vissen
Freepik - foto danmir12
 
Voor mijn part word ik arm
Heb ik het nooit meer warm
Voor mijn part moet ik verder leven zonder blindedarm
Maar d’r is één ding wat ik nooit zou willen missen:
En dat is vissen!
 
Voor mijn part mag ik nooit
Geen zout meer en geen vet
Voor mijn part word ik eeuwig op een streng dieet gezet
Maar d’r is één ding wat ik nooit zou willen missen:
Vissen!
 
Je zoekt een fijne stek
Je rolt je zware shag
Al wat je hartje verlangt
De vogeltjes hoor je kwelen
De lammetjes zie je spelen
En ‘t kan je in feite geen donder schelen
Of je wat vangt!
 
Ik geef niet om bezit
En niet om broodbeleg
Ik geef aan de liefdadigheid me laatste joetje weg
Maar er is één ding wat ik nooit zou kunnen missen:
Vissen!
 
En ik leef ideaal
Wat geeft het allemaal
Ik maak me niet meer druk als ik de laatste trein niet haal
Maar er is één ding wat ik nooit zou willen missen:
Vissen!
 
Ik hoef niet naar een brand
Of naar een interland
Ik zie ‘t wel op de beeldbuis of ik lees het wel in de krant
Maar d’r is één ding wat ik nooit zou willen missen:
Vissen
 
Zo’n brasem, die daar zwemt
Voor jou is voorbestemd
Zonder dat hij het nog weet
Hij snuffelt es aan je deeg en
Je dobbertje gaat bewegen
De spanning is bijna ten top gestegen
Want je hebt beet!
 
Ik hoef geen bungalow
Geen huis met patio
Het hele huwelijksleven krijg je zo van mij cadeau
Maar d’r is één ding wat ik nooit zou willen missen:
VISSEN!
 
Ter nagedachteniss aan Eli Asser, 22-12-1922 - 26-01-2019, die vandaag dus 101 zou zijn geworden.
Uit: Het zal je kind maar wezen, Nijgh & Van Ditmar 2002
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

BALLADE VAN EEN GROEPSPORTRET

 

Het was het jaarlijkse bestuursbuffet 
Van visvereniging De Kelen Smeren 
Waarop de penningmeester het budget 
Voor komend visseizoen zou declameren 
Hij hief het glas en sprak toen: Mijne heren 
De ledenafdracht wordt correct voldaan 
Waardoor we bakken duiten genereren 
Het is u ongetwijfeld niet ontgaan 

Ik heb het veilig op de bank gezet 
Maar geld is er vooral om te spenderen
Dus Willem zal nu rondgaan met een pet 
Waarin u uw ideeën kunt poneren
Hoe of we samen kunnen profiteren 
Van deze zak met geld, ons toegestaan 
(Men kan dit als een schurkenstreek typeren 
Het was u hoogstwaarschijnlijk niet ontgaan) 

De voorzitter sprak weldra: Opgelet! 
Het is bekend wat wij het meest begeren: 
Zo'n mooi en opzienbarend groepsportret 
Dat wij tot nu toe jammerlijk ontberen 
Waarop men ons in onze sjiekste kleren 
Als visser aan het werk kan gadeslaan 
Waarop we onze welvaart etaleren 
Een werk, kortom, dat niemand kan ontgaan 

Helaas. Het weer was niet echt je van hèt 
Toen men de schilder vroeg te arriveren 
Dat zal je zien. Dat uitgerekend nèt 
Wanneer je met elkander moet poseren 
Een onweersbui je plannen komt versjteren 
Hun hele visvoorstelling naar de maan 
Een domper die men niet kon appreciëren 
Maar dat was u waarschijnlijk niet ontgaan.


(Schilderij: Regenten van het Loridanshof te Leiden, Jacob Fransz. van der Merck 1658)