Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Giardini-Naxos, Sicilië
Zo af en toe kwam er nog een bericht
Wat korte zinnen of een duim omhoog
Je was niet echt een man van het betoog
Het bleef vaak bij een grap of een gedicht

De zomerzon gloeit na op mijn gezicht
Geen snedigheid komt voor mijn geestesoog
Er rest mij slechts een stille epiloog:
Een glaasje wijn bij een waxinelicht

De Etna rust maar zal niet altijd rusten
De zee is kalm maar zal dat niet lang zijn
Wat was komt terug- en dat is wat we weten

Zo lees ik nu je werk aan vreemde kusten
En ooit wellicht in Alphen aan den Rijn:
Je bent er nog en je wordt niet vergeten

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Januari





Het regent en de dagen blijven duister.
De wereld, in een nevel, o, wat grauw!
Het leven mist zijn vaart en kent geen luister,
De neuzen nat, de kelen voelen rauw.

Wat haken wij nu naar wat hemels blauw.
Wat zon, wat warmte, lijkt ons zoveel juister.
Wat haten wij dat nat, die waterkou:
Ons ongenoegen klinkt steeds ongekuister.

’t Verlangen blijft voorlopig onvervuld.
De maanden melden zich in vast gelid;
De regen zal nog heel wat weken dreinen.

’t Is tijd voor hete grogs en warme wijnen,
Het lichaam lijdt aan stijfte, jicht en spit.
Er zit niets anders op dan veel geduld…

 


(schilderij:Gregory Thielker)
 

Koop koop koop