakt zal veel plezier beleven aan het zoeken naar verbeteringen.
Na de Rijmbijbel van Jacob van Maerlant vult deze Rijmcanon van de Westerse Wijsbegeerte een eeuwen gevoelde leemte. En dat ook nog met voetnoten.’

Het introductiegedicht:


Een wijs woord vooraf

U krijgt alleen een krachtige bouillon
Wanneer een kip en nog wat kruidentroep
Heel langzaam op een pitje heeft getrokken

En wat dus niet de naam verdient van soep
Is, als een kip met opgetrokken rokken
Snel door een ondiep bord met water rent

Vertelt u dus de buurt niet onverschrokken
Dat u de ware wijsbegeerte kent
Met enkel deze poëzie als bron

Wat in millennia is afgezucht
Behandel ik in kwieke vogelvlucht


Jaap van den Born Dat peinst en piekert maar
ISBN 9789461932907 – 91 pagina’s
Te bestellen bij mijnbestseller.nl
€ 12,50

 

  De Stichting Poëtikos, organisator van de Nationale Stadsdichtersdag, heeft een stadsgedichtenwedstrijd uitgeschreven voor het mooiste stadsgedicht.

Je kunt je bijdrage vóór 15 augustus insturen. Voor bijzonderheden, zie: www.denationalestadsdichtersdag.nl

 

 

 

 

 
 
 
 
 

Het nieuwe nummer van LightenUp Online is uit (zie bij 'Andere links 'onderaan) met o.a. het volgende gedicht :

Douglas Brown -- The Day Werner Heisenberg Ran Over Schrodinger's Cat

Physicist Heisenberg * phoned Erwin Schrodinger,
“Sprawled on the roadside, I see your cat linger.”
Thinking a moment, Herr Schrodinger said,
“Is he still living, or does he look dead ?”

Heisenberg pulled his car over, and parked;
Studied the cat, and then gravely remarked,
“Maybe he’s dead - or he might just be hurtin’.
That’s my dilemma; I’m always uncertain.”

Moral; a physicist can’t be relied
to tell if a feline has actually died.
For absolute certainty, Erwin should get
An autopsy done by a qualified vet.


* the German theoretical physicist who asserted the uncertainty principle of quantum theory.

(As if you didn't already know! - Ed..)



 

Van de Tachtigers naar het Feest der Poëzie
een theatrale collage voor alle zintuigen

Jacques Perk, Willem Kloos, Herman Gorter, Lodewijk van Deyssel, Frederik van Eeden – de Tachtigers, de generatie dichters die rond 1880 het aangezicht van de Nederlandse literatuur geheel veranderde. Wie waren ze? Wat dreef ze? Wat schreven ze? En ook: wat dachten ze van elkaars werk, hoe werden hun boeken gedrukt, wat aten en dronken ze, en hoe klonken ze?

Simon Mulder, dichter en voordrachtskunstenaar, geeft in een theatrale lezing met zelden vertoond video- en audiomateriaal, poëzievoordracht en een unieke likeur een antwoord op deze vragen. Met Stichting Feest der Poëzie organiseert hij poëzie- en muziekavonden, geeft hij het handgemaakte poëzieperiodiek Avantgaerde uit en bevordert hij de klassieke voordrachtskunst en vormvaste dichtkunst; in enkele opzichten is hij net als veel Tachtigers indertijd op zoek naar een totaalkunst.
Suanne Winkler, sopraan, en Daan van de Velde, pianist, brengen tijdens het programma prachtige, maar nauwelijks meer uitgevoerde liederen op gedichten van de Tachtigers, die door enigzins vergeten geraakte Nederlandse componisten als Diepenbrock, Dresden, Tusschenbroek en anderen zijn getoonzet. Tijdens deze korte voorstelling maakt u zo op allerlei manieren kennis met de Tachtigers en de weerslag van hun idealen in het nu!

