Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Een grote bruiloft wilden we al jaren
Maar ja, we zitten krapjes in het geld
We hebben onze vingers blauw geteld
Maar moesten ergens stevig op besparen
Dus werd de jurk in India besteld

Ik had de maten in de mail vermeld
En foto’s van wat fraaie exemplaren
De snijder kon het klusje zeker klaren
(In India was hij een grote held)
Mijn schatje zou ‘your princess’ evenaren

Mijn liefje ziet eruit als Maxima
Hoewel de bruidsjurk om haar middel knelt
Ook baalt ze van de kanten swastika:
Een teken van geluk in India

  

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Opa



Hij merkt niet meer dat hij zich steeds vergist;
zijn zieke hersens zijn niet meer te spoelen.
Geen mens zal weten wat hij nog kan voelen,
hij huilt als hij weer in zijn luier pist.

Van binnen botst hij tegen vage mist,
van buiten tegen deuren, tafels, stoelen.
Hij snapt niet meer wat anderen bedoelen,
zit naast zijn levensweg als bermtoerist.

Twee jochies rennen dartel om hem heen,
behendig soepel, jong en snel ter been,
met stram en oud en dood nog onbekend.

‘Zeg jij mijn naam eens opa,’ zegt de een.
En als de oude stil blijft, klinkt meteen:
‘Wat ben jij dom! Ik weet wel wie jíj bent!’

Koop koop koop