Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Het najaar valt en wolken drommen samen
De vogels trekken naar het zuiden toe
Ik weet nog dat ze in de lente kwamen
En hoe de tijd vervloog, het maakt me moe

Ik weet nog dat ze in de lente kwamen
Vanuit het niets, ineens, geen mens wist hoe
Ze floten en ze krasten onze namen
En riepen op tot moord en amour fou

Ze floten en ze krasten onze namen
Het werd een drama en een hoop gedoe
Ik weet nog dat ze in de lente kwamen
En hoe de tijd vervloog, het maakt me moe

Gelukkig is er kaas en rode port
Ik eet en drink en zie wel wat het wordt.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Femme Fatale I

De eetzaal is voor haar een grand café
en eetzaallinoleum een tapijt
waarop zij – ver voorbij haar AOW –

de oude mannen dagelijks verleidt.
Ze blijft volgens gefluisterde verhalen
erotisch tot bijzonder veel bereid,

tot grote ergernis van haar rivalen
die net als zij fysiek op hun retour
haar haten als de som van al hun kwalen.

Ze vinden haar een vieze oude hoer
wanneer ze weer op zoek is naar l’amour.

Koop koop koop