Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

                   Voor Johan Andreas Dèr Mouw  

Je lijkt op iemand, en ‘k weet niet op wie.
Of jij de drager van de aarde bent?
Dan weliswaar toch een flink continent.
Calcutta herbergt jouw menagerie. 

Adwaita is je naam, de schildpad die
nog zelfs Oost-Indiëvaarders heeft gekend:
tweehonderdvijftig jaar balancement
en stil bioscopeert mijn fantazie. 

Toch ging ook jij dood. Men behield je schaal en
een koolstofmeting moet nu gaan bepalen
of jij het oudste dier ter wereld was. 

Ja, één keer nog zo’n leven overdoen.

Als prins, minister, meid of schorpioen.
Want een Brahmaan herrijst steeds uit zijn as.

Een déjà vu?
Nee; Patty meldde dat ze per abuis een kladversie van haar gedicht had gestuurd en of we dat wilden vervangen door deze definitieve versie.
Maar dat doen we natuurlijk niet, we plaatsen ze allebei en zo hebben jullie ook eens een kijkje in de keuken: kunnen jullie leuk vergelijken.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Valpartij



Ten Dam ging onderuit in de etappe
En stuiterde zijn schouder uit de kom
Maar hij zet door – wat zegt u – slim of dom?
Hij weigert vooralsnog om af te stappen

In Griekenland loopt tijdens die tragedie
De financiële motor uit de rails
Het geld is op. Het volk staat grotendeels
In ’t rood; faillissement lijkt de remedie

Syriza zou met stevige beloften
En hulp van financiële eurosteun
Het land wel redden - noem het stom of stoer

Hier liggen - naast de banken die ontploften -
De Grieken, hoor hun bidden en gekreun
Wij wachten op het einde van de tour

Bundels