Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Misschien was ’t iets als lurven. Echt, verzonnen?
Je zieltje hoorde blank te zijn en rein.
Soms kreeg ik op mijn ziel en deed die pijn.
Maar wat het ding was, zag ik bij de nonnen.

De kleine catechismus was hun bron en
de illustraties legden ’t uit, haarfijn:
de ziel bleek een soort pannenkoek te zijn.
De staat der ziel werd verder uitgesponnen.

Men zag drie zielen ofwel pannenkoeken.
De eerste blank, de tweede was geschroeid
met dagelijkse zonden: jokken, vloeken.

Maar nummer drie zou bij een tafelronde
met weerzin zijn geweigerd en verfoeid:
een groot zwart gat in ’t midden. Echt doodzonde.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Dacht het niet



We zijn racisten, slecht tot op het bot
En geilen op ons VOC-verleden
We spotten met gekleurde minderheden
En wanen ons, in blanke hoogmoed, God

Met tunneldenken worden we door Denk
Verdacht gemaakt als Ingrid en haar Henk


De visie op ons vaderland en zijn inwoners in het partijprogramma van Denk valt menigeen koud op het dak.

Koop koop koop