Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



't Was brimstig en de slijtse toof
Droof gronk en glimpig in het zwamp
De mimse bostels waren oof
En de maamrak uitte hamp

'Zoon, hoedt u voor de Wobbelborg!
De bijtekaak, de klauwengrijp
Ontwijk de flubberkauw, ontduik
De frumpse nekkenknijp'

Hij nam zijn vorplend zwaard ter hand
Lang zocht hij naar de zwuige barg
Hij rustte loom bij de tontoboom
En stond daar, vol van kwarg

En, wijl hij daar verkwargend was,
De wobbelborg, met ogenvlam,
Kwam wif door het verstromd gewas
 En burfde toen het kwam.

En een en twee, en om en heen
Het vorplend zwaard ging snij en snoer
Het beest ging dood en met zijn hoofd
Glumpeerde hij retour

 'En is de Wobbelborg passé?
Ach strale jongen, knuf mij lang!
O, zwateldag, kadoem kallee'
Verdrogde hij, vol zwang

't Was brimstig en de slijtse toof
Droof gronk en glimpig in het wamp
De mimse bostels waren oof
En de maamrak uitte hamp

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Empathie



als god nog leefde, was hij vast bedroefd
om hoe de mens zijn schepping heeft verwoest
hij zou ons zeggen dat het beter moest
maar ja, zijn kist is stevig dichtgeschroefd

dat werk van hem was ook zo best nog niet
want, zegt wie even goed heeft nagedacht,
wat heeft dat niet voor narigheid gebracht
een bak ellende, ziekte en verdriet

misschien heeft hij dat zelf toch ook gesnapt
is hij van diep berouw wel uitgestapt
al ziet de sgp dat als verraad

maar even dimmen, zou je willen zeggen
bedenk maar wat je zelf hebt uit te leggen
een beetje empathie kan echt geen kwaad

Koop koop koop