Datum, tijd: zaterdag 2 juni 2012
Voorstellingen 15:30-16:30 uur en 17:00-18:00 uur
Entree: 5,- euro
Locatie: KHL Koffiehuis, Oostelijke Handelskade 44, Amsterdam
Reserveren: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. o.v.v. naam en aantal plaatsen
Deze voorstelling is een samenwerking van Stichting Feest der Poëzie en LiveOost, cultureel festival van Amsterdam-Oost.Meer informatie over LiveOost: www.liveoost.nl Meer informatie over Stichting Feest der Poëzie en de Salon der Verzen: www.feestderpoëzie.nl

De tweede Driek van Wissen Sonnettette Competitie van het Dagblad van het Noorden is gewonnen door Gezienus Omvlee met Erfenis:

Toen pa naast moe ter aarde was besteld,
hadden de erven zich al rijk gerekend
en fluks voor de nalatenschap getekend;
het oude nest moest omgezet in geld.

Maar dat bleek nog met hypotheek belast.
Nu kwam er pas een echt lijk uit de kast.

Gisteren, op de sterfdag van Driek werden de tien prijswinnaars bekendgemaakt door een jury, bestaande uit Jean Pierre Rawie, Jan Boerstoel en Bert Visscher.Onder hen natuurlijk een groot deel Vrije vers-medewerkers:  Marjo van Dijken, Maarten Beemster, Bennie Sieverink, Aukje Tillema, Daan de Ligt, Arie van Engelenburg, Ko de Laat , Ed Elands en onze eigen moederator Katja Bruning.
Buiten de prijzen viel Arjan Keene met de volgende sonnettette wat wel aantoont hoe hoog het niveau van de inzendingen was:

Medische misser
... Ziekenhuizen melden fractie van verdachte sterfgevallen...

De hoofdchirurg wist niet wat hij moest zeggen
De hulpanesthesist kroop op de grond
Een foutje kan, maar hier maakt men 't bont
Dit ziekenhuis had heel wat uit te leggen

"De operatie hebben we gestaakt
Helaas is de patiënt echt weggemaakt."

Maandagmiddag werd in Groningen middels een hommage in café De Wolthoorn, aanloop naar de grote hommage in Groningen,  stilgestaan bij het overlijden van Van Wissen.
Hier een link naar het artikel in het Dagblad van het Noorden:https://www.box.com/s/5405410c880e29e23ecf

Route naar beter verleden
Nagelaten gedichten van Herman Naber.

Uitgeverij Liverse publiceert in juni Route naar beter verleden, een boek met nagelaten gedichten van multi-talent Herman Naber (1947-2008). De bundel is een keuze uit de honderden, voornamelijk ongepubliceerde gedichten die de acteur, theatermaker én dichter Naber naliet.
Vooral in zijn laatste jaren was Herman Naber heel intensief bezig met het schrijven van poëzie. Toon en inhoud wisselen tussen het theatrale en het banale, en zijn soms dwingende retoriek wordt vaak verzacht door humoristische wendingen.
Op zaterdag 2 juni om 16.00 uur vindt de presentatie van Route naar beter verleden plaats in het Voorstraattheater 450 van Marieke van Leeuwen en Joop Mix. Geïnteresseerden zijn daarbij van harte welkom. Dan wordt ook het gefilmde portret van Herman Naber vertoond en draagt Peter M. van der Linden voor uit Nabers werk.
 
In de bundel staan meer dan 30 gedichten over Dordrecht, de stad waarin hij zijn laatste jaren doorbracht en waaraan hij verknocht was.
De keuze uit het nagelaten werk is gemaakt door Pieter Breman van Erfgoedcentrum DiEP en Remko Jas van de Bibliotheek A tot Z. Annemieke van Maren schreef het voorwoord. Bij het boek hoort een heel bijzonder gefilmd portret van Herman Naber door stadsdichteres Marieke van Leeuwen en Peter M. van der Linden. In deze korte film praat Naber over zijn poëzie, leest hij er uit voor, moppert en mijmert hij romantisch voor zich uit.
Een ontroerend portret van een groot kunstenaar.

zaterdag 2 juni, 16.00 uur
Theater Voorstraat 450, Voorstraat 450, 3311 CX Dordrecht
Gratis; aanmelden gewenst via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

 

 

27 mei wordt in de Stadsschouwburg van Groningen een hommage aan Driek van Wissen gebracht.
Een voorproefje hiervan wordt gegeven in de Wolthoorn in Groningen op 21 mei, waarbij burgemeester Peter Rehwinkel, die dit initiatief een warm hart toedraagt, de opening verricht.
Vanaf vandaag kun je de hommage aan Driek volgen op de website 







 

 Eindelijk was het dan zover: Drs. P Compilé Complé, het complete muzikale oeuvre van Drs. P op cd, werd gepresenteerd in de Kleine Komedie in Amsterdam met een grootse ode.
De crème de la crème van het Nederlandse light verse was hierbij aanwezig, maar behalve onze voltallige  redactie waren nog veel meer mensen komen opdraven, zodat de zaal goed gevuld was en niet alleen met geroezemoes.

