Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





Mijn zoontje is verliefd, koopt chocolade
Voor haar van zeven huizen verderop
Hij schrijft een brief, tekent er hartjes op
... En nipt zacht blozend van zijn limonade

Hij is een Casanova in de dop
Al kan ik zijn gedachten moeilijk raden:
Hij speelt met Lego, leest in jongensbladen
En lijkt te jong voor kolder in zijn kop

Als hij vertrekt om haar de brief te geven
Dan slaat mij plots de doodsangst om het hart
Wat als zij géén verkering met hem wil?

Hoe troost ik straks een jongetje dat pril
Een meisjeslach met liefde heeft verward?
En wat leert dat een kind over het leven?

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De wind vertelt



hij staat hier klein en eindeloos te wachten
zo deerlijk kwetsbaar blauw – maar hij verbleekt
vaalwitte vogels stalen ooit zijn krachten
de wind vertelt: hier huist een hart dat breekt

zo deerlijk kwetsbaar blauw – maar hij verbleekt
en ik zak altoos dieper in de dagen
de wind vertelt: hier huist een hart dat breekt
hij legt zich neer – ik hoor het zachte klagen

en ik zak altoos dieper in de dagen
er kleeft een datum aan z’n ondergang
hij legt zich neer – ik hoor het zachte klagen
de wind: verlos hem van zijn zwanenzang

er kleeft een datum aan z’n ondergang
vaalwitte vogels stalen ooit zijn krachten
de wind: verlos hem van zijn zwanenzang
hij staat hier klein en nodeloos te wachten