Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Frituur Marleen, hoewel zeer florissant
Moest onlangs dicht: een anonieme brief.
De buurt scheen dit maar moeilijk te verkroppen.
De halve waarheid slechts kwam in de krant.

Marleen was wel een tikkeltje naïef
Maar had het strippen in de vingertoppen
En danste onder 't bakken expressief
Op melodietjes uit haar portatief.

Maar ook (en hierin was zij niet te kloppen)
Nam zij graag weg wat om de heupen spant
Om tussendoor een onverschrokken klant
Een hoogst intieme friet te laten soppen.

Dit was, behalve lichter te verteren
Ook heel wat lekkerder dan kut met peren.

(Uit de nieuwe bundel Eeuwig zingen de frieten)

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Verbeten

De zoete minnetaal, die haar met hem verbond,
herhaalt hij nimmer meer, ze is verleden tijd.
Gegomd uit 't manuscript, alsof ze nooit bestond,
verankerd in 't geheugen, maar ook dat verslijt.

Vervloekt de ganzenpen, die hij plots niet meer vond,
of was zijn nieuwe bode soms de weg weer kwijt?
“Hebt gij dan niéts gehoord, uit deez' of gene mond?”
vraagt zij met zwakke stem aan Pluis, haar kamermeid.

Die legt vol medelij, het kopje in haar schoot
en baasje gooit 't mobieltje ergens in een hoek.
Ze werpt zich op het bed en schreit daar zilte tranen, 

verbeten wil zij zich een personage wanen
dat treurend overlijdt in een historisch boek.
Of kreeg ze zelf de keus: ze sabelde hem dood!

Koop koop koop