Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

           
                          Voor Johan Andreas Dèr Mouw  

Je lijkt op iemand, en ‘k weet niet op wie.
Soms lijkt het of je ’n halve aardkloot bent.
Op boomstronken sjouw jij een continent 
door India, in een menagerie. 

Adwaita is je naam, de schildpad die
de maharadja zelf nog heeft gekend:
tweehonderdvijftig jaar balancement
en stil bioscopeert mijn fantazie. 

Tenslotte stierf je. Men behield je schaal
en een koolstofmeting moet nu gaan bepalen:
was jij het oudste dier ter wereld toen?

Er rest een schild vol korstmossen en gras.
Maar een Brahmaan herrijst steeds uit zijn as.
Ja, één keer nog je leven overdoen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Hik

Hik
Remko Koplamp

Heelmaal.. hiekk.. uigedrooch
Doe gau un bieltje, mann..
Set er maarrr auk … hiekk
Un bolleltje bei..

Schleivv ik muteen nog so’n
Okkelebokkele
Eén moeidte dorrr…
Netso makkluk vor mei..