SONNET AAN JANUS SAND (voltooid)

voor Drs. P

Nauw groet de morgenzon de garentwijnderijen
En zijfabrieken van het tierig Elberfeld,
Of, geel van minnepijn aan 't eenzaam dons ontsneld,
Zit aan der Wupper boord Louise om Sand te schreien.

En nauwlijks werpt de maan haar bleke straal op Leien,
Of Janus Sand laat, door het foltrendst wee gekneld,
Een brede tranenstroom met tomeloos geweld
Om zijn Louise langs de holle kaken glijen.

Weerhoudt die tranen niet, o wreedgescheiden paar!
Zij zijn de zoetste troost, die u op aarde bleef,
Sinds de arm der politie u van elkander dreef!

Welligt zal ooit een zilvren rijmvorst met sigaar
Kordaat een einde stellen aan uw beider lijden
En die vermaledijde stipjes hier ontwijden!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De wereld wordt weer plat

Je werk heeft weer een midweek opgeslokt
Je was er voor het krieken van de dag
En bleef tot ver na zessen aan de slag
Drie maal heb je als laatste uitgeklokt

Men heeft je met een zak vol geld gelokt
Dus heb je ook geen reden tot beklag
Jij ging voor vlugge rijkdom overstag
Je leeft je leven snel en opgefokt

Op vrijdagavond zit je doodmoe thuis
Om even te ontstressen van je baan
Staar je verslagen naar een platte buis

Juist dit moment geeft zin aan je bestaan
Je kijkt naar Jensen, krabt wat aan je kruis
En kunt er weer een weekje tegenaan