Met samensteller Vic van de Reijt als opperspreekstalmeester vertolkten een keur van vaderlandse artiesten het werk van de doctorandus: Maarten van Roozendaal, Dave von Raven (The Kik), Bob Fosko, Mieke Stemerdink , Gerard Cox, Jan Rot (met een fantastische Troika), Marjan Luif, Jeroen van Merwijk (prima Commensaal), Roos Reebergen (Roosbeef; bewerkstelligde iets wat onmogelijk leek, de Gezusters Karamazov vertolken zonder dat je de versie van  Drs. P in gedachten hoorde), Don Quishocking (geweldig Mexico), Herman Finkers, Wilma Bakker, Sef, Jan de Smet & Fay Lovsky, Kees Torn, Erik van Muiswinkel, Lucky Fonz III, Faberyayo (De Jeugd van Tegenwoordig, maar ook een prima evangelist), Pierre van Duijl, Mylou Frencken en Gé Reinders.
Dit allemaal begeleid door een band: Jan Robijns (piano) Bart de Ruiter (bas) Jac Bico (gitaar) Léon Klaasse (drums) en Gert Wantenaar (accordeon).

Het gebodene was zonder meer het aanhoren waard, mede omdat de bejubelde zanger ook een verdienstelijk componist is, al raakten sommige vertolkers dusdanig van slag bij de aanblik van de  priemende blik van de Meester in de zaal dat een woord of regel vergeten werd, wat het vergevingsgezinde publiek ze gaarne vergaf.
Kosten noch gepluimte waren gespaard door de vertolksters van de meer hoerige versjes van de sybaritische bard en Don Quishocking ging tot het uiterste met een heuse sombrero; jammer was wel dat de mannelijke leden van dit gezelschap gewoon door de tekst van de zangeres heenpraatten, waardoor die moeilijk te verstaan was.
Een beetje meer collegialiteit had ze gesierd.
Ook viel op dat Roos Reesbergen duidelijk een ladder in haar kous had, wat de aandacht ernstig afleidde en Kees Torn had zijn schoenen niet gepoetst. De afkeurende blik van de doctorandus, die dit detail niet ontgaan was, maakte dat Torn snel zijn nummer afraffelde en maakte dat hij wegkwam.
Over Jan Rot kunnen we kort zijn; die is veel te lang.
Tijdens het nummer ‘Knolraap en lof, schorseneren en prei’ zagen we de dichter Jan Kal woedend de zaal uit benen, die dit vermoedelijk als spotten opvatte.
Dat een Limburger het lied Oost-Groningen ten gehore bracht lijkt ons erger en reden tot segregationistische gevoelens in deze  provincie.

Maar afgezien van deze betreurenswaardigheden was het een zeer geslaagde avond, zelfs voor de talloze vijanden van Drs. P, die al jaren verbeten op zijn val loeren en deze avond eindelijk hun hartewens in vervulling zagen gaan.
Er ging even een kreet van ontzetting door de zaal, maar de doctorandus krabbelde overeind met de onsterfelijke woorden (of liever; onsterfelijk met de woorden): ‘Dramatischer kan het niet” (Op de website van VN ‘De “Republiek der Letteren' citeert Tim de Gier hem met “Dramatischer wordt het niet”, die had ongetwijfeld Tommy Cooper in gedachten, maar we moeten het niet mooier maken dan het toch al is).

Hierna hield hij een gloedvol dankwoord, waarin hij betoogde dat de mensen die gekomen waren in de veronderstelling dat het vast wel afwisselend en lollig zou worden, niet alleen niet teleurgesteld waren in die verwachting, maar  een openbaring hadden meegemaakt. Dat de avond in elk geval aan hém welbesteed was, was duidelijk
Ook had hij een opinie over zijn liedjes van veertig tot zestig jaar oud, een opinie die tot stand was gekomen tijdens de voorstelling en die hij nu verkondigde.
Het was, kunnen we wel verklappen, een weloverwogen opinie.
Hij stak deze opinie gelukkig niet onder stoelen of banken en dat was voor de aanwezigen wel prettig, want die konden nu ook kennis nemen van deze opinie en wij denken dat iedereen die zich tot de aanwezigen mocht rekenen deze opinie niet alleen vernomen heeft, maar in zijn hart bewaard heeft en nu nog koestert als een juiste opinie.
Wij zelf hadden die opinie al jaren.

