Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

nijntje zwart

De stad viel stil, de straten waren leeg
Wie niet naar buiten moest bleef dwalend binnen
Met Facebook, Twitter, nieuws op de TV
 
De dag was klaar, er viel niets meer te winnen
En alles wat ik dacht was een cliché
En alles wat ik deed had weinig nut
 
Ik moest iets maar ik had echt geen idee
Ik schonk een borrel in, voelde me kut
En schreef toen dit, voordat ik uren zweeg:
 
‘Er zullen altijd idioten zijn
Maar soms doet dat een beetje extra pijn’

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Zo...

Er werd alleen wat heen en weer gekeken,
we stonden maar en zwegen op niveau.
Ik miste al die jaren een bon mot
om vrouwen op het schoolplein aan te spreken.

Ik kreeg om deze stilte te doorbreken
van iemand echt een wereldtip cadeau:
ga naast ze staan en zeg alleen maar: ‘Zo…’
Het werkt, dat is inmiddels wel gebleken.

Zo’n simpel woordje, kort en ongericht;
het blijkt de sleutel tot de zwaarste deuren.
Zo zie ik elke dag opnieuw gebeuren
hoe glans verschijnt op zo’n vermoeid gezicht.
 
En heb ik soms genoeg van al dat zeuren
dan laat ik lekker al die deuren dicht.

Bundels