Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Paul Ilegems, die voor Het vrije vers heel Vlaanderen voor zijn rekening neemt, schreef in 1984 de volgende parafrase op 'Het mooiste meisje van de klas" van Driek van Wissen dat hierbij aan de vergetelheid wordt ontrukt:

Lager onderwijs

De klas zit stil over een taak gebogen.
De meester, door haar prille vlijt bewogen
Staat bij het mooiste meisje, honds verliefd
En kijkt over haar schouder, ingetogen

(Maar ook wat steels - 't wordt zo gauw rondgebriefd)
En fel genietend peinst hij: 'Asjeblieft!
Een groter cupje zou hier al wel mogen
Zo'n wijfje reeds,' en voelt zich zeer ontriefd.

Verlangen doet zijn zelfcensuur verslappen.
Hij fluistert binnensmonds een ruwe vloek
En even prangend als zijn onderbroek
Wordt deze vraag, die hem naar lucht doet happen:

'Hoe is ze 't geilst, langs achter of langs voor?'
Helaas, alleen zijn woord dringt tot haar door.


Voor het origineel en de poëtische reactie van Driek van Wissen  


Middelbaar onderwijs

Het mooiste meisje van de klas
verschikt onwennig bij haar schouder
een bandje van haar bustehouder;
ze draagt dat rare ding maar pas.

De meester, achter brilleglas,
ziet toe, ontroerd, en denkt: 'Wat zou d'r
gebeuren als zij tien jaar ouder
en ik eens tien jaar jonger was?'

Ach, hij vergeet hoe hij verdorde
en hoe haar leven net begint.
In stilte wordt door hem bemind
de schone vrouw, die zij zal worden.

Dan praat ze wat, het lieve kind,
en streng roept hij haar tot de orde.

 Driek schreef als reactie in juli 1984 hetvolgende:

Uw sonnet "Lager onderwijs" heb ik zeer gewaardeerd als een amusant en vakkundig gedicht. Het is wel eens vaker voorgekomen dat het titel­gedicht van mijn bundel "Het mooiste meisje van de klas" als inspira­tiebron gebruikt is, maar zelden was het resultaat zo lofwaardig. Wel verdriet het mij dat het gedicht inhoudelijk bedenkelijk was. De ingetogenheid, die mijns inziens het 'voorbeeldige’ gedicht "Middelbaar onderwijs" kenmerkte heeft plaatsgemaakt voor platte zinnelijkheid en lichte schunnigheid. Foei toch! Laat ik er maar niet te veel prozaïsche woorden aan vuil maken, doch een nieuwe poëtische poging doen om mijn hoogstaand zieleleven duidelijk te maken:

HOGER ONDERWIJS

Er komt een eind aan het geroezemoes

Als de professor in zijn zwarte toog

Zijn stem verheft vanachter het verhoog,

Want wat hij zegt is zelden voor de poes


En dus ook niet voor de studente Loes,

Die niets begrijpt van zijn geleerd betoog.

Zij denkt alleen: waarom heeft hij geen oog

Voor mijn verlokkend uitgesneden bloes?


Ach, zij weet niet dat hij daar boven staat

En niet meer vatbaar is voor sex-appeal,

Sinds hij ooit voor de Alma Mater viel.

 

Het arme schaap schrijft braaf in haar dictaat

(Al heeft ze geen benul waar het op slaat):

'Het lichaam is de kerker van de ziel.'

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Vessels of your praise

Drager van mijn verzen
Ratel aan uw persen
Aanschouw mijn wijfeltaal
Geef iets, iets, een verhaal
Een druppel van uw stiel
Recht in mijn lege ziel

Vader van gedachten
Anker nu mijn wachten
Noem iets, iets, met elan
Maak er poëzie van
IJk mijn vers, verdorie
Nader tot uw glorie

Vooruit nu met de geit
Een deadline kent geen tijd
Roep iets, iets, mijn gratie
Zonder inspiratie
En kijk, de eerste zin
Nu is er een begin



Zwagermannenkoor

O, wat een gezemel
Hoog in Roeshoofds hemel
Een kosmisch superman
Men krijgt er Pfeijffer van
Een barokke kweller
Lettergrepenteller

Taalexperimenten
Implosieve tenten
Stap vooral niet binnen
Roeshoofds waanzinzinnen
Ook in hemels T-Mart
Ettert het van Scream Art

Sonnetten zonder maat
Hoogmoed in het kwadraat
Ongetwijfeld ook 't doel
O gimmick, taalgevoel
Foute boel, en vals hoor
Dit zwagermannenkoor

(Zowaar een inzending van maar liefst twee Vessels of your praise; eentje netjes volgens de vorm van hoeheetzeookweer en een variant. Wie had dat gedacht? Zelfs met een plausibele vertaling van het acrostichon. Het is wel geen tweelinggedicht, maar omdat het zondag is,  mooi weer en een mooie overgang naar die tweelinggedichten, plaatsen we ze allebei.)


Koop koop koop