rodekater
Flickr.com
 
Er staat nog weinig leven op het spel
maar telkens in het zicht van de finale
weet hij nog ergens lucht vandaan te halen,
wat laatste resten adem voor herstel
 
Het middeleeuws vooruitzicht van de hel,
beproefd concept van schulden afbetalen,
is minder wreed dan in jezelf verdwalen
verloren in je veel te ruime vel
 
Van zijn bestaan, vernauwd tot ademnood
rest enkel nog het vederlichte deinen
van in de loop der tijd verschoten rood
 
tot hij besluit om toch maar te verdwijnen
en na een knipoog beide ogen sloot,
zijn laatste truc: in veertien regels dood
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Daan



De laan der lanen parelt zoute tranen
De bomen huilen zacht op het Voorhout
Couperus is in droef gepeins verzonken
Flaneur heeft net zijn glimlach afgezet

De Scheveningse zee smaakt ietsje zilter
Het Binnenhof is in zichzelf gekeerd
De ooievaars – pardon: de reigers zwijgen
En Haagse Harry vloekt wat binnensmonds

Een stad die rouwt om een verloren dichter
Sonnetten voelen zich een beetje wees
Er is een pen voor eeuwig neergelegd

Natuurlijk zal er veel hetzelfde blijven
Maar nu de dichter Daan er niet meer is
Lijkt alles in Den Haag zo ongerijmd