 

 

Jonge Heer Michèl de Jong is vanavond vanaf 23:30u te gast in 'Het Oog'. Samen met niemand minder dan Kees Torn praat hij met gastheer John Jansen over Drs. P, natuurlijk in het kader van 'Drs. P compilé complé' dat maandag in de Kleine komedie wordt gepresenteerd. Voor dit boek met 8 cd's vol liederen heeft Michèl de inleidende woorden geschreven. Dus niet te vroeg naar bed vanavond en stem half 12 of eerder af op radio 1.

Terugluisteren kan via deze link, met om:
17:10 - Het lied 'Ik zit' van en door Kees Torn
41:33 - Het lied 'Bieten' van Drs. P door Kees Torn
45:00 - Het interview met Michèl de Jong en Kees Torn

Morgen is het zover: dan wordt in De Kleine Komedie in Amsterdam om 20.15 uur het complete verzamekde werk van Drs. P  in 8 cd's met een boek gepresenteerd, begeleid  door een keur van artiesten die zich door hem laten inspireren.
Als inleiding hier een krantenartikel uit 1985, en bespreking van Weelde en feestgedruis van Hans Warren, waarin alles gezegd wordt wat er van valt te zeggen.

Weelde en feestgedruis

Zeeuwse courant, 10 mei 1985 - LETTERKUNDIGE KRONIEK, Hans Warren
Nog altijd zijn er onder poëzieliefhebbers aanhangers van de gedachte dat alleen ernstige gedichten belangwekkende gedichten kunnen zijn, dat alleen dichters die zwaar op de hand zijn belangrijke dichters kunnen zijn. Een aantal Nederlandse poëten verkeert in dezelfde waan. Met eindeloze toewijding en bezinning jagen ze het scheppen van dat ene meesterwerk na - maar of dat ooit zal lukken? Bij hen is de dichtkunst een gewijd gebied waaruit spot en satire moeten worden geweerd. Het ziet er naar uit dat deze dichters de laatste jaren hun overheersende positie aan het verliezen zijn. Bij sommige dichters is de betrekkelijkheid van de poëzie gethematiseerd. Ironie werd bijna tot een grondhouding. Steeds meer auteurs wijdden zich aan het 'light verse'. Typerend is de veranderde houding tegenover de dichtkunst uit de negentiende eeuw. Tussen de serieuze en de vrolijke poëzie liep toen nog geen scherpe scheidslijn. Om de grapjes uit die oude poëzie, die in de tijd dat de lichte dichtkunst buiten de literatuur werd geplaatst als banaliteiten af werden gedaan, mogen en kunnen we nu weer lachen. Even typerend is de gewijzigde houding tegenover dichters met een instelling als J. C. Bloem, Jan van Nijlen, A. Roland Holst, om van de minder getalenteerde geestverwanten te zwijgen. Zij zijn dichters die vonden dat in officiële poëzie een grapje niet mag. Hoogstens bij de borrel schoten ze wel eens uit de plooi. Maar het opslaan van hun bundels is voor menige lezer van nu die er geen anachronistische smaak op na houdt dan ook zoiets als het wroeten in stofnesten geworden. Het werk van hun lichtzinniger generatiegenoot Jac van Hattum is aanmerkelijk beter verteerbaar gebleven. Ook in de gedichten van de meeste Vijftigers is de loden ernst troef. En zie, terwijl zij de poëzie trachtten te monopoliseren kwam in een obscure marge van de literatuur het light verse op, en tot bloei zelfs. Het is in die periode dat Annie M. G. Schmidt, Kees Stip en Daan Zonderland zich aandienden. Er verschenen toen ook bloemlezingen met veelzeggende titels als De speelse muze en De lichte muze. Het officiële literatendom negeerde de vrolijke dichtkunst. Wanneer iets de lezer amuseert kan het toch geen kunst zijn, zo redeneerde men. Een pretentieus prulgedicht werd boven een onpretentieus meesterstukje gesteld.

