Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Wat ben ik nat, ik weet wat komen gaat

Want ik heb vaker heet met jou gevrijd

Ik kreun wanneer je bij me binnen glijdt

Je bent mijn eigen vriend in het kwadraat

 

Ik hijg en sis terwijl ik wartaal praat

Bij jou word ik een geile jonge meid

Het lijkt of je mijn lijf in tweeën splijt

Er is geen man die mij zo zweten laat

 

Ik kronkel en ik sidder desperaat

Als ik voor jou mijn benen verder spreid

Dat ik zo klaar zal komen is een feit

Want ik bepaal het tempo en de maat

 

Dan roept mijn vriend, want die is tot mijn spijt

De batterijen van de zapper kwijt

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Wielergedichten: Mont Ventoux

De Reus werd door Petrarca reeds bedwongen
en velen hebben het nadien gedaan.
Een zware klim, schreef hij, maar boze tongen

beweren dat hij daar nooit heeft gestaan;
de schepper van onsterfelijke zinnen
is enkel in de geest bergop gegaan.

Een renner hoeft daar niet aan te beginnen,
beestachtig afzien wordt van hem verwacht;
met metaforen valt geen rit te winnen.

Het snot voor ogen! En ontbreekt de macht,
neemt hij soms toevlucht tot het clandestiene.
Tom Simpson heeft die missie niet volbracht;

moraal en hitte sloopten zijn machine.
Wat ook niet hielp was de amfetamine.

 

Koop koop koop