Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Het volk vooraan ging onwijs uit z’n dak
Voor mij was zo’n concert de eerste keer
Eerst legde ik gedwee de entree neer
Toen kocht ik munten voor een flinke smak

Ik trof wat mensen die ik lang niet sprak
(Hun munten vielen onder groepsbeheer)
Het volk vooraan ging onwijs uit z’n dak
De zaal ging in het ritme op en neer

Mijn haar veranderde al gauw in plak
Want biergegooi bevorderde de sfeer
De beker die ik wierp vloog als een speer
‘Dat was,’ klonk boos, ‘de muntenbeker, zak!’
Het volk vooraan ging onwijs uit z’n dak
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Hart (Pi-sonnet)



Hij heeft geen puf. Zijn adem piept en fluit.
In schuifeltred komt hij maar net vooruit.
Hij sleept zich door de veel te lange dagen.

Je hebt geen hart als je geen actie neemt.

Wat maakt zijn leven minder lamgeslagen?
“Een ander hart”, beweert de therapeut,
“dat er niet is”. De noodklok wordt geluid.
De overheid komt om het jouwe vragen.

Je hebt geen hart als je geen actie neemt,

want het wordt door het ziekenhuis geclaimd.
Zo gaat je lichaam harteloos ter aarde.
Voor hem voelt het nog wel een beetje vreemd
dat hij weer rennen kan langs bos en beemd.
Jouw hart geeft aan zijn leven nieuwe waarde.


(Het jaarlijkse pi-sonnet van Niels wordt dit jaar te laat geplaatst, niet omdat hij de deadline niet haalde, maar Stephen Hawking wel)

Bundels