In een artikel van de volkskrant leggen Lucky Fonz III, Extince en Faberyayo uit hoe Drs. P hen inspireerde. Zo verklaart de Exter-o-Naldus: "Echt, ik stond met mijn oren te klapperen. Het klinkt als iemand die voor het eerst hiphop heeft gehoord en daar zijn eigen versie van heeft gemaakt. En dat in 1974!
En wat 2012 betreft met die sinds 1974 aardig voortgeschreden techniek: het lukt ons niet het beloofde Zuidpoollied hieronder ten gehore te brengen. Toch maar die ouwe lp zien te vinden.
En wie die moderne techniek niet onder de knie heeft: even klikken op 'artikel van de volkskrant' in de eerste regel en dan verschijnt het bericht.
(dat van de volkskrant  de Volkskrant in de Volkskrant).
 
  
De Salon der Verzen is weer te bezien en te beluisteren bij het prachtige Huize Frankendael te Amsterdam op donderdag a.s. 19 april met jonge dichters, musici en een magiër.
Pers is van harte welkom; ook culturele organisaties die naar aanleiding van het bericht mogelijke interesse hebben in samenwerking, worden graag van een vrijkaart voorzien. Kaartjes enmeer  informatie, ook over het prachtblad Avantgaerde, vind je bij Stichting Feest der Poëzie:www.feestderpoezie.nl
 
 
Peter van Rooijen publiceerde een aantal van zijn prachtige gedichten, zoals Opa, Onuitgesproken en Vanaf de bank op Het vrije vers. Gisteren won hij samen met zijn muzikale begeleider Wilko Sterke de Wim Sonneveldprijs in de finale van het Amsterdams Kleinkunst Festival.




 

Dit Italiaans getinte Lentenummer bevat 10 Italiaanse en 10 Nederlandse verhalen, waarbij de Nederlandse afdeling nog wordt aangevuld en versterkt met zeer korte verhalen (zkv’s): 12 van de meester in het genre A.L. Snijders en 15 van ‘tovenaarsleerling’ Joubert Pignon.

In het Italiaanse gedeelte demonstreert Bajani het elegante sadisme van een personeelschef, Buzzati belicht de wereld van list en bedrog in Italië, Carofiglio draagt een weemoedig verhaal bij over liefde en dood, gesitueerd op Schiphol, Malaparte tekent de Italiaanse adel onder het fascisme, Dacia Maraini is vertegenwoordigd met een hoofdstuk uit haar memoires (herinneringen aan Callas, Moravia, Pasolini), Moravia zelf vertelt over een reis door Afrika (in gezelschap van o.m. Maraini, Callas en Pasolini), Sciascia portretteert een adept van Berlusconi,Tabucchi duikt inde dromen van grote cultuurdragers,Tondelli schetst een geïdealiseerd en nauwelijks herkenbaar beeld van Amsterdam anno 1990 en Veronesi toont de betrekkelijkheid van de waarheid in de wereld van het biljart.

In het Nederlandse deel een nieuwe auteur, Mirjam Boelsums en twee debutanten: Mara van der Kleij en Reinout Wibier.Verder veel bijdragen van oude bekenden: Dautzenberg, Heijungs, Monica Sauwer, Snijder,Verbogt, DeVries en Wiener.
In het Zomernummer weer light verse: bijdragen kunnen tot 1 mei ingezonden worden. Voor het hoe en wat van inzendingen zie de link rechtsonder. 

 

De Salon der Verzen, voorstelling met poëzie, muziek en magie, is op reis door het land; inmiddels kun je u opde website, www.feestderpoezie.nl onder ‘Salon der Verzen’ en dan ‘Foto’s’ al een indruk opdoen van de Leidse en
Utrechtse edities
Wil je de de sfeer van een 19e-eeuwse salon proeven tijdens deze voorstelling met jonge dichters, liederen van vergeten Nederlandse componisten en een bijzondere magische act, dan ben je nog van harte welkom bij in ieder geval de volgende edities:

15 april, 20:15 uur
Haagse Kunstkring, Denneweg 64, Den Haag
met een impressie van voordrachtskunstenaar Albert Vogel sr.

19 april, 20:15 uur
Huize Frankendael, Middenweg 72, Amsterdam
met voordracht van stadsdichter Menno Wigman

Informatie over programma, vorige edities en reserveringsmogelijkheden vind je op www.feestderpoezie.nl onder ‘Salon der Verzen’.
 

