Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Wanneer ik haar te snel naar huis toe breng
Dicteert ze uit haar invalidenwagen
Dat ik me wat beschaafder moet gedragen
En trekt ze even aan de navelstreng

Een moeder en een oud geworden kind
Het is niet wat ons scheidt maar wat ons bindt

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dijk



 

De fiets droeg de vrouw op de dijk
De vrouw droeg de last van haar dromen
Zij droomde van roem en van rijk
Daar hoog op de dijk met de bomen

De dijk met de fiets en de vrouw
Zag steeds minder water langs stromen
De vaargeul werd akelig nauw
Slechts platbodems konden er bomen

De vrouw liet de dijk en de fiets
Heeft enkel zichzelf meegenomen
Het leek een verdwijning in ’t niets
Waarover men jaren zou bomen