Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Voor wie niet weet hoe een dichter schaaft en beitelt aan zijn gedicht, hier een mooi schoolvoorbeeld: vergelijk de definitieve versie met de eerder geplaatste eerste variant.



Ze hebben vaak een bakfiets en een overvolle tas
Hun dochtertje heet Sterre en hun zoontje Luuk of Bas
Die zijn hoogsensitief maar echt de besten van de klas
Ik heb het over vrouwen in een Gaastra-jas

Ze drinken graag Prosecco op een overvol terras
En in de winter muntthee maar bij voorkeur uit een glas
Ze zijn al in de dertig maar nog steeds behoorlijk kras
Ik heb het over vrouwen in een Gaastra-jas

Ze werken halve dagen maar hun vent zit goed bij kas
Dus hebben ze een werkster voor het strijken van de was
Ze zijn wat dik maar kuren soms met sap van tarwegras
Die luie vette mokkels in een Gaastra-jas

Hun kerels dragen sneakers en een overhemd met das
Behalve in het weekend want dan trekken ze en masse
Naar Bloemendaal of Zandvoort of een nepstrand aan een plas
En dat is niet te doen zonder een Gaastra-jas

Want soms zit je te chillen met je zwetende karkas
En schuurt een lompe dame uit Blokzijl of uit Alblas-
-serwaard tegen je aan en dat is meestal niet te pas
Maar wel met de bescherming van een Gaastra-jas

Ooit leerden wij op school van erwten-bonen-bieten-vlas
En als je Frans had ook nog van 'Mon oncle, je t'embrasse'
Mijn leraar Duits was vol over het Groot-Germaanse ras
Maar nooit over de vrouwen in een Gaastra-jas

De vrouw van Joseph Stalin en de zus van Kajafas
De heks van Hans en Grietje en het hele Goois Matras
Die werden laatst vermeld in een artikel dat ik las
Vlak naast een advertentie voor een Gaastra-jas

De vrouwen in een Gaastra-jas -excuus voor mijn gebas-
Ze drijven me tot waanzin, diarree, obesitas
De Viva en de Marie Claire zijn hun moreel kompas
De boeken van Coelho liggen onder hun matras
Ze luisteren naar BLØF, kortom, ze moeten aan het gas
Of met betonnen schoenen overboord in een moeras
Of met hun hoofden in een grote pan met Kip Madras
Of met hun bleke anus op een reuzenananas
Of simpelweg begraven in hun Gaastra-jas

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Veronica van Zuypesteijn

De dames Groen gaan eens per jaar een avond potverteren.
De beurs wordt omgekeerd; het stenen varken wordt geslacht;
Ze kleden zich in degelijke avond-uitgaanskleren
En stappen heel gezellig door de maan beschenen nacht.

Ze komen na een korte poos in buurtcafé ‘de Linde’
- U kent het? Aan het einde van de lange Lindelaan -
Alwaar ze juist nog net een achteraffe tafel vinden
Zodat ze niet de hele avond aan de bar hoeven te staan.

Al bij het eerste wijntje komen blossen op de wangen.
Ze kwebb’len aan één stuk en hebben reuzegrote schik.
Het ene na het andere verhaal wordt opgehangen;
Na glaasje nummer drie wordt ook de spraak een beetje dik.

Wat glaasjes later komt het schaap Veronica ter sprake.
“Die meid kan drinken, zeg, me dunkt, ze is een lege ton”
“Ja nou, u hebt gelijk, dat kleine wijffie kan ‘m raken
Een gootsteen is er niets bij met zo’n grote spoelsifon”.

U snapt het al, op dàt moment.. wie komt daar vrolijk binnen:
Het schaap Veronica en daarna nog een schaap of vier.
Ze knikken naar de dames en dan kan het feest beginnen,
Een uurtje later roept de barman: “Help, we zitten zonder bier!”.

De dag daarna: de dames zien - hun hoofd doet wel wat pijn -
Een visioen van schapenbout, gestoofd in rode wijn.

Koop koop koop