Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft




Ze hebben vaak een bakfiets en een overvolle tas
Hun dochtertje heet Sterre en hun zoontje Frits of Bas
Die zijn -met begeleiding- echt de besten van de klas
Ik heb het over vrouwen in een Gaastra-jas

Ze drinken graag Prosecco op een overvol terras
En in de winter muntthee maar het liefste uit een glas
Ze zijn al in de dertig maar nog steeds behoorlijk kras
Ik heb het over vrouwen in een Gaastra-jas

Ze werken halve dagen maar hun vent zit goed bij kas
Dus hebben ze een werkster voor het strijken van de was
Ze zijn wat dik maar kuren soms met sap van tarwegras
Ik heb het over vrouwen in een Gaastra-jas

Hun kerels dragen sneakers en een overhemd met das
Behalve in het weekend want dan trekken ze en masse
Naar Bloemendaal of naar een park, enfin, naar zand of gras
En dat is niet te doen zonder een Gaastra-jas

Want soms zit je te chillen aan de oever van een plas
En schuurt een dikke dame uit Blokzijl of uit Alblas-
-serwaard tegen je aan en dat is meestal niet te pas
Maar wel met de bescherming van een Gaastra-jas

Hun kerels dus, die hebben ook een mooie Gaastra-jas
Want wat moet een IT-er zonder nieuwe Gaastra-jas?
Of een consultant, arts, of virtuoos op contrabas?
Wie voelt zich nog senang zonder een Gaastra-jas?

Ooit leerden wij op school van erwten-bonen-bieten-vlas
En als je Frans had ook nog van 'Mon oncle, je t'embrasse'
Mijn leraar Duits was vol over het prachtig Arisch ras
Maar nooit over de mensen met een Gaastra-jas

De mensen met een Gaastra-jas -excuses dat ik kras-
Ze drijven me tot waanzin, grote wonden, as tot as
Ze luisteren naar BLØF, kortom, ze moeten aan het gas
De mensen met gedoe zoals een Gaastra-jas



Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Feestverlichting

feestbomen

 

De winterzon werpt nog haar laatste stralen
De schemer komt, de avond valt al vroeg
Toch zal ik in het duister niet verdwalen
Ik weet de weg en er is licht genoeg
 
Ook als de nacht valt, voel ik me hier thuis
Mijn pad wordt fel verlicht door het geflonker
Tienduizend lichtjes leiden mij naar huis
Ik vind mijn weg wel, nergens is het donker
 
Ineens word ik omstraald door blauwig licht
En rode letters dwingen me tot staan
Ik staar verschrikt in een gefronst gezicht
De wijkagent kijkt mij bestraffend aan
 
'Je kunt het leuk vertellen, echt heel goed
Maar zorg eens dat je fietslicht het weer doet!'

 

 

Koop koop koop