De nieuwe, door de EO in het leven geroepen mythe dat nu pas ontdekt is dat Willem van Oranje zijn beroemde laatste woorden niet gesproken heeft lijkt succesvol. In het EO-programma 'Dit is de dag' werd er vandaag weer een schepje bovenop gedaan door de historicus Fik Meijer er bij te halen, die een enthousiast betoog hield over klassieke laatste woorden, maar met geen woord poogde de onzin te ontkrachten. Geen wonder, want hij weet er de ballen van.
Zijn terrein is de klassieke oudheid en in plaats van te zeggen: ‘ Sorry jongens, daar weet ik niks van’ liet hij zich voor het christelijke karretje spannen en meende zelfs dat het nog helemaal niet zeker was, want zo’n forensisch rapport was ook voor  discussie vatbaar. Achottegot.
Tip voor de EO: stel eens een commissie samen om met een nieuwe onthulling te komen: dat de calvinisten helemaal niet altijd trouwe Oranjeklanten waren en het volk niet als één man achter de prins stond.
Hier vast wat voorstudie uit mijn bundel De Canon van Nederland:

 

Balthazar G.

 

Hij wou geen maagden in een paradijs

Wel adeldom en een groot geldbedrag

Daarnaast moest hij aan nog iets groters denken

 

Het ging om roem en glorie en ontzag

En om de aandacht die men hem zou schenken

Hij was geen onbenul; hij telde mee!

 

Te lang al had hij zich diep laten krenken!

Zo’n type dus, net als die Mohammed B.:

Geloof, gepaard met hevig niet goed wijs

 

Al gaat de vergelijking verder mank:

De Prins had niets van Pim weg, godzijdank

 

 

Balthazar Gerards, een enge gelovige jongeman, kon zijn frustraties niet kanaliseren bij een Evangelische Omroep en besloot de prins van Oranje te vermoorden, wat hem lukte.
Hij werd meteen gepakt en gedroeg zich in het portiershuis trots als een martelaar. Martelen deden ze hem ook, drie dagen lang, waarna nog een expert op dit terrein, de Utrechtse scherprechter Jan Michielsz. overkwam ‘omme noch eens tot scherper examen te procederen’. Balthazar slaagde met glans, maar zijn onthoofding in Delft verliep tumultueus, want het volk was pro-Gerards en riep verwensingen naar de beul.
De Prins was namelijk helemaal niet zo populair, geloof al die boekjes toch niet! Negen van de tien mensen waren rooms, de fanatieke calvinisten, die de motor van de opstand waren, vonden hem te slap omdat hij godsdienstvrijheid voorstond: de Leidse calvinistische predikant Petrus Mackius riep van de kansel dat zijn dood zijn verdiende straf was.
Heeft u trouwens meteen opgemerkt dat Pim Fortuyn helemaal niet door Mohammed B. of een andere enge moslim is vermoord, maar door een vegetariër?

 

 

 

  

Nee maar, wat een ontdekking! Een commissie die de moord op Willem van Oranje onderzoekt is na lang, degelijk speurwerk (vast niet voor niets) tot de opzienbarende conclusie gekomen dat de prins op slag dood geweest moet zijn en nooit zijn beroemde laatste woorden heeft kunnen spreken. Een commissielid sprak het vermoeden uit dat de Staten van Holland die waarschijnlijk bedacht hadden om het volk een hart onder de riem te steken. Vermoeden? Uitzoeken commissie! Het journaal was er vol van en het SBS6-nieuws had een heuse schoolmeester voor de camera gesleept die verontwaardigd verklaarde dat we vier eeuwen voor de gek gehouden zijn en dat alle schoolboekjes herschreven moeten worden. Alle?
Nee; want wat lezen wij in De Canon van Nederland, ten behoeve van Middelbaar Onderwijs en Inburgeringscursus, tweede en herziene druk van 2009, van de hand van ons redactielid Jaap van den Born op pagina 48? Wij citeren:



"Waarheidsgetrouw

 

'Voor satans leugens houd ik mij stokdoof

En ook de paus, die Hoer van Babylon

Kan mij niet met zijn leugens imponeren

 

Ik laaf mij aan de Enig Ware Bron

Zijn Waarheid zal tenslotte triomferen!

