Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

jorism
Illustratie ©Nadeschda Broere
 
Wanneer hij niet ging stappen in de stad
En thuis tot wat bezinning was genegen
Heb ik vaak uren op zijn schoot gelegen,
Het onbetwiste voorrecht van de kat
 
Hij streelde als in trance de onrust glad
En vroeg dan soms, het ogenblik ontstegen:
Wat kom je na je laatste adem tegen?
Alsof ik dit soort voorkennis bezat
 
Toch jammer dat hij niet besefte dat
Je niemand tot een uitspraak kunt bewegen
Die enkel stilte heeft als woordenschat
 
Maar nu hij zelf al tien jaar heeft gezwegen
Denk ik dat hij op vragen die hij had
Inmiddels wel een antwoord heeft gekregen
 
 
Ton Peters schreef bovenstaand sonnet als antwoord op Drieks gedicht 'Joris'.
Vandaag, precies 77 jaar geleden, werd Driek van Wissen in Groningen geboren
Helaas kon de Driekdag dit jaar door corona geen doorgang vinden.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Brommers kiek’n

brommer
 
Zij was de slimste van de klas
Dat hij te laat kwam leek hem kras
Maar onderweg moest hij niet stranden
 
Al spoedig trok hij een grimas
Zijn Kreidler bleek kapoerias
Die was niet meer vooruit te branden
 
Een goed idee ontstond alras
Hij wist vrij snel met haar en face
In een WhatsAppcall te belanden
 
Haar technisch inzicht kwam van pas:
Een warmgelopen aandrijfas
Maar koeling was er niet voorhanden
 
Zij adviseerde: doe een plas
Hij pieste uiteraard preças
En zo kwam hij weer in de banden
 
Hij gaf het oude lijk vol gas
En proefde toen hij bij haar was
Haar spitse tong tussen zijn tanden