Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Kom, laten wij de lente eens bezingen,
al werd dat vele malen meer gedaan:
maar jubelend vergat men dan vaak dingen
waaraan ik nou eens niet voorbij wou gaan.

Kabaal ontbloeit, gelijk met de seringen,
uit open ramen loeit muzak weer aan;
motoren die het kwinkelen verdringen
van merel, lijster, mees en ortolaan.

Die aanslag op je zenuwen en oren
verdooft dan wel, maar laat de ogen vrij.
Wat schiet er niet omhoog als rijpend koren,

wat graast het gretig oog niet af in mei:
De malse meid met haar fluwelen huidje
in short en shirt, of strakgespannen truitje.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Over enjambement gesproken



MISS VERSTAND

Ik leg mijn hand schalks op haar bil
ze zegt heel resoluut: ‘Ik wil…

Maar tja, ik ben niet erg gewend
aan vormen van enjambement
en laat mijn hand verlekkerd dwalen
naar wat er verder valt te halen

Dus schrik ik heftig als ze gromt:
…beslist niet dat je aan mij komt!’