Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Bederf & rot zijn langzaam aan ’t ontwaken
en door de schoorsteen klinkt de holle roep
van najaarswind terwijl de erwtensoep
flink ingedikt op stoom begint te raken.

Een oude held gaat bij gebrek aan draken
de strijd aan met het herfstblad op zijn stoep,
een dichter zit te midden van die troep
een muf product van najaarsleed te maken.

Hij zou wel over lente willen zingen
maar woorden raken halverwege zoek
of zijn niet uit zijn strottenhoofd te wringen,

gevangen tussen jammerklacht & vloek
noteert hij de teloorgang van de dingen
in teksten voor het duo Kraai & Roek.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Tilburgs sonnet .

 

Bewaar me voor de helderheid der dingen
Het schone hemd, de reidans en de zon
Twee regels waarmee Komrij ooit begon
Die zeker ook met Tilburg samenhingen

Want iemand met twee doodgewone kijkers
En met een alledaagse doorsnee neus
Herkent en ruikt van ver die kruikenzeikers

Maar om me aan een hekeldicht te wagen
Dat vind ik hier een te basale keus
En bovendien valt elders meer te klagen

De moeder aller steden in ’t onfrisse
De schuilplaats voor de allergrootste kneus
Heet zonder twijfel, slik, zucht: Spijkenisse

Zucht, Spijkenisse, bewaar me voor de hel!