Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Kom, laten wij de lente eens bezingen,
al werd dat vele malen meer gedaan:
maar jubelend vergat men dan vaak dingen
waaraan ik nou eens niet voorbij wou gaan.

Kabaal ontbloeit, gelijk met de seringen,
uit open ramen loeit muzak weer aan;
motoren die het kwinkelen verdringen
van merel, lijster, mees en ortolaan.

Die aanslag op je zenuwen en oren
verdooft dan wel, maar laat de ogen vrij.
Wat schiet er niet omhoog als rijpend koren,

wat graast het gretig oog niet af in mei:
De malse meid met haar fluwelen huidje
in short en shirt, of strakgespannen truitje.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Eeuwig




Kijk mijn streven is het leven
vorm te geven met een stip
geen verspilling, dat is killing
voor de toekomst en mijn knip

afval scheiden, uien snijden
vet vermijden, winterpeen
zuinig stoken, niet meer roken
nee, je kunt er niet omheen

zie de vele zonpanelen
als juwelen op mijn dak
voor de meter zoveel beter
en een voórdeel dat ik pak

meer gaan lopen, minder kopen
naar de Tropen is taboe
weg die spullen en die prullen
uitstoot moet omlaag en hoe

wees bescheiden, deze tijden
lijden aan een Dikke Ik
zo, dat staat er, denk aan later
eeuwig gaat voor ogenblik.


Een gelukkig 2018 voor iedereen!
Dit versje Eeuwig vormt met Ogenblik een tweeluik, een duovers dus, waarbij eeuwig voor ogenblik komt.

Koop koop koop