Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

ster

 

Soms komt van onwaarneembaar ver
wat al bestond in zicht,
onthult de nacht een nieuwe ster
in duizend jaar oud licht.
 
Misschien ging ze al eeuwen zacht
vervagend weer teloor,
toch dringt ze pas in deze nacht
tot onze ogen door.
 
De ster is slechts een beeltenis
van wat voorgoed verdween,
een blik in de geschiedenis,
een afdruk van voorheen.
 
Wanneer de hartstocht op den duur
voor dof berusten zwicht
rest enkel van het oude vuur
de gloed die ons verlicht.
 
Steau van Mihai Eminescu (1850-1889)
vertaling: Otto van Gelder

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Balans



Symbolisch heeft de oude pietengarde afgedaan
zelfs opa piet kan naar zijn laatste carrière fluiten.
De hoofdpiet en zijn zwarte maats staan klaar om te gaan muiten
en kijk die goeie sint daar nu eens vrolijk lachend staan.

Gewapende agenten houden boze burgers buiten
wier ‘pieten = racisme’ bord ons toch niet is ontgaan
en wie die kleine rellen filmt verliest meteen zijn baan
zo poogt het sinterklaasjournaal de onrust wat te stuiten.

Gelukkig is dit kinderfeest zo strak geregisseerd
met crisisteams, ME-vertoon en pieten als agenten
– geoliede machinerie, geoefend en gestaald –

dat niemand moppert in dit land zo vrij en onverveerd
en niemand klaagt over censuur of zijn belastingcenten
Alleen de sint sprak licht beduusd: “we waren wat verdwaald”.

Koop koop koop