Mijn oma was een zachte, lieve vrouw
en ooit beroemd als operazangeres.
Maar toen ik klein was, gaf ze noch slechts les
en opa schuinsmarcheerde, was niet trouw.
 
Hun kindertal van zes liet hem blauw-blauw
want meestal zat hij bij een minnares,
verwekte er twee zoons in het proces:
Octavio, Masetto (’t luistert nauw).
 
Mijn oma zong nooit, zelfs geen lullaby.
Wel kon ze gek doen en ze imiteerde
met scheve ogen Madame Butterfly.
 
Haar kast vol geuren en geheimen, van die
relieken van toen oma glorieerde:
concertjurken, corsages van organdie.

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Conclusie

Earth and Universe
Wikimedia Commons
 
Het Universum, het zal ooit niet meer bestaan
Het zal bevriezen maar het kan ook imploderen
We wachten het maar af, de tijd zal het wel leren
Miljarden jaren nog, maar eens is het gedaan
 
Geleerden zijn het eens het lijkt hen onvermijdelijk
Zo blijkt het leven ná de dood toch ook weer tijdelijk