Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Een pure zuivelbom door vlees omgeven
De eierbal
Dus culinair een aanslag op je leven
De eierbal
Als snack vermomde zwaartekracht
Die na een val soms onverwacht
In Groningen de grond laat beven
De eierbal

Toch hoor je over hem geen klacht
De eierbal


(Deel twee in de serie Groningse gerechten)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

In memoriam



Nog altijd groeit de bonte lijst van namen
In marmer en herinnering gekerfd
En brengt de Dood, die nieuwe leden werft,
Ons in en in bedroefd rond groeven samen.

Wij kunnen onze levensduur niet ramen
En zien ons meer omringd met wat men erft
Van vrienden en familie die men derft,
Omdat zij niet hun barre lot ontkwamen.

De Tijd leert onze tranen te verdringen,
Maar blijvend zijn gevoelens van gemis;
De Dood slaat wonden die de Tijd niet heelt.

Wij blijven achter met herinneringen.
Die zijn soms mooi, maar – weet je wat het is?
We hadden ze zo graag met hen gedeeld.