Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

hemelbed2
 
Ik heb al vaak het bed met haar gedeeld
en even vaak de vreugde mogen smaken
om ’s morgens op de grens van het ontwaken
voorzichtig uit mijn slaap te zijn gestreeld
 
Het aangenaam gevoel dat nooit verveelt
van handen die je lijf genotvol raken,
dat stopte als ze mijn ontbijt ging maken
wanneer ze vond dat zij was uitgespeeld
 
Zo af en toe dan waren er wel mannen
die zij als prooi mee naar haar kamer bracht,
dan bleek het bed helaas te klein voor drie
 
Nu ben ik naar de bijkeuken verbannen,
de laatste man bleef langer dan een nacht
en lijdt ook nog aan kattenallergie
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Prinsjesdag, een idylle: I Ochtend

Pornografische tearjerker in drie sonnetten 

I Ochtend 

Hiep hiep hoera, het is weer Prinsjesdag!
Al beukt het hemelwater op de ruiten,
Ik waag mij in mijn kamerjas naar buiten
En hijs de oude rood-wit-blauwe vlag.

Ik boen mijn huis zo schoon als ik vermag
En blijf intussen het Wilhelmus fluiten.
Nog even. Deuren dicht, gordijnen sluiten,
En dan gaan zitten voor het NOS-verslag.

Op mijn enorme flatscreen-superbeeld
Verschijnt een klok die langzaam maar gestaag
De wachttijd in gelijke partjes deelt.

Een vlekkeloos gebruinde omroepblaag
Spreekt vriendelijke woorden, maar verveelt.
En dan is er verbinding met Den Haag!

(uit: Zo klinkt dus weggesmeten geld, uitgeverij Mouria)
Morgen deel II