Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft

Jolanda fietst van school naar huis
Reinier is druk een muurtje aan het witten
Margo staat achter het fornuis
Natascha stofzuigt de fauteuils
Martijn zit op kantoor vooral te zitten

Ricardo rijdt zijn dagelijkse ritten
Maud haalt haar dagboek uit de kluis
Sebas vergadert stevig met de Britten
Ramon saneert de hele dag gebitten
Martine neemt een Aspro Bruis

Antoine de kwieke tuinman harkt
Sylvana fitnesst zich weer slank
Moniek loopt naar de supermarkt
Maar Mohammed ligt op de bank

 

Uit Zap, uitgeverij De contrabas, Utrecht 2010

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Verduveld! riep Veronica



Verduveld! Riep Veronica, en nou wil ik het weten:
Mijn moeder heet Geertruida en mijn vader Adriaan
Zij zijn reeds lang ontwold en ook gedeelt’lijk opgegeten
Ik heb hen nooit de vraag gesteld: Waar komt mijn naam vandaan?

Waar moet ik mij vervoegen en bij wie kan ik te rade
De meesten mijner zusters heten Trui, mijn broeders Ad
Ik hoor een enk’ling fluisteren: “het is iets met een wade
- of iets met fotografen” - nee, ik heb het écht gehad…

Ze schelde bij de pastorie en sprak: u bent belezen
Kunt u mij helpen, dominee, het is per slot uw vak
De dames Groen, ter plekke voor wat thee en exegese
Beaamden dit en zeiden: Stel ons schaapje op ‘t gemak

Wat goed dat u die vraag stelt; ik zal dit eens uit gaan zoeken
De dominee sprong op en rende naar zijn biebelteek
Daar zat hij weggedoken, wel een uur achter de boeken
Ach gut, zeiden de dames Groen, neem nog een plakje keek

Ineens weerklonk: Eureka! Kijk eens wat ik heb gevonden
Hij wees: Dát is Veronica, dít hier de doornenkroon
En zo te zien verzorgt zij hier het hoofd vol bloed en wonden
De Heere met een zweetdoek: dit noem ik een waar icoon

Wat mooi, sprak toen Veronica, het voelt ineens heel fijn
Ik heb heel diep van binnen altijd zuster willen zijn


Voor meer over de heilige Veronica klik hier.

Koop koop koop