Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mijn vingers zoeken houvast in de deken
terwijl een vrouw behoedzaam naar me lacht
en even in 't voorbijgaan wordt er zacht
een hand over mijn oude hart gestreken.

Hier raak ik dus verplicht op uitgekeken:
het ziekenhuis, de liefde, deze nacht.
Nog één keer tover ik met alle macht
vanuit mijn reutelborst een levensteken.

Dan is het tijd de laatste zin te spreken,
zo'n knap citaat vol wijsheid en vol kracht
dat ook na honderd jaar niet zal verbleken.

Men hoort het aan, het droevig nageslacht
en mompelt net nadat ik ben bezweken:
wel aardig maar we hadden meer verwacht.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Drop



Ik word niet warm of koud van rode bieten
En broccoli vind ik meestal te min
Een zak met drop, dáár kan ik van genieten
Het geeft je leven soms weer nieuwe zin

Een zak met drop, daar kan ik van genieten
Tezamen met een cola met veel gin
Aan de hoeveelheid stel ik geen limieten…
(Wat wordt ze boos, mijn levensgezellin!)

Aan de hoeveelheid stel ik geen limieten
‘k Heb centen zat en anders nog de pin
Een zak met drop, daar kan ik van genieten
Het geeft je leven soms weer nieuwe zin

Dan komt het uur: de weegschaal staat gereed
En ondanks alles slaak je toch een kreet

Bundels