Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ik mis nu jij er bent de vaste grond
Jij gaf een tijd lang richting aan mijn streven
Jij was het die me jouw ideeën zond
Door jou wist ik weer even waar ik stond
Jij hebt me stilte in mijn storm gegeven

Ik heb je duizend nachten lang geschreven
Het was voor jou dat ik de woorden vond
Drie jaar was je de leidraad in mijn leven
Werd ik door wat jij zeggen zou gedreven
Maar vorig jaar heb ik je afgerond

Nu bonkt en gonst er niets meer in mijn kop
En komt er nog geen klinker uit mijn mond
Zit mijn partij er weer voor eeuwig op?
Of is dit slechts een wrede tussenstop

 

Na het verschijnen van Zap publiceerde Quirien nog amper een gedicht.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Willem II Tilburg (Tilburgs sonnet)



Het blijft een ongemakkelijk idee
En als gedachte haast niet te verteren
Dat iemand zich vrijwillig laat bekeren
Tot het supporterschap van Willem II

Toch zitten ze in groepen langs de lijn
In ’t kader van de zondagse folklore
Te kijken naar een club die niet kan scoren

Het schijnt dat je kunt houden van de pijn
Als iemand die zich onverdoofd laat boren
En dan tegen de tandarts roept: Ha fijn

Maar als er weer een wedstrijd is verloren
Dan volgt de doem van dagenlang chagrijn,
Je zult maar in zo’n stad geboren zijn

Geboren zijn, het blijft een ongemak