Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Het leven is van tijdelijke aard
Een tegenligger kun je op je route
Per ongeluk en zeer frontaal ontmoeten
Omdat hij even op zijn i-phone staart

Soms gaat het met wat meer geweld gepaard
Verhardt cement zich langzaam om je voeten
En laat men je vervolgens vissen groeten
Terwijl de wereld boven verder vaart

Je wilt in het begin geen tijd verliezen
En werkt meteen vol enthousiasme aan
Een uitweg na het breken van de vliezen

Maar merkt dan verderop in het bestaan
Dat er tot slot niet veel meer is te kiezen:
In aankomst schuilt de zekerheid van gaan

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Met zwoele lach...



Met zwoele lach en dito blik
Komt zij het bierhuis binnentreden.
Ze gaat zo schaars gekleed, dat ik
Met één oog slechts haar uit kan kleden.

Parmantig hangt ze aan de toog
En, al begint haar haar te grijzen,
Nog trekt zij een wellustig oog;
Je ziet de heren naar haar wijzen.

Nee, aandacht komt zij nooit te kort;
De mannen hangen aan haar lippen.
Zij zouden graag het glaasje port
Zijn waar ze soms van staat te nippen.

Maar altijd, stipt om kwart voor een,
Als `t volk steeds zatter wordt en woester,
Zwaait zij gedag en vliedt zij heen
Als een gehaaste assepoester.

En thuisgekomen trekt zij dan
Haar jas uit en haar restje kleren
En kruipt het bed in naast de man
Die haar niet kan (of wil) begeren.

Koop koop koop