Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Jolanda fietst van school naar huis
Reinier is druk een muurtje aan het witten
Margo staat achter het fornuis
Natascha stofzuigt de fauteuils
Martijn zit op kantoor vooral te zitten

Ricardo rijdt zijn dagelijkse ritten
Maud haalt haar dagboek uit de kluis
Sebas vergadert stevig met de Britten
Ramon saneert de hele dag gebitten
Martine neemt een Aspro Bruis

Antoine de kwieke tuinman harkt
Sylvana fitnesst zich weer slank
Moniek loopt naar de supermarkt
Maar Mohammed ligt op de bank

 

Uit Zap, uitgeverij De contrabas, Utrecht 2010

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Duizend pluimen

duizend pluimen wuiven, duizend pluimen in de wind
ze wuiven naar de ruggen op de brug
duizend pluimen wuiven, maar niemand die het ziet
geen mens draait om of wuift een keer terug

duizend pluimen buigen in de winterkoude wind
ze huiveren en buigen naar de grond
maar niemand hoort gefluister wat de grond er nu van vindt
omdat de grond tot nu toe nergens iets van vond

duizend pluimen ruisen voor de bruidegom en bruid
voor de uiver en de buizerd in de lucht
maar dan: welk wezen luistert naar dat suizende geluid?
ze ruisen zacht met af en toe een zucht

pluimen, het is duidelijk, u hebt het al verbruid
bij de luiaard en de ruige karekiet
oh pluimen lief, die enkel op verguizing bent gestuit
alleen voor u zing ik mijn droevig lied
(uit)

Koop koop koop