Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ik ga er ’s avonds stiekem even kijken
De bedjes staan zo knusjes naast mekaar
Het kamertje is al sinds maanden klaar
Of ik dat ook ben, zal nog moeten blijken

Als ik hun buikhuis daarna in mag strijken
Voel ik zijn voetjes en de bibs van haar
Zij is een zeepaard, hij een tuimelaar
Zal één van hen een beetje op me lijken?

De angst die mij soms uit mijn dromen houdt
Is dat ik zometeen voor spek en bonen
Hooguit beschuiten smeer voor het bezoek

Die luiers, dat gaat vast en zeker fout
Gelukkig kan mijn vrouw al goed verschonen
Want ik doe het van spanning in mijn broek

 

Nummer 2 in de autobiografische sonnettenwedstrijd.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Tangram

tangram
 
Ik leg een kerk en een kasteel
een boot, een brug en een kameel
een kip, een kat, een rennend paard
een vrouw met hoed, een man met baard.
 
Zo leg ik, naast het alfabet
ook menig moeilijk silhouet.
 
Ik leg een pauw, een gouden vis
een barones die zwanger is
een pad die op een kikker lijkt
een meid die zielsgelukkig kijkt.
 
Toch maakt die puzzel me steeds boos
ik krijg hem nooit meer in de doos.