Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

           
                          Voor Johan Andreas Dèr Mouw  

Je lijkt op iemand, en ‘k weet niet op wie.
Soms lijkt het of je ’n halve aardkloot bent.
Op boomstronken sjouw jij een continent 
door India, in een menagerie. 

Adwaita is je naam, de schildpad die
de maharadja zelf nog heeft gekend:
tweehonderdvijftig jaar balancement
en stil bioscopeert mijn fantazie. 

Tenslotte stierf je. Men behield je schaal
en een koolstofmeting moet nu gaan bepalen:
was jij het oudste dier ter wereld toen?

Er rest een schild vol korstmossen en gras.
Maar een Brahmaan herrijst steeds uit zijn as.
Ja, één keer nog je leven overdoen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Maarten Luther - 31 oktober 1517



Je zult maar deur zijn van de grote kerk van Wittenberg
En op een dag staat daar een boze monnik hard te slaan
Een nagel in je houtwerk met de stellingen eraan
En toegestroomde mensen roepen: Jezus, dit is erg

Je zult maar drukpers zijn en al die stellingen verspreiden
Getuigen van een groot en theologisch nieuw elan
Of keizer Karel met als enig machtsmiddel de ban
Kleingeestig roep je: Maarten Luther is een grote heiden

Je zult maar jonge non zijn en het ook niet goed meer weten
En samen met een kerkhervormer sticht je een gezin
Staat wijd en zijd bekend als Frau von Bora, Lutherin
Je brouwt het bier en geeft de hordes heilzoekers te eten

Je zult maar God zijn – net bekomen van een flinke kater –
Nou dit weer! Wordt je kerk vernaggeld door een jodenhater

Koop koop koop