Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

crossroad


Waarom heb ik ooit deze woning betrokken
Aan ’t kruispunt van Doemsteeg en Dodemanslaan
Waar schimmen hun slag in de duisternis slaan
En avonden lang om mijn ziel zitten gokken

De nacht stapelt uren als loodzware blokken
En vleermuizen piepen van wanhoop en waan,
De balken verzakken, de vloeren vergaan,
Het klamme behangsel ziet zwart van de pokken

Vannacht voor de laatste keer wakker geschrokken,
In ’t karige licht van de krimpende maan
Bood deurwaarder Dood mij een dwangbevel aan

Nog even een tip voor de adem zal stokken:
Ach mens, laat u niet door een makelaar lokken
Naar ’t kruispunt van Doemsteeg en Dodemanslaan

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De griespardot

vera
 
De griespardot staat wat te grroemen
temidden van een protterveld,
bezaaid met viezeschetenbloemen:
hij heeft ze allemaal geteld.
 
“Ik pluk er vijf om vuur te stoken,
dan knalt het -grroem- in mijn fornuis,
en acht om -grroem- kaduuf te koken,
dan ruikt het lekker bij mij thuis.
 
Nog tien voor -grroem- mijn jaarlijks bad
en twaalf gestrikt met stinkend smik:
een -grroem- boeket voor griespardat,
die houdt van schoonheid… net als ik! “
 
 
Op www.veradebrauwer.be zijn Vera's gorgelrijmen gezongen te horen, met video-opnamen van Yente Henry