Gods Woord houdt stand in alle eeuwigheid!

 

En dat wil ik ook aan de mensen leren

Zij dienen met de Waarheid gekastijd:

De Waarheid van het Enig Waar Geloof!

 

En wie de satan dient zal dat lang heugen:

De hel is voor die Dienaars van de Leugen!'


Op 10 juli 1584 schoot Balthazar G. drie kogels op Willem van Oranje af, ‘hem gerakende onder zijn herten daar een van de drie loden after de schouder weder uit kwam ende also met enen schoot lever, longe, mage, geraackt worde’.
Dan krijgt iedereen wel de bijnaam ‘De Zwijger’.
Maar nee; volgens de calvinistische hofpredikant van de prins, Pieter Loizeleur, beter bekend als De Villiers, die in opdracht van de Staten de enige officiële versie van de gebeurtenis schreef, ‘Verhaal van de Moort,’ wist de prins er nog een hele Franse volzin uit te persen: ‘Mon Dieu, ayez pitié avec moi et de mon pauvre peuple.’
Op 16 juli kreeg de officier van Delft opdracht ‘met alle neerstigheydt’ elk ander bericht over de moord op te sporen en uit de roulatie te nemen.
Nu had in 1582 al ene Jean Jaureguy een aanslag op de prins gepleegd die hij, hoewel zwaargewond, overleefd had en ook tóen had De Villiers het officiële verslag geschreven.
Bij die gelegenheid had de prins, volgens De Villiers, ineenzinkend als laatste woorden de mooie volzin: ‘Ik zoek mijn toevlucht tot de barmhartigheid van God; alleen in Gods barmhartigheid ligt mijn heil’, scherp articulerend uitgebracht.
Nú was er een kroongetuige, de burgemeester van Leeuwarden, Rombout Uylenburgh, die net met de prins warm had gegeten en bij de moord aanwezig was, en dié schreef dat de prins ‘deur enen Bourgoignon ( zeg maar een roomse Marokkaan) moorddalijcken met ene Buxe, geladen met drie looden, geschooten, ende terstondt daarnaa deser werelt standvastelijck overleden.’

Het is een hardnekkige traditie in elke vorm van christendom dat zij die het meest vurig voor hun Waarheid strijden, nooit in hun eerste leugen gestikt zijn."

De schoolboekjes hoeven niet herzien. Ze dienen slechts te vervangen te worden. En dat kan, want gelukkig is De Canon enz. nog steeds op internet makkelijk verkrijgbaar bij uitgeverij Liverse.
Schoolbesturen, ik zou zeggen; bestellen, want er staat nog veel meer in waar latere commissies nog achter zullen komen.

Stichting Feest der Poëzie presenteert de Salon der Verzen, een bijzondere belevenis met poëzie, muziek en magie. Op donderdagavond 29 maart vindt deze voorstelling plaats in de sfeervolle ambiance van Atelier De Werkvloer te Utrecht.

De dichters van het Feest der Poëzie, waaronder Mieke van Zonneveld, M.A.W. Ouderyte en Simon Mulder, dragen voor. Zij doen dat o.a. uit hun bijdragen aan Avantgaerde, een uit lood gezet, op een drukpers uit 1913 gedrukt en handgebonden periodiek voor de dichtkunst. Ook is er muziek van sopraan-pianoduo Susanne Winkler en Daan van de Velde met klassieke liederen, waaronder liederen van vergeten 19e-eeuwse Nederlandse componisten, en een magische act van verwonderaar Arjan van Vembde, die poëzie en goochelkunst verenigt. U proeft de sfeer van een 19e-eeuwse salon!

 

Datum, tijd: 29 maart 2012,
Zaal open: 19:45 uur, aanvang: 20:15 uur
Entree: 11,- euro/9,- euro
Locatie: Atelier De Werkvloer, Brigittenstraat 7, Utrecht
Reserveren: www.feestderpoezie.nl onder ‘Salon der Verzen’ en dan ‘Reserveren’ of mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Subcategorieën

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Log in op de site

Forum (recent...)

Uit het archief

Militaire actie blijkt overbodig



Stille woestijnnachten
Nergens gedonder meer
Overal heerst hier slechts pais
En ook vree

Allemaal dankzij ons
Anti-jihaddebat
Nederland telt dus
Wel degelijk mee!

Koop koop koop