Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ik had nog niet vaak over liefde gedacht
wel droomde ik soms van een borst of een bil
maar vaker van boter die zacht kwam gedropen
langs lauwwarme poffert uit Enumatil

Haar naam was Mathilde, ze fluisterde zacht:
Ik vind je wel aardig, dus vraag wat je wil
terwijl ze dicht tegen me aan kwam gekropen
en toen vroeg ik poffert uit Enumatil

Mathilde had blijkbaar iets anders verwacht,
ze stond meteen op en ze antwoordde kil
en stond daarbij woedend haar blouse dicht te knopen:
Stik jij maar in poffert uit Enumatil

En steeds voel ik weer als ik denk aan die nacht
het water spontaan naar mijn mondhoeken lopen
vanwege de poffert uit Enumatil

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Een berenklus



Ze zaten aan een tafeltje met brood
druk doende hun kadetjes te besmeren,
het botermesje stevig in een poot.
Ook ik zag ooit in Artis die twee beren.

Druk doende hun kadetjes te besmeren.
Eerst boter, daarna honing uit een pot .
Ook ik zag ooit in Artis die twee beren,
hun bruine koppen glommen van genot.

Eerst boter, daarna honing uit een pot .
Mijn lieve deugd dat was wel heel bijzonder,
hun bruine koppen glommen van genot.
‘k Ervoer het schouwspel als een wereldwonder.

Mijn lieve deugd dat was wel heel bijzonder.
Het botermesje stevig in een poot.
‘k Ervoer het schouwspel als een wereldwonder.
Ze zaten aan een tafeltje met brood.
(Of was ik soms zo zat als een dragonder?)