Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Giardini-Naxos, Sicilië
Zo af en toe kwam er nog een bericht
Wat korte zinnen of een duim omhoog
Je was niet echt een man van het betoog
Het bleef vaak bij een grap of een gedicht

De zomerzon gloeit na op mijn gezicht
Geen snedigheid komt voor mijn geestesoog
Er rest mij slechts een stille epiloog:
Een glaasje wijn bij een waxinelicht

De Etna rust maar zal niet altijd rusten
De zee is kalm maar zal dat niet lang zijn
Wat was komt terug- en dat is wat we weten

Zo lees ik nu je werk aan vreemde kusten
En ooit wellicht in Alphen aan den Rijn:
Je bent er nog en je wordt niet vergeten

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Denkend aan de dood



Het einde komt met rasse schreden nader,
We scheren langs de randen van de zeis,
Heins holle ogen schieten vuur en ijs:
Hier helpt geen moederlief of onzevader.

Hoe zal ik gaan? Een breukje in een ader;
Een ruzie over godsdienstonderwijs;
Een liquidatie voor een bodemprijs
Bij confrontatie met een doodseskader?

Het hart klopt nog, mijn ogen zijn nog open,
Ik stel mijn laatste adem even uit
En denk dat ik vandaag nog niet crepeer.

’t Is niet de dood waarvoor ik weg wil lopen:
Het einde is een levenslang besluit
Maar waarom sterft een mens toch duizend keer?

Bundels